Nekro Kelebek
Site Esasları ve Değerleri => Nekro Kelebek Günlükleri => Konuyu başlatan: Orcuncharted - 12 Kasım 2010, 21:28:31
-
İlk hikayenin bitişinden sonra, hoşunuza gitmiş olduğunu da düşünerek bir önceki hikayenin başlığına bir haber mesajı gönderip, ikincisini yazmaya karar verdim.
Nihayet o gün geldi çattı ve ikinci hikayenin ilk bölümünü sizlerinin beğenisine sunuyorum. Umarım beğenirsiniz :)
28 Ocak 2009 - 13:30
O öğlen vakti, Levent, Orçun, Bilal ve Metehan, hem Levent'in üniversite mezuniyetini, hem de hayatının anlam kazanmasına neden olan sevgilisi ile arasının düzelmesini fırsat bilerek ufak çaplı bir kutlama yapmak amacıyla buluşarak Alsancak taraflarındaki bir kafeteryaya gittiler.
Bu buluşma, ilk başta Levent ile Orçun arasında planlanmış olsa da, gerek Bilal'in sürpriz bir şekilde İzmir'de oturan teyzesinin yanına tatil için geleceğini bildirmesi, gerekse de Orçun'un Bilal'in gelmesini bahane ederek Metehan'a da gelmesi konusunda baskı yapması üzerine, onlar da buluşmaya dahil oldular.
Esas buluşma yerine gidilme öncesi Konak Saat Kulesi toplanma yeri olarak seçilmişti. Merkezi bir yer olduğu için buluşmaya katılacakların birbirlerini bulabilmesi de kolay olacaktı hiç şüphesiz. Mevsimin kış olmasına rağmen tek bir parça bulutun bile olmadığı masmavi bir gökyüzü ve ışıl ışıl parlayan güneş ile ilkbahardan bir günü yaşatmakta olan bir havada, neyse ki buluşma pek fazla gecikmeye uğramadan gerçekleşti ve saat 13:30'u gösterirken Levent, Bilal, Orçun ve Metehan bir ilke imza atmış oldular.
Kısa süreli bir tanışma faslından sonra esas buluşma mekanına, Alsancak İskelesi'nin yakınlarında bulunan La Sera'ya doğru yola çıktılar.
Bir yandan Metehan ile Bilal etraflarına bakarlarken, aynı zamanda da Levent ve Orçun, onlara İzmir'i tanıtmaya başlamışlardı.
Sıcak iklimin, sıcak, kavgayı da sevinci de coşku dolu yaşayan insanların şehriydi İzmir. Bu şehrin havasını soluyan insan, tüm duyularıyla bu şehirde yaşayabileceğini anlardı. Güneşin denizden battığı, geceleri bir elmas gibi ışıl ışıl parlayan bu şehir, ışıklarının vurduğu körfezin ay ışığı altında bir inci gibiydi. Zamanında bir çok farklı kültüre ev sahipliği yaptığı için, bu kültürlerin bıraktığı izlerle gizemli bir hale gelmişti. Kimler yaşamıştı bu sokaklarda, bu evlerde... Sokaklarında dolaşırken, bazen hiç ummadığı güzelliklerle karşılaşır, daha önceden hiç yaşamadığı duyguları yaşardı insan. Bu duygular eşliğinde Alsancak İskelesi'nin yakınlarındaki, bölgenin en eski kafeteryalarından biri olan La Sera'ya nihayet gelebildiler.
Uzun süreli yürümenin verdiği yorgunluk nedeniyle kendilerini koltuklara birer külçe gibi bırakan Metehan, Levent, Bilal ve Orçun'un arasında havadan sudan konularla başlayan sohbet, garsonun siparişleri almak üzere masaya gelmesiyle uygun bir konu etrafında dönmeye başlayarak devam ediyordu.
Bilal, bir fincan Türk kahvesi, Orçun, meyveli soda, Metehan, portakallı gazlı içecek ve Levent ise halk tarafından renginin belli bir böcek türüyle sağlandığına inanılan gazlı içecek (Anlatımcının iç sesi: Hö!?!) siparişi verdi.
Siparişlerin verilmesinden sonra, yoldan geçen bir kızı kısa bir süreliğine ister istemez kesmeye başlayan Bilal, sonradan Levent'e dönüp, "Levent abi..." diyerek ortaya bir konu atmaya çalıştı. "Şimdi ne yapmayı planlıyorsun?"
O arada cep telefonundan mesaj göndermekle uğraşan Levent, dikkatini Bilal'e çevirdikten sonra tam cevap vermeye hazırlanırken az önce siparişleri alan garson elinde bir tepsi ile geri gelmesi, cevap vermek için beklemeye başlamasına neden oldu. Garson, siparişleri masaya bırakıp gidene kadar bekleyen Levent, halk tarafından renginin belli bir böcek türüyle sağlandığına inanılan gazlı içecekle dolu bardağı eline alıp, "Şimdi, bunu içmeyi planlıyorum..." diyerek cevap verdi. "Uzun zamandır içmemiştim."
Beklemedikleri bu cevap karşısında bir anlık şaşkınlık yaşayan Orçun, Metehan ve Bilal, birbirlerine bakarak Levent'in de eşlik etmesiyle gülmeye başladılar.
"Şaka bir yana..." dedi Levent. Bakışları biraz ciddileşir gibi olmuştu. Elindeki bardağı düşünceli bir tavırla masaya bırakırken hissettiği titreşim üzerine heyecanlı bir şekilde yeniden telefonuna baktı. Kısa bir süre ekranını inceledikten sonra umursamaz bir yüz ifadesiyle birkaç tuşuna basıp, "Neyse. Devam edelim..." diyerek telefonunu masaya geri bıraktı. "Şaka bir yana, sizlere bahsetmek istediğim bir konu var."
"Nedir Levent abi?" diye sordu Metehan.
"Her üçünüzün de bildiği gibi gerek özel hayatımdaki bir takım sorunlar, gerekse de okuldaki derslerim nedeniyle site ile pek fazla ilgilenemez oldum. Hani bu siteyi ben kurdum belki, ama benden çok sizler ilgilenir oldunuz. Hele Bilal, kim ne derse desin, senin hakkını hayatta ödeyemem. Ancak..."
"Estağfurullah abi, lafı bile olmaz..."
"Eyvallah... Tabi bu sitenin hepimizin sitesi olduğunu söylememe gerek yok, zaten biliyorsunuz. Benim diyeceğim şu ki, aradaki bu boşluğu doldurmak için Resident Evil 6 ile ilgili bir makale yazmak istiyorum, ama oyun ile ilgili son haberleri takdir edersiniz ki bilmiyorum. Kaynakları toparlamam lazım. Hali hazırda sizler takip ettiğiniz için, forumda oyun ile ilgili ne kadar konu, kaynak varsa adreslerini bana yollayabilir misiniz? Genel olarak bildiklerimin dışında yapılan açıklamaları falan makalede kullanmayı düşünüyorum."
"Ayıp ediyorsun." dedi Bilal. "Aslında bunu forum gündemlerine de yazabilirdin, ama böylesi de fena olmadı."
"Bilal haklı..." diyerek araya girdi Orçun. "Başka bir siteye Resident Evil 6 ile ilgili yazdığım haber vardı. Onu da yollarım. Yardımı dokunur."
"İyi olur Orçun abi." dedi Levent.
Saat 15:25'i gösteriyordu ki, Levent, Orçun, Bilal ve Metehan kafeteryadan çıkıp, sahilde gezmeye ve başka yerlere gitmeye de karar verdiler. Bu amaçla da garsondan hesabı istediler.
Hesap ödendikten sonra kafeteryadan ayrılıp, yolun karşı tarafına geçtiler ve sahil şeridi boyunca tekrar Konak'a doğru yürümeye başladılar.
Uzun süreli bir yürüyüşten sonra tam sinemanın önünden geçiyorlardı ki, "Resident Evil: Degeneration da oynuyormuş." dedi Metehan. Birden gözü vizyondaki filmlerin afişlerine takıldı. O an durup, diğerlerine baktı. "Girsek mi ki?"
Bu soru üzerine, Bilal ve Levent önce birbirlerine baktılar. Sonra da Orçun'a döndüler.
"E hadi girelim...?" dedi Orçun. "Yalnız, bir sonraki gösterim saat kaçta?"
"Saat 16:30'daymış..." dedi. Metehan. "Şu an saat 15:59."
"Hadi girelim o zaman" dedi Orçun. "Fazla da geç kalmayalım."
Alınan bu karar üzerine sinemaya girip, Resident Evil: Degeneration'ın 16:30'daki gösterimi için biletlerini alan Levent, Metehan, Bilal ve Orçun, zaman doldurmak için sinemanın kafeteryasına girdiler, ama biletlerini alabilmek için girdikleri kuyrukta sıranın onlara gelebilmesi için geçen zamanın fazla olması nedeni ile oturduklarından bir şey anlayamadan kalkıp, filmin gösterildiği salona girdiler.
Filmin bitişinden sonra ışıkların açılmasıyla birlikte karşılarında buldukları manzara, Levent, Bilal, Orçun ve Metehan'ı şaşırtmıştı; çünkü, salonda kendilerinden başka kimsenin olmadığını gördüler. Bir süre etraflarına bakınıp, ne olduğunu anlamaya çalıştılar, ama herhangi bir sonuca varamadılar. Tamamıyla boş olan salondaki oturdukları yerlerinden kalkıp kalkmama arasında ikileme düşerek kalkan grup, dışarı çıktıklarında sinemanın tamamıyla boş olduğunu fark ettiler. İn cin top oynuyordu.
"Ne oluyor ya?" diye sordu Levent. "Herkes nerede? Filme birlikte girdiğimiz insanlar nereye kayboldu?"
"Bir bilsem..." diye cevap verdi Metehan. Eliyle çıkış kapısını işaret etti. "Gelin şu çıkış kapısından dışarı çıkalım."
"Bu bir şaka mı?" diye söylendi Levent etrafına bakarak. "Bu kadar insan bir anda nereye gider?"
"Bize niye şaka yapsınlar ki Levent?"
"Bilmiyorum... Ortada mantıklı bir durum yok."
Çıkış kapısından dışarı çıkmalarıyla büyük bir şok daha yaşayan Levent, Orçun, Bilal ve Metehan, karşılarında sokaklarını hurdaya dönmüş araçların ve harabeye dönmüş binaların doldurduğu, bu manzaraya, nereden geldiği belli olmayan ve insanın kemiklerini titreten uğultuların eşlik ettiği, karanlığın pençesine düşmüş bir Raccoon City buldular.
"Sanırım yanlış kapıdan çıktık." dedi Bilal. "Dönüp, diğer kapıdan çıka..."
"Çok geç." dedi Metehan. Eliyle arkalarında kalan binayı işaret etti. "Artk bir sinemanın önünde durmuyoruz."
R.P.D.'nin önünde durduklarını fark eden grup, olanlara hala bir anlam veremeyerek şuursuzca etraflarına bakıyorlardı.
Levent, gruptan uzaklaşarak ileri doğru amaçsızca birkaç adım attı ve sonra sağına soluna bakmaya başladı. Yüzünde en ufak bir ifade bile yoktu.
"Alkol almadık, bir yerlerden yuvarlanmadık, kafamızı bir yerlere çarpmadık, ama kürkçü dükkanına gelen tilkiden farksızız şu anda..." dedi Orçun. "'Bütün Yollar Roma'ya Çıkar' diyenin alnını karışlamak istiyorum. Bütün yollar Raccoon City'ye çıkıyor."
"Galiba haklısın..." dedi Levent. Kollarını iki yana açtıktan sonra tekrar aşağı indirdi. "Peki şimdi ne yapacağız?"
-
Süper bir başlangıç olmuş Orçun abi ellerine sağlık. Her şey Metehan abinin başının altından çıkıyor şimdi ne güzel İzmir sokaklarında geziyor dunuz :D :D :D (Not: Bilal abi doğan ile gelmeni bekliyordum ayıp oldu böyle yaya gelmen :D)
-
Doğan yalnızca matrix'in bir yanılsamasıydı :D Buarada kahve bende kafa yapar, belki benim rüyam olabilir :D Ellerine sağlık Orçun abi.
-
"Çok geç." dedi Metehan. Eliyle arkalarında kalan binayı işaret etti. "Artk bir sinemanın önünde durmuyoruz."
R.P.D.'nin önünde durduklarını fark eden grup, olanlara hala bir anlam veremeyerek şuursuzca etraflarına bakıyorlardı.
şurası süperdi :)
genel olarak daha ayrıntılı ve güzel olmuş bence :)
biraz daha komedi katarsan süper olur :)
-
Cidden çok güzel olmuş Orçun abi ellerine sağlık:)
Süper bir başlangıç olmuş Orçun abi ellerine sağlık. Her şey Metehan abinin başının altından çıkıyor şimdi ne güzel İzmir sokaklarında geziyor dunuz :D :D :D (Not: Bilal abi doğan ile gelmeni bekliyordum ayıp oldu böyle yaya gelmen :D)
Her zamanki gibi olayı ben başlatıyorum :D
-
Harika hatta harika ötesi ya.:D O kadar akıcı olmuşki bir solukta okudum.:D Sende yazma yeteneği var üstad zaten önceden de çok yazı yazmıştın biliyorum ve yine döktürmüşsün.:D Devamını sabırsızlıkla beklemekle beraber şurada koptum diyebilirim.:D
"Alkol almadık, bir yerlerden yuvarlanmadık, kafamızı bir yerlere çarpmadık, ama kürkçü dükkanına gelen tilkiden farksızız şu anda..." dedi Orçun.
ahahaha.:D:D
-
(Not: Bilal abi doğan ile gelmeni bekliyordum ayıp oldu böyle yaya gelmen :D)
Haydaaa... Tüh ya, bunu bilsem, adamı doğan ile getirirdim :D
"Çok geç." dedi Metehan. Eliyle arkalarında kalan binayı işaret etti. "Artk bir sinemanın önünde durmuyoruz."
R.P.D.'nin önünde durduklarını fark eden grup, olanlara hala bir anlam veremeyerek şuursuzca etraflarına bakıyorlardı.
şurası süperdi :)
genel olarak daha ayrıntılı ve güzel olmuş bence :)
biraz daha komedi katarsan süper olur :)
Zaten esas komedi ikinci bölümle birlikte başlıyor :D
Cidden çok güzel olmuş Orçun abi ellerine sağlık:)
Süper bir başlangıç olmuş Orçun abi ellerine sağlık. Her şey Metehan abinin başının altından çıkıyor şimdi ne güzel İzmir sokaklarında geziyor dunuz :D :D :D (Not: Bilal abi doğan ile gelmeni bekliyordum ayıp oldu böyle yaya gelmen :D)
Her zamanki gibi olayı ben başlatıyorum :D
Konuk oyuncu olarak hikayeye dahil edeyim dedim, ilk yaptığın şey bizi Raccoon City'ye yollamak oldu :D :D Elinle koymuş gibi buldun ya :D
Harika hatta harika ötesi ya.:D O kadar akıcı olmuşki bir solukta okudum.:D Sende yazma yeteneği var üstad zaten önceden de çok yazı yazmıştın biliyorum ve yine döktürmüşsün.:D Devamını sabırsızlıkla beklemekle beraber şurada koptum diyebilirim.:D
"Alkol almadık, bir yerlerden yuvarlanmadık, kafamızı bir yerlere çarpmadık, ama kürkçü dükkanına gelen tilkiden farksızız şu anda..." dedi Orçun.
ahahaha.:D:D
Daha dur sen, daha neler olacak :D :D
Beğendiğinize sevindim millet 8) İkinci bölümde görüşmek üzere :W
-
O kadar sokaklarında dolaştık tabiikide elimde koymuş gibi bulacam :D Daha dur ne hallere sokucam sizi :D Bu size oynadığım bir oyun anahtar kelimeyi bulmadan kurtulamayacaksınız :D
-
O kadar sokaklarında dolaştık tabiikide elimde koymuş gibi bulacam :D Daha dur ne hallere sokucam sizi :D Bu size oynadığım bir oyun anahtar kelimeyi bulmadan kurtulamayacaksınız :D
Desene olay Saw filmine dönecek :D Yoksa filmdeki Jigsaw sen miydin? :D :D
Levent veya Bilal, oğlum düşünmeye başlayın anahtar kelime ne olabilir diye :D Yoksa bu adam alacak alayımız aşağı :D
-
Matrix :D
-
Büyük adamsın Orçun başkan karnım ağrıdı yeminle. :D
-
O kadar sokaklarında dolaştık tabiikide elimde koymuş gibi bulacam :D Daha dur ne hallere sokucam sizi :D Bu size oynadığım bir oyun anahtar kelimeyi bulmadan kurtulamayacaksınız :D
Desene olay Saw filmine dönecek :D Yoksa filmdeki Jigsaw sen miydin? :D :D
Levent veya Bilal, oğlum düşünmeye başlayın anahtar kelime ne olabilir diye :D Yoksa bu adam alacak alayımız aşağı :D
Zaten almadılar filme içimde kaldı :D :D :D I want to play a game :D :D :D
-
Matrix :D
Yok Bilal'im, Matrix'i yemiyor buradaki düzen :D
Büyük adamsın Orçun başkan karnım ağrıdı yeminle. :D
Bu gece daha fazla ağrıyacak o zaman :D
Desene olay Saw filmine dönecek :D Yoksa filmdeki Jigsaw sen miydin? :D :D
Levent veya Bilal, oğlum düşünmeye başlayın anahtar kelime ne olabilir diye :D Yoksa bu adam alacak alayımız aşağı :D
Zaten almadılar filme içimde kaldı :D :D :D I want to play a game :D :D :D
Hapı yuttuk o zaman :o Başımıza bir şey gelirse, senden bileceğim ona göre :D :D :D
-
Heh düzen ve okuyucular hazır peki yeni bölüm? :D sabırsızlıkla bekliyorum
-
Heh düzen ve okuyucular hazır peki yeni bölüm? :D sabırsızlıkla bekliyorum
O halde buyrun bakalım yeni bölüm :D Yalnız biraz uzun oldu, kusura bakmayın :D :D
Bilal, eliyle ilerideki sokak lambasının altında duran panoyu işaret etti. "Şurada şehir haritası var. Oraya bakıp, doğruca çıkışa yönelebiliriz."
"Peki... Bu şehirden elimizi kolumuzu sallaya sallaya çıkacağımızdan ne derece eminiz?" diye sordu Orçun. Grup ile birlikte panoya doğru yürüyordu. "Misafir etmeden bırakmayacaklardır?"
"Orasını bilemem usta, ama bunca yıllık Resident Evil oyuncusu isek elbet bir yolunu buluruz."
"Harika... İddialıyız?"
"For the lightcıyık oğlum!" diye araya girdi Metehan ve hep birlikte gülmeye başladılar.
"Şu an, Raccoon City Police Department'ın karşısındaki City Hall'un önündeyiz." dedi Bilal. Sağ elinin işaret parmağını City Hall'un üzerine bastırırken. "Şimdi... City Hall'un sağ tarafındaki yoldan, yani Warren St.'den yukarı doğru çıkıp, St. Michael Tower'ın önünden geçersek... Değil mi?" diye sordu. Akabinde Levent ve Metehan'a baktı.
"Evet, doğru." dedi Metehan "İşte oradan da Raccoon- Arklay Line ile şehrin çıkışına yönelebiliriz."
"Güzel." dedi Levent. "Ama önce bir araba..."
"Şurada bir tane Pick Up var." dedi Orçun. Eliyle sağ taraflarında kalan bir diğer sokak lambasının altındaki arabayı işaret etti. "Siz haritaya bakarken ben de etrafa göz gezdiriyordum."
"Hadi..." dedi Bilal. "Hemen binelim ve gidelim."
Arabanın yanına geldiklerinde, her an başlarına gelecek bir belaya karşı hazırlıklı olarak sağına soluna şöyle bir dikkatlice baktılar.
Levent, arabanın şoför mahalline yaklaşıp, arabanın camından içeri baktı, ama herhangi bir tehlike göremedi. "Herhangi bir tehlike yok gibi görünüyor." dedikten sonra, kapıyı açtı. "Evet, hiçbir tehlike yok. Orçun abi, gel. İçimizde araba kullanmayı bilen bir sen varsın."
Orçun, arabanın içine girdikten sonra önce kontağa baktı. Anahtarı yoktu haliyle. Sağı solu şöyle bir inceledi. Torpido gözüne baktı. "El feneri... Arabanın ruhsatı... Makas... Müzik çalar... Hesap makinesi... Ütü... Cep telefonu... Modem... Spatula... Gözlük... Ulen anahtarın haricinde her şey var burada. Maşallah bit pazarı gibi. İçinizde spatulaya ihtiyacı olan var mı?"
"Neden sordun abi?" diye sordu Levent.
"Burada yok, yok." diye cevap verdi Orçun. "Biraz daha uğraşsam dükkan açacak kadar alete sahip olacağım."
"Anahtar yok mu?"
"Yok...?" diye cevap verdi Orçun. Bir yandan da, dikiz aynasından Metehan ve Bilal'e bakıyordu. "Sanırım düz kontak yapmak durumunda kalacağım."
"Eğer yapabiliyorsan, yap abi." dedi Metehan. "Başka türlü olmayacak sanırım."
Orçun, bir takım uğraşlar sonucunda arabayı düz kontak yaptırtarak çalıştırmayı başardı. "Hadi, çabuk! Atlayın, motor durmadan yola çıkalım!"
Levent, Orçun'un yanına oturdu, Bilal ile Metehan da arabanın kasasına bindiler.
"Arkayı bir kontrol et de bir kazaya mahal vermeyelim."
Levent, bu cümle üzerine araçtan indi.
Orçun, Levent'in neden araçtan indiğine herhangi bir anlam veremeyerek soran bakışları ile onu dikkatlice takip etmeye başladı.
Bu sırada, Metehan, arka camı tıklattıktan sonra Orçun ile göz göze gelince, 'ne oldu?' anlamında bir el işareti yaptı. Metehan'ın bu sorusuna, Orçun da 'anlamadım' şekilde bir hareketle cevap verdi.
Bu sırada, Levent, arabanın arkasına dolanıp, kasasını şöyle bir kontrol etti ve sonra da, az önce oturduğu koltuğun yanındaki pencereden kafasını içeri soktu. "Abi kasa sağlam. Açılacak gibi görünüyor."
"Tamam da, sen kasayı niye kontrol ettin ki?"
"'Arkayı kontrol et' demedin mi?"
"Ben 'arkayı kontrol et' derken, 'yolu kontrol et' demek istemiştim...?"
Bunu duyan Levent, kafasını çevirerek yola baktı. Ardından tektar Orçun'a döndü. "Tamam abi, baktım. Yol yerinde duruyor."
"Ciddi misin!?! Vay anasını arkadaş ya!" dedi Orçun. Yüzünde büyük bir şaşkınlık ifadesi ile Levent'e bakıyordu. "Yahu, illa açık açık söylemem mi lazım Levent'im? 'Arkamızı, yani yolu kontrol et de, yola çıkarken bir kazaya mahal vermeyelim.' diyecektim, ama benimki de soru! En ufak bir yaşam belirtisinin bile olmadığı bu Raccoon şehrinde, yola çıkarken nasıl bir kazaya mahal verebiliriz ki?"
Bu konuşmanın ardından yavaşça gaza basan Orçun, arabayı yola yeni çıkartmıştı ki, bir şeyin onlara çarptığını fark etmeleri ile arabanın titremesi bir olmuştu. Ne olduğunu anlayabilmek için etraflarına bakınırlarken, Orçun, camda oluşan bir çift iz gördü. Neye ait olduklarına bakmak için camı indirmeye henüz karar verdiği sırada, az ileride duran ve onlara bakmakta olan bir doberman ile göz göze geldi. Hayvanın(!) vücudu yara bere içindeydi ve ağzından kanlı salyaları akıyordu. Orçun, camı indirmek yerine Metehan ve Bilal'i de düşünerek var gücüyle gaz pedalına basarak arabaya hız kazandırdı.
City Hall'u geride bırakmak üzereydiler ki, birden arabanın motorunun durduğunu fark ettiler. Konsoldaki ışıklar tamamıyla sönmüştü. Orçun birkaç defa panele vurdu, ama araba hiçbir tepki vermedi. Hatta Gas Station'ın az ilerisinde tamamıyla durdu.
Levent, aklının bir köşesinde doberman ile arabanın içerisinde bir silah arayışına girdi. "Arabada sil..."
İki el silah sesi duyuldu.
Levent ile Orçun, arkalarına baktıkları anda sesin nereden geldiğini anlamışlardı. Silahı ateşleyen Bilal'di... Olan bitene bakmak için arabadan indiler. Aynı anda Bilal de elindeki silahı yere attı. "Sanırım kurtulduk."
"Nereden buldun o silahı?" diye sordu Orçun.
"Şurada duruyordu." diyerek cevapladı Bilal. Bindikleri kasanın şoför mahalli tarafındaki köşesini işaret etti. "Neyse ki yaratığı öldürecek kadar mermisi varmış."
"Peki şimdi ne yapacağız?" diye sordu Levent.
"Bunu bugün ikinci kez sordun Levent." dedi Orçun. "İlk soruşunda başımıza şu yaratık musallat oldu. Bakalım sırada ne var?"
"Arabayı iterek Gas Station'a çekelim abi." dedi Levent. "Biraz benzin doldurarak yolumuza devam ederiz."
"Pekala..." dedi Metehan. "O halde, Orçun abi direksiyonu idare etsin. Biz de arabayı itelim."
Var güçleriyle iterek arabayı gaz istasyonuna çektikten sonra, Levent, araba ile ilgilenirken Metehan, Bilal ve Orçun da tuvalete gitmeye karar verdiler.
Tuvaletten çıkışlarına yakın dışarıdan gelen motor çalışma ses sonrası ardı ardına patlama sesleri yüzünden kendilerini dışarı atan üçlü, bir şeylerin yolunda gitmediğini anladılar. Gas Station'ı kaplayan koyu bir duman bulutundan dolayı göz gözü görmüyordu.
"Levent abi!" diye bağırdı Bilal. "Levent abi! Ne oldu!?! Neredesin!?!"
"Buradayım! Sorun yok... Deponun dibinde küçük bir pislik varmış da, onu attı."
"Küçük bir pislik varmış!?!" diye yineledi Metehan. "Küçüğü buysa, büyük bir şey olsa ne olacaktı kim bilir?"
"Herhalde bu civarda göz gözü görmezdi." diye cevap verdi Levent. "Hazı arabayı buraya çekmişken, alt takımlarına bir bakayım. Bir aksaklık varsa giderelim de, ikinci bir süpriz ile karşılaşmayalım."
"Yapabileceğine emin misin?" diye sordu Orçun. "Aksaklığı giderelim derken daha büyüğüne yol açmayalım."
"Daha önceden bir defa yapmıştım." dedi Levent. "Tamirat sonucunda arabanın motoru yanmıştı. Bu sefer de sanırım havaya uçururum."
"İyi bakalım. Bol şans..."
Kısa süreli bir bakımdan sonra, Levent, elindeki dört parça diğerlerinin yanına geldi. "Adamlar arabayı yanlış yapmış." dedi. Elindeki dört parçayı Metehan, Bilal ve Orçun'a gösterdi. "Bunları fazladan koymuşlar."
"Hadi ya..." dedi Bilal. "İyiymiş. Hazırsak gidelim o halde?"
"Gidelim." dedi Metehan.
Gas Station'daki işlerini bitiren dörtlü, arabalarına bindikleri gibi kaldıkları yerden devam etmek üzere yolla koyuldular.
Raccoon- Arklay Line yolu üzerinde seyir halindeyken, Orçun, yolları üzerinde duran birinin varlığını fark etti. "Levent, ileride birisi mi var?" dedi. Eliyle ileriyi işaret etti. "Yoksa yanlış mı görüyorum?"
"Seçemiyorum." diyerek cevap verdi Levent. Akabinde arka camı tıklatıp, Metehan'ın dikkatini çektikten sonra, kolu çevirip, camı açtı. "Metehan!" diye bağırdı. Eliyle ileriyi işaret etti. "Yolun üzerinde biri mi var?"
Metehan, Levent'in gösterdiği yere baktı, ama o da herhangi bir sonuca varamadı. "Seçemiyorum Levent abi." dedi.
Metehan ile Levent konu ile ilgili sohbeti sürdürürlerken Orçun, araba ile gördükleri kişinin kim olduğunu fark etmişti. "Gördüm... Yolda biri var ve kim olduğunu gördüm."
"Kimmiş abi?" diye sordu Levent.
"Jill Valentine'miş ya... Otostop çekiyor." dedi, ama daha Levent herhangi bir tepki verememişti ki, az önce ne dediğinin geç de olsa farkına varmıştı Orçun. "Lanet olsun! Jill!?!"
"Orçun'un gördüğü kişi Jill'miş!" diye bağırdı Levent, Metehan'a henüz kapatmadığı camdan uzanarak. "Jill Valentine'mış!"
"NE!!??!!" diye bağırdı Metehan. "DURDURUN HEMEN ARABAYI! ORÇUN ABİ!!!"
Orçun, bu arada fren pedalına basmaya çalışıyordu, ama araba durmayı reddediyordu. Levent'e döndü. "Az önce 'Bunları fazladan koymuşlar' dediğin parçalar, arabanın fren diskleriymiş!" dedi. "Arabayı nasıl durduracağız!?!"
Levent, bu durumu Metehan'a aynen aktarınca, kasadan bomba gibi patlayan bir kahkaha yükseldi, ama çok kısa süren bu kahkaha sonrası "Foşeyto!" diye bağırarak böldü Bilal. "Önünüze bakın!!?!"
Orçun ve Levent, yola baktığı anda, önlerine çıkmasını en son bekledikleri şeyle, Nemesis ile göz göze geldiler. Can havliyle direksiyonu sağa kıran Orçun, arabanın savrulup, yerden toz toprak kaldırarak kasasıyla son hızla Nemesis'e vurmasına neden oldu. Bu olayı takiben, yıkılmış olan Raccoon- Arklay köprüsünün ucunda yarım tur atan araba, arka tekerlekleri dipsiz karanlığa, ön tekerlekleri de köprünün asfalt ile birleşen kısmında, hafif havada duracak şekilde uç kısımda asılı kaldı. Ancak, halen kasada duran Bilal ve Metehan'ın ağırlığı yüzünden kaymaya başlayan araba, köprünün iskeletinen çıkan parçalardan birinin alt taraftaki karter kapağına takılması sonucunda tam olarak durabildi. Metehan ile Bilal de kasanın ucuna zar zor tutundular ve ayaklarının altında duran dipsiz karanlıkla kucaklaşmaktan son anda kurtuldular. "Pick-Up model arabaları eskiden pek sevmezdim, ama artık sevmeye başladım." dedi Metehan. "Hani ileride bir araba alırsam, kesinlike pick-up alacağım. O derece..."
"Aşağıda havalar nasıl millet??" diye sordu Orçun. "Gelelim mi biz de?"
"Gelin! Gelin! Burada dehşet bir manzara var! Hani bugüne kadar görmediğimiz türden! Şuraya bir masa atıp, bu manzaraya karşı içesim geldi..." dedi Bilal. "Onu bunu bırakın da, biz buradan nasıl kurtulacağız?"
Bilal'in konuşmasının üzerinden kısa bir süre sonra, Orçun, yanıbaşında asılı durmakta olan bir kanca gördü. Kancaya bağlı ipi takip ederek yukarı baktıktan sonra gözlerine inanamadı. "E yok artık!"
-
E yok artık cidden abi en iyi sürekli hikayeyi yazıyorsun bu sitedeki helal olsun sana. Eline emeğine kalemine sağlık abi. Her gün böyle bir bölüm yazarsan günün geçmesini beklemek için bir bahanemiz olacak :). Yeniden ellerine sağlık abi süper gidiyorsun.
-
Başlığı yeni farkettim, baştan sona kadar okudum. Daha doğrusu okutturdu. Orçun kardeşim, sen neymişsin yahu! Bu kadar hayal gücüne sahip birini daha önce görmemiştim. Tek kelimeyle harikulade. Çok beğendim. Aksiyon, komedi hepsi bir arada. Aklımdayken şu cümleye bayıldım, hatta koptum..
"Jill Valentine'miş ya... Otostop çekiyor."
:D :D :D :D :D :D :D :D :D :D :D :D
-
Ulen sen yazarlara taş çıkartırsın, yemin ederim 10 dakikadır gülüyorum gözümden yaş geldi neden dersen, arabanın tamiri olayı öldürdü beni. Of bu parçalar fazla demek ahahaha bi de üstüne öncekinde motoru yaktım şimdi tamamen havaya uçururum kısmı yokmu süpersin ya. :D he bir de arkayı kontrol et kısmı noktayı koymuştur olaya uzun zamandır bu kadar gülmemiştim. :D Devamını sabırsızlıkla bekliyorum uzun olsun sorun yok. :D Hem komik hem de akıcı olmuş fena bir şey ya. :D
-
Süper be abi :D Levent Abi'nin fren olayına koptum resmen :D :D :D ''Yanlış yapmışlar arabayı'' :D :D :D :D
-
Tebrik ederim Orçun çok hoş bir hikaye olmuş. Hani bir an bizde olsaydık bir yerlerde demedim değil yani.
'' E yok artık. ''
bekliyoruz ne olacak diye..
-
E yok artık cidden abi en iyi sürekli hikayeyi yazıyorsun bu sitedeki helal olsun sana. Eline emeğine kalemine sağlık abi. Her gün böyle bir bölüm yazarsan günün geçmesini beklemek için bir bahanemiz olacak :). Yeniden ellerine sağlık abi süper gidiyorsun.
Beğendiğine sevindim Yavuz'um :)
Şahsen yazmaktan çok büyük keyif alıyorum. Sizlerin de okumaktan zevk aldığınızı görünce, bir sonraki bölümü yazmak için hevesleniyorum ;)
Her gün bir bölüm yazacağım :D
Başlığı yeni farkettim, baştan sona kadar okudum. Daha doğrusu okutturdu. Orçun kardeşim, sen neymişsin yahu! Bu kadar hayal gücüne sahip birini daha önce görmemiştim. Tek kelimeyle harikulade. Çok beğendim. Aksiyon, komedi hepsi bir arada. Aklımdayken şu cümleye bayıldım, hatta koptum..
"Jill Valentine'miş ya... Otostop çekiyor."
:D :D :D :D :D :D :D :D :D :D :D :D
Beğendiysen, ne mutlu bana Seçkin abim 8) İltifatların için teşekkürler... Çok fazla detaya girmeyip, konuya odaklanmaya çalışıyorum. Sanırım böyle daha iyi oluyor :)
Ulen sen yazarlara taş çıkartırsın, yemin ederim 10 dakikadır gülüyorum gözümden yaş geldi neden dersen, arabanın tamiri olayı öldürdü beni. Of bu parçalar fazla demek ahahaha bi de üstüne öncekinde motoru yaktım şimdi tamamen havaya uçururum kısmı yokmu süpersin ya. :D he bir de arkayı kontrol et kısmı noktayı koymuştur olaya uzun zamandır bu kadar gülmemiştim. :D Devamını sabırsızlıkla bekliyorum uzun olsun sorun yok. :D Hem komik hem de akıcı olmuş fena bir şey ya. :D
Hani bir insan kendi yazdığı bir hikayeye güler mi bilmiyorum, ama yazarken ben bile koptum ya :D :D :D :D Sen dur hele, daha neler yapacaksın :D :D
Eğer uzunluğu herhangi bir sorun yaratmıyorsa (ki gördüğüm kadarıyla yaratmıyor), bu şekilde devam edelim 8)
Süper be abi :D Levent Abi'nin fren olayına koptum resmen :D :D :D ''Yanlış yapmışlar arabayı'' :D :D :D :D
:D :D :D :D Sonradan düşündüm de, keşke adama teslim etmeseydik arabayı :D :D
Tebrik ederim Orçun çok hoş bir hikaye olmuş. Hani bir an bizde olsaydık bir yerlerde demedim değil yani.
'' E yok artık. ''
bekliyoruz ne olacak diye..
Gönül isterdi ki bütün site üyelerini hikayeye dahil edebileyim, ama işte her bir bölümde aramızdan birkaç kişiyi seçip, hikayeye dahil ediyorum.
Bakarsın üçüncü bir hikaye daha yazarım. O zaman daha farklı kişileri hikayeye dahil edeceğim :)
Beğendiğine sevindim bu arada Sezer'im 8)
-
Her gün bir hikaye yazacağını söyledin bir kere :D Kurtuluşun yok. Her gün başlığı takip etmeye devam edeceğim. Yazmazsan seni teknik sorumluya şikayet ederim. Pardon. O da sendin galiba :D
-
Her gün bir hikaye yazacağını söyledin bir kere :D Kurtuluşun yok. Her gün başlığı takip etmeye devam edeceğim. Yazmazsan seni teknik sorumluya şikayet ederim. Pardon. O da sendin galiba :D
Evet, maalesef o ben oluyorum :D :D :D :D Beni bana şikayet edemeyeceğine göre, kafama göre takılsam da olur Seçkin abi :D :D :D :D :D
Şaka bir yana, şikayet gelmeden yeni bölümü de ekleyelim o zaman :D :D
Orçun, uzatılan kancanın yardımı ile öncelikli olarak araçta mahsur kalan dostlarını kurtardıktan sonra, en son da kendisini çıkartarak büyük bir facianın eşiğinden dönmeyi başarmışlardı.
"Merhaba, ben Kennedy... Leon Scott Kennedy."
"Belki ilginç gelecek, ama biz seni tanıyoruz." dedi Orçun.
"Öyle mi?" dedi Leon. "Ancak ben sizleri ilk defa görüyorum. Burada yeni misiniz?"
"Evet." dedi Metehan. "Nasıl geldiğimiz hakkında en ufak bir fikrimiz yok, ama burada yeniyiz."
"Çok garip... Aslına bakarsanız bu şehre onbir sene önce atom bombası atıldı. İçindeki zombilerle beraber Raccoon City haritadan tamamıyla silindi, ama sanki öyle bir olay yaşanmamış gibi her şey yerli yerinde duruyor."
"Az önceki kazayı yaşamadan önce, yolumuza Nemesis çıktı." dedi Orçun. "Eğer o..."
"Nemesis mi?" diye sordu Leon. "O da ne?"
"Ben açıklayabilirim..."
Herkes dönüp, sesin geldiği yere baktı.
"Jill...?" dedi Metehan. "Jill Valentine...? Bu gerçekten sen misin? Cidden burada mısın? Hayal görmüyorum değil mi?"
Jill, ağır adımlarla gelerek Metehan'ın omzuna dokundu. "Şimdi gerçek olduğumu anladın mı?"
"Oğlum, biri bana bunun rüya olmadığını söylesin!?" dedi Metehan. Bağırmamak için kendisini zor tutuyordu. Öyle ya, fanatiği olduğu bir oyun karakteri, ete kemiğe bürünmüş bir halde tam karşılarında duruyordu. "İlk defa yanlış bi şey yaptığıma seviniyorum!!!"
"Hey, hey, sakin ol..." dedi Levent.
"Nasıl sakin olayım? Fanatiği olduğum oyun karakteriyle yüz yüze geldim. Sakin olmamı nasıl bekliyorsun ki?!?"
Jill, yüzünde belli belirsiz bir tebessüm ile Metehan'a bakıyordu. "Burada ne arıyorsunuz?" diye sorarken, bakışlarını Bilal'in üzerine odaklandırdı. "Hem de elinizde kendinizi savunabileceğiniz bir sopa bile yokken."
"Nasıl geldiğimizi biz bile bilmiyoruz." dedi Bilal. Eliyle, bulundukları noktadan çok uzakta kalan başlangıç noktalarını göz kararıyla işaret etti. "Raccoon City Police Department'ın önünde bulduk kendimizi. Ne yapacağımızı bilemeden, direk Raccoon-Arklay Line aracılığıyla şehirden kurtarmak için bir araç bulduk."
"Peki ya sonra?"
"Bu yol üzerinde giderken seni gördük."
"Evet, biliyorum." dedi Jill. Sen ve şu an gözlerini benden alamamakta olan arkadaşın... Adı neydi?"
"Metehan."
"Hah, Metehan ile arabanın kasasındayken gördüm sizleri. Peki ya sonra?"
"Bu yol üzerinde giderken seni gördük." diyerek son cümlesini yineledi Bilal. "Durmak istedik, ama Levent abimiz arabayı tamir ederken yanlışlıkla fren disklerini arabadan atınca bu mümkün olamadı tabi. Karşımıza en son Nemesis'in çık..."
"Nemesis mi!?!"
"Evet, Nemesis..."
"İyi de, o onbir sene önce ölmemiş miydi?"
"Ölmüştü." dedi Bilal. "Ama görünen o ki şehirle beraber geri geldi."
"Peki devamında ne oldu?"
"Üstadımız Orçun abi," dedi Bilal. Eliyle Orçun'un omzuna hafifçe vurdu. "Arabayı durdurabilmek için direksiyonu var gücüyle sağa doğru kırdı. Birazcık savrulduk. Savrulurken arabanın kasası, içinde bizimle birlikte Nemesis'e son hızla vurdu ve uçurumun dibini boylamaktan son ada kurtularak durduk. Değil mi Metehan?"
Metehan, ünlü bir ressamın milyarlık eserine bakıyormuşçasına dalıp gitmişti Jill'e. Gözlerini ondan alamıyordu.
"Metehan? diye sordu Bilal. Elini, Metehan'ın gözlerinin önünden birkaç defa geçirdi, ama hiçbir tepki alamadı. "Metehan!"
Metehan, sıçrayarak kendisine geldi. "Ha? Ne? Ne oldu?!?"
"Yok bir şey." dedi Bilal. "Senden bir şeyi onaylamanı istemiştim, ama gerek kalmadı."
"Peki şimdi ne yapacaksınız?" diye sordu Jill. "Nereye gidiyorsunuz?"
"Planımızda Raccoon-Arklay Line aracılığıyla şehirden kurtarmak vardı." dedi Levent. Eliyle yıkık köprüyü işaret etti. "Ama sanırım alternatif bir yol bulmamız lazım."
"Yıkık köprü... Doğru ya, virüs başka şehirlere sıçramasın diye çıkışlar iptal edilmişti. Tel çaremiz helikopter." dedi Jill. Eliyle, az önce Bilal'in işaret ettiği tarafı gösterdi. "Raccoon City Police Department'a geri dönüp, çatıdaki polis helikopterini kullanabiliriz."
"Aslında oraya kadar yorulmayalım. Telsizim var. Çağrı gönderebilirim. Kısa sürede gelirler." dedi Leon. Kemerindeki telsiz'i çıkarttı. "Memur Leon Scott Kennedy'den memur Marvin Branagh'a. Duyuyor musun?"
"Memur Marvin Branagh'dan Memur Leon Scott Kennedy'ye, sesin net."
"Anlaşıldı. Buraya bir polis helikopteri lazım. Bulunduğum bölge Raccoon-Arklay Line."
"Anlaşıldı Leon. Birazdan bir tane gönderiyorum."
"Anlaşıldı, tamam!"
Grup, bir süre bekledikten sonra, gökyüzünde bir ışık kaynağı belirdi ve helikoptere ait olduğu anlaşılan motor sesi duyulmaya başladı. Kısa sürede gelen helikopter, ışığını Leon'a doğrultulduktan sonra ip merdiven gönderildi.
Önde Levent, arkasında Bilal, onun arkasında Metehan, onun arkasında da Leon olmak üzere merdivene tırmanmaya başladılar. En sona Jill ve Orçun kalmıştı. Orçun, Jill'e öncelik tanıdı, son olarak da kendisinin de binmesiyle helikopter, bulundukları yerden ayrılmak için hareket etti.
Acil çağrı üzerine Raccoon-Arklay Line'dan ayrılıp, R.P.D.'ye dönmek zorunda kalan helikopter, St. Michael Tower yakınlarından geçerken kulenin tepesinde Nemesis ile karşılaştılar.
"Hassss..." diyerek paniğe kapıldı Leon. "Nemesis dediğiniz şey bu mu?"
"Lanet olsun, evet o!" dedi Levent. "Yalnız elinde magnum var!?!"
"Evet, magnum var." dedi Leon. "Bir sorun mu var?"
"Elinde bazuka olması lazımdı?"
"Acaba o çarpışma sırasında bazukası uçurumun dibini mi boyladı?" diye sordu Metehan. "Hııı?"
"Görünen o ki, evet." dedi Levent. "Fazlasıyla şansl..."
Açılan iki el ateş sonucunda benzin deposuna isabet eden mermi ile helikopterin kontrolü kayboldu.
"Ben bu sahneyi bir yerlerden hatırlıyorum!" dedi Metehan. "Çok tanıdık geliyor."
"Meytriks" dedi Bilal. "Ama o filmde helikopteri bir kadın kullanıyordu."
"Bu, bu kazadan kurtulacağımız anlamına mı geliyor?"
"Bilmiyorum, da helikopter savrulmaya başladı." Levent. Etrafına baktığın herkesin panik halinde bir yerlere tutunmaya başladığını gördü. "Sıkı tutunsak iyi olacak!"
"Orçun abi ile Jill abla nerede?" diye sordu Bilal. Aşağıya baktı. Jill ile Orçun'un zar zor merdivene tutunduklarını gördü. "Sıkı tutunun!"
"Jill!" diye bağırdı Orçun. "Lanet olsun, Jill nerede?"
"Buradayım Orçun!" diye bağırdı Jill. "Ama fazla tutunabileceğimi sanm..."
Jill'in ellerinin merdivenden kurtulduğunu gören Orçun, elleriyle uzanıp Jill'i sağ ayak bileğinden son anda yakaladı, ama merdiveni iki eliyle de bıraktığını hatırlamadı. "Lanet olsun!!"
"Biraz geç kaldın!" dedi Jill. "Eğer ölürsek, öteki tarafta iki elim yakanda olacak!"
Çok fazla geçmeden, Jill ile Orçun, Circular River'ın güney tarafında buldular kendilerini.
Levent ile Leon, daha fazla tutunamadan yine Circular River'ın Raccoon City Hospital tarafına düşerlerken, Bilal, Raccoon City Hospital'ın çatısına, helikopterde kalan Metehan da pilot ile St. Michael Tower'ın dolayısıyla da arada kalan Nemesis'in üzerine acil iniş(!?) yaptılar.
Bir süre sonra kendilerine gelen pilot ve Metehan, ne olur ne olmaz diye helikopterden kendilerini attılar.
Metehan'ın ilk baktığı şey, Nemesis oldu. "Gitmiş..." dedi. Ellerini belinin iki yanına koyarak bir süre şehri seyretti. Sonra bir hışımla pilota döndü. "Senin gibi pilotun ağzına sı..."
"Dua et bir yerlere çakılmadık... En azından bir yerlere indirebildim helikopteri."
"Keşke çakılsaydık! Sen buna indirmek mi diyorsun?" dedi Metehan. Yüzünde öfkeli bir ifade vardı. Elinden gelse, pilotu bir kaşık suda boğacaktı, ama herhangi bir hamlede bulunmadı. "Ben bile daha iyi indirirdim! Dua et de, diğerleri ölmemiş olsun. Hele de Jill. Eğer o kıza bir şey olursa, yemin ediyorum benden çekeceğin var!"
"Pekala..."
"Şimdi düş önüme... Diğerlerini bulacağız!"
-
Damn it where is Jill :D :D :D :D Yarıldım abi süpersin ya ellerine sağlık :D :D :D
-
Claire(Carlos) Claire(Carlos) Claire(Carlos)!!!! Abi ellerine emeğine sağlık süpersin devam artık yeni bölümüm değil yeni sezonu bekliyorum resmen ya süper gidiyorsun.
-
Çok iyi soluksuz okumaya devam. :D
-
Aynen. Bu daha 1. sezonun 3. bölümüydü. Değil mi Orçun? Her bir sezon 20 bölümden oluşsa ve 5 sezon olsa toplam 97 bölüm daha var demektir :D Bu da RE6 çıkana kadar okurları fazlasıyla oyalar.
-
Damn it where is Jill :D :D :D :D Yarıldım abi süpersin ya ellerine sağlık :D :D :D
Eyvallah Berkant'ım 8) :D :D
Çok iyi soluksuz okumaya devam. :D
Benden de aralıksız yazmaya devam o halde :D :D
Claire(Carlos) Claire(Carlos) Claire(Carlos)!!!! Abi ellerine emeğine sağlık süpersin devam artık yeni bölümüm değil yeni sezonu bekliyorum resmen ya süper gidiyorsun.
+
Aynen. Bu daha 1. sezonun 3. bölümüydü. Değil mi Orçun? Her bir sezon 20 bölümden oluşsa ve 5 sezon olsa toplam 97 bölüm daha var demektir :D Bu da RE6 çıkana kadar okurları fazlasıyla oyalar.
Bu aslında ikinci sezonun üçüncü bölümü :D İlk sezon şurada: https://www.nekrokelebek.com/index.php?topic=2736.0 (https://www.nekrokelebek.com/index.php?topic=2736.0)
Her bir sezon yirmi bölüm sürer mi bilmiyorum, ama eğer üçüncü sezonu yazmaya karar verirsem, biraz beklememiz gerekecek :D :D Malum, hani kabak tadı vermemesi için tadında bırakmaya çalışıyorum, ama emin olun ki yazmak fazlasıyla hoşuma gidiyor :D
-
sonunda Leon nemesisi gördü :D
uzun yorumlamak isterim ama hemen kaçmam gerek :D
-
Damn it where is Jill :D :D :D :D Yarıldım abi süpersin ya ellerine sağlık :D :D :D
Eyvallah Berkant'ım 8) :D :D
Çok iyi soluksuz okumaya devam. :D
Benden de aralıksız yazmaya devam o halde :D :D
Claire(Carlos) Claire(Carlos) Claire(Carlos)!!!! Abi ellerine emeğine sağlık süpersin devam artık yeni bölümüm değil yeni sezonu bekliyorum resmen ya süper gidiyorsun.
+
Aynen. Bu daha 1. sezonun 3. bölümüydü. Değil mi Orçun? Her bir sezon 20 bölümden oluşsa ve 5 sezon olsa toplam 97 bölüm daha var demektir :D Bu da RE6 çıkana kadar okurları fazlasıyla oyalar.
Bu aslında ikinci sezonun üçüncü bölümü :D İlk sezon şurada: https://www.nekrokelebek.com/index.php?topic=2736.0 (https://www.nekrokelebek.com/index.php?topic=2736.0)
Her bir sezon yirmi bölüm sürer mi bilmiyorum, ama eğer üçüncü sezonu yazmaya karar verirsem, biraz beklememiz gerekecek :D :D Malum, hani kabak tadı vermemesi için tadında bırakmaya çalışıyorum, ama emin olun ki yazmak fazlasıyla hoşuma gidiyor :D
Budur abi yarını fiber optik kabloyla çekiyorum :D :D :D
-
Bizim eve ambulans gönderin gülmekten ölen birisi var :D
-
sonunda Leon nemesisi gördü :D
Evet, sonunda tanışma şerefine nail oldular, ama ikidir Nemesis'in görünmesiyle kaybolması bir oluyor :D Üçüncüde bir görünecek, pir görünecek gibi geliyor bana :D :D
Budur abi yarını fiber optik kabloyla çekiyorum :D :D :D
Eminim çektiğine değecek :D
Bizim eve ambulans gönderin gülmekten ölen birisi var :D
:D :D :D
-
sonunda Leon nemesisi gördü :D
Evet, sonunda tanışma şerefine nail oldular, ama ikidir Nemesis'in görünmesiyle kaybolması bir oluyor :D Üçüncüde bir görünecek, pir görünecek gibi geliyor bana :D :D
Budur abi yarını fiber optik kabloyla çekiyorum :D :D :D
Eminim çektiğine değecek :D
Bizim eve ambulans gönderin gülmekten ölen birisi var :D
:D :D :D
İlki için yazıyorum: STARS uaaaa = ReTürk OOOOOO :D :D :D
-
İlki için yazıyorum: STARS uaaaa = ReTürk OOOOOO :D :D :D
Yalnız üçüncü çıkışında, karşısında kim(ler) varsa "Eyvaaaaahhhh!!!!" diye bağırabilir(ler) :D :D
-
İlki için yazıyorum: STARS uaaaa = ReTürk OOOOOO :D :D :D
Yalnız üçüncü çıkışında, karşısında kim(ler) varsa "Eyvaaaaahhhh!!!!" diye bağırabilir(ler) :D :D
Eyvalalh abi :D :D :D :D bekliyorum yeni bölümü :P
-
"Peki nereden başlamamız gerektiğini biliyor musun... Şeyy... İsmin neydi?"
"Sana ne?"
"Tamam... Pekala... Peki nereden başlamamız gerektiğini biliyor musun sana ne?"
"Adım sana ne değil..." dedi Metehan. Bir süre etrafını inceledikten sonra pilota döndü. "Pekala, bana Metehan de."
"Tamam, Metehan. Benim adım da Henry."
"Sana adını sorduğumu hatırlamıyorum?"
"Hep böyle davranacaksan seninle işimiz var."
"Neyse. Daha fazla vakit kaybetmeden aşağı inelim de, bizimkileri bulmaya başlayalım." dedikten sonra eliyle pilotu tutup, helikopterden aşağıya itti Metehan. "Yürü!"
"Biraz daha iyi niyetli olursan, sevinirim."
"Seni öldürmediğime dua et!"
"İyi de, benim suçum değildi ki...?" dedi Henry. "Elimden geldiğince kontrolüm altından tutmaya çalıştım helikopteri, ama başaramadım."
"O kadar yıllık eğitimi şu kıçı kırık helikopteri düşürmek için mi aldın? Onu pekala ben de yapabilirdim."
Birlikte St. Michael Tower'ın en üst katındaki pencereden dikkatli bir şekilde bir taraflarını kesip, biçmeden içeri girdiler.
"Nereden gid..."
Pilotun sorusunu tamamlamasına fırsat bırakmadan yürümeye başladı Metehan. Resident Evil 3 oynadığı, Jill ile buraları dolaştığı zamanları hatırladı. "Burayı biliyorum, sürekli soru sormaktansa bir işe yara da beni takip et."
"Sağol, çok naziksin!"
"İstersen daha sert olabilirim...?"
"Bu kadarı yeterli..."
"Pekala..." dedi Metehan. Hani yollardan gideceğini biliyordu ki, kütüphanenin olduğu yere geldiklerinde kilitli bir kapıyla karşılaştılar. "Bu kapıyı nasıl aç..."
"Geri çekil!" dedi Pilot. "Ben hallederim."
"Ne yapmayı düşünüyorsun? Anahtar mı yaratacaksın? Yoksa roket mi sallayacaksın?"
Pilot, hiçbir şey söylemeden kapının kilidini iki el ateş ederek kırdıktan sonra ileri doğru bir kaç adım atıp, kapıya tekme attı. Kapı, kasasıyla beraber duvardan ayrılıp koridorun ortasına doğru devrildi.
"Bir de bana 'çok naziksin' diyordun. Bütün saat kulesini ayağa kaldırdık."
"Kapının bu kadar çürük olacağını tahmin etmiyordum..."
"Tabi ya... Oyunda anahtar şarttı, fakat gerçek hayatta silahlar anahtar görevi görecektir?"
"Anlamadım?"
"Sen zaten hiçbir şeyden anlamayan birisi olduğun için önemli değil. Yürümeye devam et. Yok bir şey."
Yollarına devam eden Metehan ve Henry, ortasında büyük merdivenlerin olduğu geniş bir salona ulaştılar. İçeri doğru birkaç adım attıktan sonra, Henry, içerisinin ana-baba günü gibi zombilerle dolu olduğunu görünce Metehan'ı zombilerin arasında bırakıp, arkasına bile bakmadan kaçıp gitti.
"Hey dur!" diye bağırdı Metehan. Bir yandan etrafındaki zombilerden nasıl kurtulacağını düşünürken, bir yandan da Henry'nin arkasından bağırıyordu. "Hayır! Dur! Bekle! Henry!! Nereye gidiyorsun?? Bu erkekliğe yakışır mı lan?!?"
"Erkekliğin onda dokuzu kaçmak, geri kalan biri de yakalanmamaktır dostum! Biraz da kurnaz olmak gerekir. Eğer diğer arkadaşlarında senin gibi dost peşinde koşuyorsa en rahat ben kurtulabilirim." diye bağırdı Henry, köşenin ucunda kaybolurken, "Yerinde olsam kaçardım!"
Henry'nin sesi zombilerin hırıltılı sesleri arasında eriyip, gitti.
"Pekala, buradan kurtulabilirim. Kurtulmak zorundayım." dedi Metehan. Ancak birden içinde bulunduğu durumun oyun değil de gerçek hayat olduğunu fark etti. "İyi de tek bir ısırık beni öldürecektir...? Oyun değil ki bir bitki yiyip, düzeleyim. Bundan kötüsü de olabilir! İyimser ol Metehan, iyimser ol! 'İyimser ol' diyorum da, lan bir türlü olamıyorum?? Her neyse hareket etme!"
Birden bir el silah sesi duyuldu ve zombilerden biri tam önünde yere yığıldı. Ateşin nereden açıldığına bakmak için başını çevirdiği anda ikinci bir el ateş sesi ile bir şeyin, havayı delerek kulağına teğet bir şekilde geçtiğini fark etti. Arkasından geldiğini anladığı uğunma sesiyle aynı anda ensesinde de bir ıslaklık hissetti. Eliyle şöyle bir kontrol ettikten sonra ensesindeki ıslaklığın kan olduğunu gördü. Başını yukarıya, açılan ateşin geldiği büyük merdivenlerin tepesine doğru kaldırıyordu ki, ardı ardına çekilen tetik ile etraftaki zombilerin teker teker yere düşüşlerini seyretmeye başladı. Son zombinin de düşüşünden sonra, nihayet ateşi kimin açtığını görecekti; çünkü, gizli kahraman, karanlıkların içinden çıkarak kendisine, Metehan'a doğru gelmek üzere merdivenlerden aşağı inmeye başlamıştı.
"Bugün başımıza gelen olaylardan sonra buna şaşırmalı mıyım?" dedi Metehan. "Senin olacağını tahmin etmiyordum.Aslında birçok şeyin olacağını tahmin etmiyordum.Fakat şu kesin o Henry denilen adamdan çok kötü intikam alacağım."
Gözlerini yavaşça araladı Bilal. Şöyle bir etrafına baktı. "Burası neresi ya?" diye kendi kendine sordu. Nerede olduğunu anlayamamıştı, ama bir süre düşündükten sonra her şey yerli yerine oturmuştu. Başlarına gelen helikopter kazası sonrasında buraya düştüğünü hatırladı. Burası Raccoon City Hospital'dı.
Yalnız olduğunu fark edince birden panik halinde yerden kalktı Bilal. Seri bir hareketle etrafına bir göz gedirdi. Sağ tarafında duran bir kapıyı fark etti. Hiç düşünmeden koşup, açtı. "Hayret!" dedi Bilal. Kapının açıldığı, dipsiz gibi görünen karanlığın içinde bir şey görmeye çalışıyordu. "Oyunda olsa, bu kapı her halükarda kapalı olurdu."
İleriye doğru bir adım atarken ayağının boşa gittiğini fark etti Bilal. Basacağı bir sonraki yeri araştırırken hafifçe aşağıya doğru eğildiği anda ayağını basabileceği bir yer buldu. Görünen o ki önünde merdiven veya merdivenler vardı. Birkaç basamak aşağıya inince, artık daha fazla basamak olmadığını anladı. El yordamıyla yolunu bulmaya çalışırken, arkasındaki kapı bir gürültülye kapandı. "Şu kapıları arkamızdan kim kapattığını hep merak etmişimdir. Umarım bir gün karşılşırız." dedi Bilal. "Neyse, yoluma devam edeyim."
El yordamıyla yolunu bulmaya devam eden Bilal, bir sonraki kapıya ulaştı. Bunun da kilitsiz olduğunu fark etti. "Hayret, bu da kilitsiz!" dedi. Kapıyı açarken, sanki günlük güneşlik bir havaya çıkıyormuşçasına parladı tavandaki aydınlatma ışığı. Bilal'in gözleri kamaşmıştı. Şöyle bir etrafına baktı. Koridor bomboş gibi görünse de, koridorun ilerisinde birinin yürüdüğünü fark etti. Dikkatli bakınca, bunun bir hemşire olabileceğini düşündü. Sağ taraftaki merdivenlere giden kapıyı görmüş olsa da, o anlık görmezden gelip, ilerideki (hemşire olduğunu düşündüğü) kişiye doğru koşmaya başladı. "Afedersiniz!" diye bağırdı Bilal. "Arkadaşlarımı arıyorum da... Belki ba..."
Hemşirenin bir süre sonra arkasından birisinin geldiğini fark edip de arkasını dönmesi ile Bilal'in yüz ifadesi değişmesi bir olmuştu. Kendisine yardım edecek birisini bulmayı ümit ederken, karşısında, parçalanmış olan yüzünden akan kanların kapladığı çürümüş bedeni, bedenini kaplayan kandan yeteri kadar nasibini almış olan eski püskü üniforması ve tek isteğinin amaçsızca öldürmek olduğunu belli edercesine elinde tuttuğu organ kesme bıçağı ile Bilal'in üzerine yürümeye başlayan bu gudubet görünümlü hemşire, hiç de yardımcı olacak gibi görünmüyordu. Bilal, az önce sağ tarafta, şimdi ise sol tarafa geçmiş olan merdivenlere açılan kapının tek çıkış yolu olduğunu anladı. Geldiği gibi geri dönerek tek çıkış yolu olan kapıyı bir omuzla açıp, kendisini dışarı attı.
Hiçbir kata girmeden direk olarak zemin kata inen Bilal, hastanenin çıkış kapısını kullanarak kendisini Army St.'de buldu.
-
Vay be, Metehan veya Bilalin yerinde olmak istemezdim şahsen. Olsaydım silahtan önce yanımda birkaaç tane iç çamaşırı almam gerekirdi :D En iyisini Henry yapmış :D
-
vaaaay çok aksiyonluydu :)
-
Vay be, Metehan veya Bilalin yerinde olmak istemezdim şahsen. Olsaydım silahtan önce yanımda birkaaç tane iç çamaşırı almam gerekirdi :D En iyisini Henry yapmış :D
Sorma abi ya adam neler yaptı :D Ben ona gösteririm :D
-
Çok iyi sürüklemeye devam ediyorsun bizleri.:D
-
Ellerine sağlık abi gene güzel bir bölüm ama kısa olduğu için oflamamış değilim söyleyeyim. :). Sanırım o karanlıktan gelen kişinin kim olduğunu biliyorum. Ve eminim ki Metehan abinin oyunda hiç sevmediği karakterlerden biridir :D (Jill yüzünden). O bu değilde senle Levent abi bence gene içmeye gittiniz hiç ses soluk yok :D :D :D
-
Ben bayıldım vallahi üstad. :) Devamını bekliyorum :)
-
Vay be, Metehan veya Bilalin yerinde olmak istemezdim şahsen. Olsaydım silahtan önce yanımda birkaaç tane iç çamaşırı almam gerekirdi :D En iyisini Henry yapmış :D
Raccoon City'de olduğu sürece ne derece en iyisini yaptığı tartışılır :D
vaaaay çok aksiyonluydu :)
Bu bölümlük biraz öyle oldu, hatta az biraz da Silent Hill havası esti :)
Vay be, Metehan veya Bilalin yerinde olmak istemezdim şahsen. Olsaydım silahtan önce yanımda birkaaç tane iç çamaşırı almam gerekirdi :D En iyisini Henry yapmış :D
Sorma abi ya adam neler yaptı :D Ben ona gösteririm :D
Senin açından pilot ile ilgili güzel planlarım var :D
Çok iyi sürüklemeye devam ediyorsun bizleri.:D
Az kaldı yalnız :D
Ellerine sağlık abi gene güzel bir bölüm ama kısa olduğu için oflamamış değilim söyleyeyim. :). Sanırım o karanlıktan gelen kişinin kim olduğunu biliyorum. Ve eminim ki Metehan abinin oyunda hiç sevmediği karakterlerden biridir :D (Jill yüzünden). O bu değilde senle Levent abi bence gene içmeye gittiniz hiç ses soluk yok :D :D :D
O karakteri öğrenmek için biraz beklemen lazım. Şahsen kim ne düşünüyor merak ediyorum :D
Bu arada, bayram yüzünden yeni bölümler biraz gecikiyor. Kusuruma bakmayın :)
Ben bayıldım vallahi üstad. :) Devamını bekliyorum :)
Beğendiğine sevindim paşam :) Yeni bölüm en kısa zamanda gelecek...
-
Koşmaya devam etti Bilal. Sanki bir yerlere yetişmesi lazımmış gibi hızla koşuyordu. Birbirlerinden ayrılmalarına neden olan helikopter kazasının gerçekleştiği yerde bulunan St. Michael Tower'ın bulunduğu köşeye geldiği sırada, St. Michael Tower'dan çıkan helikopterin pilotu Henry ile çarpıştı. Çarpışmanın sonucu Bilal bir tarafa, Henry bir tarafa iki seksen uzandı. Pilotun kuleden çıktığını düşünen Bilal, fazla vakit kaybetmeden ayağa kalktığı sırada pilotun yanıbaşında duran silahı gördü. Kaptıktan sonra pilota sağlamından bir yumruğu patlattıktan sonra, Metehan'ı içeride bulacağını umarak saat kulesine daldı.
Bu arada, "Pekala, buradan kurtulabilirim. Kurtulmak zorundayım." dedi Metehan. Ancak birden içinde bulunduğu durumun oyun değil de gerçek hayat olduğunu fark etti. "İyi de tek bir ısırık beni öldürecektir...? Oyun değil ki bir bitki yiyip, düzeleyim. Bundan kötüsü de olabilir! İyimser ol Metehan, iyimser ol! 'İyimser ol' diyorum da, lan bir türlü olamıyorum?? Her neyse hareket etme!"
Bilal, vakit kaybetmeden son hızla merdivenleri çıkıp, kapılara ardı ardına omuzlar atarak bir umutla Metehan'ı bulmaya çalışırken büyük merdivenlerin olduğu geniş bir salona ulaştı. Aşağıya inen merdivenlerin tepesindeydi, ama hem bulunduğu yerin karanlık olmasından, hem de alt katın zombiler yüzünden ana-baba günü gibi olmasından dolayı Metehan'ın onu göremeyeceğini düşünüyordu. Bu kadar zombinin bir tek Metehan'a odaklandığı yerde yapabileceği en mantık hareketi yaparak, Metehan'ın hemen önündeki zombiye elindeki silahla ateş etti.
Birden bir el silah sesi duydu Metehan ve zombilerden biri tam önünde yere yığıldı. Ateşin nereden açıldığına bakmak için başını çevirdiği anda ikinci bir el ateş sesi ile bir şeyin, havayı delerek kulağına teğet bir şekilde geçtiğini fark etti. Arkasından geldiğini anladığı uğunma sesiyle aynı anda ensesinde de bir ıslaklık hissetti. Eliyle şöyle bir kontrol ettikten sonra ensesindeki ıslaklığın kan olduğunu gördü. Başını yukarıya, açılan ateşin geldiği büyük merdivenlerin tepesine doğru kaldırıyordu ki, ardı ardına çekilen tetik ile etraftaki zombilerin teker teker yere düşüşlerini seyretmeye başladı. Son zombinin de düşüşünden sonra, nihayet ateşi kimin açtığını görecekti; çünkü, gizli kahraman, karanlıkların içinden çıkarak kendisine, Metehan'a doğru gelmek üzere merdivenlerden aşağı inmeye başlamıştı.
"Bugün başımıza gelen olaylardan sonra buna şaşırmalı mıyım?" dedi Metehan. "Senin olacağını tahmin etmiyordum. Aslında birçok şeyin olacağını tahmin etmiyordum, ama şu kesin, o Henry denilen adamdan çok kötü intikam alacağım."
"Allah'ta gelirken yolda tabana kuvvet koşmuşum." dedi Bilal. Nefes nefese kalmıştı. Öne eğilip, ellerini diz kapaklarına dayadı. Bir süre nefesinin düzelmesi için bekledikten sonra doğruldu. Etrafına baktı. "Yoksa çok geç kalabilirdim."
"Kesinlikle. Yoksa şu an zombiler arasında paylaşılıyor olacaktım." dedi Metehan. "Sen neredeydin? Bir dakika... Elinde tuttuğun silahı nereden buldun?"
"Sokağın köşesinde bizim pilot ile karşılaştım. Silahı ondan aldım." dedi Bilal. Silahı Metehan'a uzattı. "Diğer soruna gelecek olursak... Kendimi hastanenin çatısında buldum. Gereksiz yere yardım isteme çabasına girdim. Isırılmaktan son anda kurtulduktan sonra şansımı daha fazla zorlamamak adına kendimi doğruca dışarı attım. Aklıma gelen ilk yere, yani bu çevreye bakarken de sokağın köşesinde pilot ile çarpıştım. Gerisini biliyorsun."
"Güzel hikaye. En azından benimkinden güzel. Peki diğerlerinden haberin var mı?"
"Maalesef." dedi Bilal. Şöyle bir etrafına bakıp, ölü olan zombilere göz gezdirdi. "Umarım başlarına bir şey gelmemiştir."
"Peki nereden başlayacağız?"
"Henüz bu konu hakkında bir fikrim yok." dedi Bilal. Düşünceli bir şekilde yürümeye başladı. "En azından şu kuleden bir çıkalım."
"Tamam, çıkalım."
Bilal'in takip ettiği yoldan geri giderek Raccoon City Stn.'ye çıktılar.
"İlk önce nereye bakmalıyız?" diye sordu Metehan. Başını kaldırıp gökyüzüne baktı. Ardından da önce sağına, sonra da sol tarafına göz attı. "Ne tarafta olabilirler? Her şeyden önce iyiler mi?"
"İyi olup, olmadıklarına kesin olarak bir cevap veremem, ama istersen şu tarafa bakalım." dedi Bilal. Tam karşılarındaki iki binanın arasından giden yolu işaret etti. "O tarafta Central-Raccoon Line vardı. Değil mi?"
"Evet. Hadi başlayalım."
Circular River, Raccoon City.
Bitkin bir halde nehirden karaya çıkan Leon ve Levent, River Av. üzerinde kendilerini vücutlarını daha fazla taşıyamayarak yere bıraktılar. Her ikisi de bir miktar su yuttukları için kendilerini iyi hissetmiyorlardı. Bir süre öylece yatarak hareketsiz kaldılar. "R. City" Restaurant'ın az ileride olduğunu bilen Leon, yerden güç alarak kalktı ve Levent'in yanına gitti. "Hey... Levent?" dedi. Hafifçe onu dürttü. "İyi misin?"
Yavaşça gözlerini açtı Levent. Bir şey söyleyecek gibi olduysa da öksürük krizine kapılması bunu engelledi. Uzun süre öksürmekten kendisini alamadı, ama en nihayetinde o da kendisine geldi. "Leon...?" dedi. Bir süre şuursuzca bir tarafa odaklandı. Bir şeyler düşünüyormuş gibi görünürken yavaşça başını yukarı kaldırdı. "Ne oldu bize?"
"Ne olduğunu bilmiyorum, ama hayatta olduğumuz için şanslıyız. Hadi kalk..." dedi Leon. Levent'i zorlayarak ayağa kaldırdıktan sonra yürümesi için yardımcı oldu. "Gitmemiz, diğerlerini de bulmamız lazım."
"Tamam... Yürüyebilirim. " diyerek cevap verdi Levent. Dengesini sağlamaya çalıştı. Başlarda hafif sendelemiş olsa da, sonradan düzeldi. "Nereye gideceğiz?"
"O konuda herhangi bir fikrim yok. Bir dakika..."
"Ne oldu?"
"Telsizim... İnşallah bozulmamıştır. Merkeze çağrı atayım. Belki bir araç yollarlar." dedi Leon. Telsizin mandalına bastı, ama telsizden hiçbir tepki gelmedi. "Şansımıza küselim. Çalışmıyor."
"Merkez yakınlarda değil mi?" diye sordu Levent. Eliyle güneybatı yönünü işaret etti. "Yürüyüverelim...?"
"Oraya kadar yorulmayalım diye düşünmüştüm, ama neyse. Hadi, gidelim o halde."
Levent ile Leon, kısa süreli bir yürüyüşten sonra yollarının engellerle dolu olmasından dolayı Raccoon City Police Department'a sokaklar vasıtası ile değil de, "R. City" Restaurant ile Substation'ın arasındaki apartmanların çatılarından atlayarak Warrent St.'ye çıkarak ulaşabileceklerine karar verdiler.
Kendilerine en yakın apartmanın zemin katındaki dairelerin birini kullanarak içeri girdiler. Girmeleriyle birkaç zombiden geldiğine emin oldukları bir takım sesler duymaları üzerine hiçbir şekilde zaman kaybetmeden daireden çıkacaklardı ki, Levent tuvalete girdi.
Leon, apartmandan çıkarken Levent'in arkasında olmadığını fark etti. "Levent!" diye bağırdı. "Levent!! Neredesin??!!?"
"Bir dakika..." diye bağırdı Levent. "Tuvaletteyim!"
"Tuvalettesin...!?!"
"Çok sıkıştım da..." dedi Levent. Pantolonunun fermuarını çektikten sonra dışarı çıktı. "...daha sonra fırsat olmaz diye gireyim dedim."
"Etraf zombilerle dolu iken nasıl oluyor da bu kadar rahat davranarak tuvalete girmeyi aklına getiriyorsun??!!?" dedi Leon. Yüzünde hayret dolu bir ifade vardı. 'Bir insan nasıl olur da bu kadar rahat olabilir?" diye düşündü. "Dua et yanında ben varım!"
"Kusuruma bakma, ama buna mecburdum." dedi Levent. Leon'a öne geçmesi için yol verdi. "Hadi gidelim."
"Şimdi tuvalet, sırada ne var? Akşam yemeği?? Eğer aç isen yakınlarda "R. City" Restaurant var. Gidip birer karışık hamburger yiyelim? Ha? Ne dersin? Belki zombi ahbaplar da bize katılırlar...?"
"Yahu bu kadar büyütme... Gidelim haydi."
Birlikte daireden çıkıp, merdivenleri tırmanarak çatıya çıktılar. Bir apartmanda diğerine kazasız belasız atladılar. Son apartmanın çatısına atlayacaklardı ki, Levent, en üst katın camından içeri girdi. Cam kırılmasını duyan Leon, durduğu gibi geri döndü. "Levent!??! Yine ne oldu? İyi misin?" diye bağırdı. Levent'ten bir süre ses çıkmadı. Paniğe kapılan Leon, seri bir hareket ile Levent'in girdiği yerden girdi. Levent iki seksen yerde yatıyordu. Yanına koştu. Hafifçe dürttü. "Levent? Bugün kaç kere 'Levent' dedim, hala da diyorum. Levent! İyi misin oğlum?"
Yavaşça Leon'a döndü Levent. Belli belirsiz gülümsedi. "İyiyim." dedi. Eliyle kırılan pencereyi işaret etti. "Son atlayışı iyi yapamadım. Senin kadar tecrübeli değilim. Olacak o kadar."
"Sen iyi ol da, gerisi mühim değil." dedi Leon. Levent'i elinden tutup, kaldırdı. "Yolumuza devam edelim."
Levent, daireden çıkabilmeleri için apartman kapısını açmıştı ki, Leon bir takım sesler duydu. "Bir dakika!" diye seslendi. "Geliyorum."
"Ne oldu?"
"Bir takım sesler duydum. Zombilerin çıkarttığı sese benzemiyor. Bu arada, kapıyı..." Leon cümlesini tamamlayamadan Levent, kapıyı hızla ittirdi ve kapattı. Çarpmanın etkisiyle tokmaklar kapıdan söküldü ve her ikisi de yere düştü, ama iki tokmağı birbirine bağlayan ince demir, dıştaki tokmağın içine sıkışmış gibi görünüyordu. "...kapatma. Harika! İçeride kaldık!"
"Ne yapacağız peki?"
"Dur bir dakika... Ben şu seslere bir bakayım."
Levent, Leon 'dur bir dakika' demiş olsa da, fazla beklemeden onu takip etti. Kısa bir süre sonra, Leon, Jill ve Orçun'u karşısında buldu. "Hey! Levent!" diye bağırarak arkasını dönen Leon, Levent'i arkasında bulunca korktu. "Niye sessiz geliyorsun!"
"Kendi ayak seslerinden beni duymadın ki?"
"Ha suçlu ben oldum!? Neyse..." dedi Leon. Akabinde Jill ve Orçun'a döndü. "Sizleri sağ salim bulmuş olduğumuza sevindim."
"Bizler de sizi..." dedi Jill. Teyit etmek için dönüp, Orçun'a baktıktan sonra tekrar Leon'a döndü. "Metehan, Bilal ve helikopter pilotundan haberiniz var mı?"
"Maalesef..." dedi Levent. "Umarım hayattadırlar."
"O halde onları bulmamız lazım." dedi Leon. "Ama ufak bir sorunumuz var."
-
Süpersin abi bayıldım.Levent abinin tuvalet olayına değinmezsem olmaz tabii :D :D :D :D :D :D
-
Süpersin abi bayıldım.Levent abinin tuvalet olayına değinmezsem olmaz tabii :D :D :D :D :D :D
Aynen :D
Herzamanki gibi muhteşem gidiyor Orçun hocam::W:)
-
Devam et Orçun. İyi gidiyorsun.
-
Adam paso benle uğraşıyor muhahhaa.:D:D Tabii yılların zombisiyim tuvalete girerim öyle rahat adamımdır onlardan mı korkacağım.:D:D
-
Süpersin abi bayıldım.Levent abinin tuvalet olayına değinmezsem olmaz tabii :D :D :D :D :D :D
Levent abin işte... Nerede ne yapacağı belli olmaz :D :D
Süpersin abi bayıldım.Levent abinin tuvalet olayına değinmezsem olmaz tabii :D :D :D :D :D :D
Aynen :D
Herzamanki gibi muhteşem gidiyor Orçun hocam::W:)
Hız kesmeden son viraja da girelim o halde :W
Devam et Orçun. İyi gidiyorsun.
Teşekkürler Seçkin abi :)
Adam paso benle uğraşıyor muhahhaa.:D:D Tabii yılların zombisiyim tuvalete girerim öyle rahat adamımdır onlardan mı korkacağım.:D:D
Yürü be :W :W :D :D
Bu arada, bir sonraki bölüm, son bölüm olacak millet 8)
Circular River, Raccoon City.
Wallace St.'nin St. Michael Tower tarafında nehirden karaya çıkmayı zor da olsa başaran Orçun, Jill'in kendisinden önce nehirden çıkmamış olduğunu görünce paniğe kapıldı. "Lanet olsun, Jill! Neredesin??!!" diye bağırdı. Akabinde hızlı bir şekilde etrafına baktı, ama Jill'den eser yoktu. Hem de hiçbir şekilde... "Umarım geç kalmamışımdır!"
Tekrar nehre geri döndü ve çok geç olmadan Jill'i bulmaya çalıştı.
Neyse ki bulması fazla zaman almadı. Kollarından tutup Jill'i karaya doğru çeken Orçun, hiçbir şekilde nefes almadığını fark etti. İlk önce nabzını, ardından da kalbini kontrol etti. Görünen o ki solunum yapamıyordu. Suni solunum uygulaması gerektiğini anlayan Orçun, Jill'i asfalta kadar sürükledikten sonra ilk yardım müdahelesine başladı.
Kısa süre sonra ciğerlerine dolan suyu dışarı çıkartmayı başaran Orçun, Jill'i kendisine getirmeyi başarmıştı.
Tamamıyla şaşkın bir halde kendisine gelen Jill, yaşadığı şok nedeniyle ilk anda Orçun'u düşmanı sanıp, kendisini savunabileceği bir şeyler aradı. Etrafına göz gezdirdikten sonra tekrar Orçun'un yüzüne bakan Jill'in normale dönmesi çok uzun sürmedi. "Orçun...?"
"Nihayet... İyisin değil mi?"
"Sanırım..." diyerek cevap verdi Jill. "Neredeyiz?"
"Pekala, buraları sizler benden daha iyi biliyorsunuz." dedi Orçun. Şöyle bir etrafına bakındıktan sonra, arkalarında kalan yola ait bir tabela gördü. Okumaya çalıştı. "Wallace St... Wallace sokağındayız. Tam olarak neresi oluyor bu?"
"Wallace sokağı..." diyerek tekrarladı Jill. Önce sağına, sonra da soluna doğru baktı. Az önce çıkartıldığı nehri işaret etti. "Circular River olmalı. Tam şu karşıda da St. Michael Tower var."
"Kazanın olduğu yere yakınız demek ki...?"
Bir şeyler diyecek gibi oldu Jill, ama sonra duraksadı. "Peki diğerleri nerede?"
"Bilmiyorum..." dedi Orçun. Yavaşça ayağa kalktı. "... ama umarım hayattadırlar."
"Ne kazaydı..." dedi Jill. Orçun'un uzattığı eli tutarak o da ayağa kalktı."Gören o ki Leon da Nemesis ile ilk karşılaşmasını yaptı."
"Eh, biraz öyle oldu. En azından roket kullanmadı. Yoksa şu an hepimizi öteki tarafta olurduk."
"Şanslıydık... Peki... Öncelikle St. Michael Tower'a bakalım. Belki diğerlerinden birkaçı orada olabilir."
"Tamam." dedi Orçun.
Jill ve Orçun, koşarak St. Michael Tower'a girdiler. İçeriyi şöyle bir kontrol ettiler, ama diğerlerinden herhangi bir iz bulamayıp, Raccoon City Stn.'ye geri döndüler.
"Nerede bunlar?" diye sordu Orçun. Etrafına şöyle bir göz gezdirdi. "Kazadan kurtulduklarına göre herhalde bundan sonra daha da ölmezler."
"Öyle olabilir..."
"Ama neredeler?"
"Bir fikrim var!" dedi Jill. "Raccoon City Police Department'a gidelim. Leon'un yanında telsizi vardı. Çağrı ile ona ulaşmaya çalışalım. En azından Leon'u bulabiliriz."
"Akıllıca bir karar... Bu hiç aklıma gelmemişti."
"Birimiz akıllı olsak yeter."
"Evet..." dedi Orçun, ama Jill'in ne dediğinin farkına vardı. "Ne dedin sen!?"
"Boşver. Hadi gidelim."
Gas Station'ın yanından geçtikleri sırada duydukları bir ses üzerine "R. City" Restaurant ile Substation'ın arasındaki apartman bloklarına yönelen Jill ve Orçun, sesin geldiği apartmanın önünde durdular. İkisi de yukarı bakıyordu.
"Duyduğumuz ses, bizim gruptan birisine veya birilerine ait olabilir mi?" diye sordu Jill. "Ne dersin?"
"Çıkıp bakmadıkça öğrenemeyiz."
"Güzel. Hadi şu yangın merdivenlerini kullanarak sesin geldiği kata çıkalım."
Levent, daireden çıkabilmeleri için apartman kapısını açmıştı ki, Leon bir takım sesler duydu. "Bir dakika!" diye seslendi. "Geliyorum."
"Ne oldu?"
"Bir takım sesler duydum. Zombilerin çıkarttığı sese benzemiyor. Bu arada, kapıyı..." Leon cümlesini tamamlayamadan Levent, kapıyı hızla ittirdi ve kapattı. Çarpmanın etkisiyle tokmaklar kapıdan söküldü ve her ikisi de yere düştü, ama iki tokmağı birbirine bağlayan ince demir, dıştaki tokmağın içine sıkışmış gibi görünüyordu. "...kapatma. Harika! İçeride kaldık!"
"Ne yapacağız peki?"
"Dur bir dakika... Ben şu seslere bir bakayım."
Levent, Leon 'dur bir dakika' demiş olsa da, fazla beklemeden onu takip etti. Kısa bir süre sonra, Leon, Jill ve Orçun'u karşısında buldu. "Hey! Levent!" diye bağırarak arkasını dönen Leon, Levent'i arkasında bulunca korktu. "Niye sessiz geliyorsun!"
"Kendi ayak seslerinden beni duymadın ki?"
"Ha suçlu ben oldum!? Neyse..." dedi Leon. Akabinde Jill ve Orçun'a döndü. "Sizleri sağ salim bulmuş olduğumuza sevindim."
"Bizler de sizi..." dedi Jill. Teyit etmek için dönüp, Orçun'a baktıktan sonra tekrar Leon'a döndü. "Metehan, Bilal ve helikopter pilotundan haberiniz var mı?"
"Maalesef..." dedi Levent. "Umarım hayattadırlar."
"O halde onları bulmamız lazım." dedi Leon. "Ama ufak bir sorunumuz var."
Central-Raccoon Line'a ulaşan Bilal ve Metehan, Central-Raccoon Line ile Central Avenue'nun birbirine bağlandığı çatalın başında durdular. "Ne tarafa gideceğiz?" diye sordu Bilal. "Oyunda olsak, aklımıza ilk neresi gelirdi?"
İkisi de etraflarına bakıyorlardı ki, bir anda durdular ve aynı anda birbirlerine baktılar. İkisinin de gözlerinde bir parlama olmuştu. Hep bir ağızdan "Raccoon City Police Department!" dediler ve koşmaya başlamışlardı ki, yakınlardan gelen bir takım bağırış çağırışlar duymaya başladılar.
"Bu sesler de ne?" diye sordu Bilal. "Nereden geliyorlar?"
"Bilmiyorum, ama galiba şu yönden geliyor!" dedi Metehan. Eliyle Central Station tarafını işaret ederek. "Gidelim! Birinin veya birilerinin yardıma ihtiyacı olabilir!"
Koşarak sesin geldiği yöne giden Bilal ve Metehan, Central Station'ın önünde bir kızın iki zombi tarafından sıkıştırıldığını gördüler.
İlk başta ne yapacağını bilemeyen Metehan, "Durun lan!" diye bağırdı.
"'Durun lan'!? Zombilerin bizimle aynı dili konuştuğunu sanmıyorum...?"
"Haklısın. Benimki de laf..." diyerek cevap verdi Metehan. O an, elindeki silahın farkına vardı. "Kıpırdamayın! Yoksa ateş ederim!"
"Öyle diyeceğine tetiği çeksene be adam!"
Bilal'in bu uyarısı üzerine şarjördeki mermilerin sayısını düşünmeden ardı ardına tetiğe basan Metehan, her iki zombiyi de kafalarından ikişer mermi ile vurarak yere serdi. Masum bir insanın hayatını kurtarması sonucunda fena halde gaza gelen Metehan, "Darkside Chronicles'da, Claire'in Leon'u kurtarmak için salladığı bıçak sahnesindeki Claire gibi hissettim kendimi. Tek fark, bu bir S.T.A.R.S bıçağı değil, bir M92F. O değilde, çok pis gaza geldim lan SIRADAKİ!!!" diye bağırdı. Ancak o sırada, Central Station'ın tepesinde beliren davetsiz misafir Nemesis, bir an bile beklemeden koşarak atladı ve Metehan ile Bilal'in önünde ayaklarını yere bastı. Nemesis'in bu beklenmedik gelişi, Metehan'ın hevesini kursağında bırakmıştı. "Hasss...ta falan olmasın? Bu kadar büyük bir şey istemiyordum lan!?!"
"Metehan! Koş!"
Birlikte koşmaya başlayan Metehan ile Bilal, Raccoon City Police Department ile City Hall'un karşı karşıya oldukları sokağa girdiler.
"Neymiş o 'ufak sorunumuz'?" diye sordu Jill. "Umarım ciddi bir şeye dönüşmez."
"Sanmıyorum." dedi Levent. O anda Leon ile göz göze geldi. "Ne?"
Bir süre Levent'e bakan Leon, akabinde Jill'e döndü. "Ben 'kapatma' dediğim halde, Levent, kapıyı kapattı."
"Ne var ki bunda?"
"Olan şu ki, kapı çarptıktan sonra tokmak kapıdan ayrıldı. İki tokmağı birbirine bağlayan ince demir, dış taraftaki tokmağın içine sıkıştığı için dışarı çıkamayacağız."
"Yangın merdiveni?"
"Hmmm... Doğru ya. Yangın merdiveni. Nasıl düşünemedim."
"Birimiz akıllı olsak yeter." dedi Jill. "Yanılıyor muyum?"
"Bak bu iki oluyor!" dedi Orçun. "Şaka böyle laflar yakışmıyor."
"Ne yapabilirim ki?"
"Neyse..." dedi Leon. "İdare edebilirim. Fazla vakit kaybetmeden yangın merdivenlerinden inelim de Raccoon City Police Department'a ulaşalım."
"Telsizinin çalıştığını sanıyordum...?" diye sordu Jill. Leon'un arkasından yangın merdivenlerinden inmeye başlarken. "Bozuk mu?"
"Su aldığı için bozulmuş."
"Şansa bak." dedi Orçun. "Bugün hiçbir şey yolunda gitmiyor."
"Bu şehirde geçirdiğimiz hiçbir gün yolunda gitmedi Orçun." dedi Jill. "Bugün de yolunda gitmese ne olur ki?"
"O da doğru ya."
Raccoon City Police Department ile City Hall'un karşı karşıya oldukları Flower St.'ye girdikleri anda birbirleriyle çarpışan Bilal ile Leon, iki seksen yere serildiler.
Leon'un omzuna takılan Jill'in ise düşmesine ramak kalmıştı ki, Metehan iyi bir zamanlama ile Jill'i son anda tutarak bu duruma engel oldu.
"Teşekkür ederim Metehan." dedi Jill. "Zamanlaman yerindeydi."
"Teşekküre hiç gerek yok." dedi Metehan "Yapmam ger..."
"O ses neydi?" diye sordu Leon. Yerden kalkmaya çalışıyordu. "Yoksa bu..."
Leon cümlesini tamamlayamamıştı ki, Nemesis, 'izbandut' olarak nitelendirilebilecek cüssesiyle karşılarına dikildi.
"Yine mi sen!?!" diye bağırdı Jill. "Bir türlü peşimizi bırakmıyorsun! Seni Resident Evil 3'te öldürmemiş miydim?"
"Durum onu gösteriyor ki öldürememişsin."
"Pekala, şu anda söylenebilecek en mantıklı şey..." dedi Jill. Diğerlerine de şöyle bir göz attı. İki eliyle de R.P.D.'yi işaret etti. "Koşun!?"
-
Hehehe yer yer espriler süper ya.:D Harika ilerliyor olaylar ama bitecek olması üzücü.:D
-
Ve Jill'i göremeyen Nemesis arkalarından bağırdı ; ''Damn it where is Jill !? '' :D :D :D :D Süpersin abi yine sürükleyici olmuş bu da diğerleri gibi.Devamını bekliyorum. :)
Hehehe yer yer espriler süper ya.:D Harika ilerliyor olaylar ama bitecek olması üzücü.:D
Başlangıcı olan her şeyin bir de sonu vardır Neo. :D Şaka maka biterse üzülürüm he. :D Başka bir şekilde yeni hikayeler yazması gerekecek Orçun abinin. :D
-
Çok etkileyici ve sürükleyici bir çalışma. Orçun, bunları yazarken çok vakit harcayıp, kafa patlatıyor olabilirsin. Ama okurlarını da düşün. Bence konuyu bir yerlere bağlama. Devam etsin. Bitirme yani. Berkantın dediği gibi okurlarını üzersin.
-
Hehehe yer yer espriler süper ya.:D Harika ilerliyor olaylar ama bitecek olması üzücü.:D
Ben de bitmesini istemiyordum, ama ne yapalım... Br yerden başladıysak, elbet bir yerlere varacağız :) Ve şu anda da o yere vardık...
Ve Jill'i göremeyen Nemesis arkalarından bağırdı ; ''Damn it where is Jill !? '' :D :D :D :D Süpersin abi yine sürükleyici olmuş bu da diğerleri gibi.Devamını bekliyorum. :)
Hehehe yer yer espriler süper ya.:D Harika ilerliyor olaylar ama bitecek olması üzücü.:D
Başlangıcı olan her şeyin bir de sonu vardır Neo. :D Şaka maka biterse üzülürüm he. :D Başka bir şekilde yeni hikayeler yazması gerekecek Orçun abinin. :D
Nemesis kendi dilinde dedi onu Berkant :D :D Biz anlayamadık, orası ayrı tabi :D
Çok etkileyici ve sürükleyici bir çalışma. Orçun, bunları yazarken çok vakit harcayıp, kafa patlatıyor olabilirsin. Ama okurlarını da düşün. Bence konuyu bir yerlere bağlama. Devam etsin. Bitirme yani. Berkantın dediği gibi okurlarını üzersin.
Aslında hikayeyi bitirmek ve okuyucularımı üzmeyi asla istemem Seçkin abi.
Sonuçta siz değerli okuyucularım, değerli vaktinizin bir kısmını ayırıp, buradaki hikayeyi okuyorsunuz, ama hikayeyi tadında bırakmak istedim ???
Başlangıçta bu kadar ilgi göreceğini hiç tahmin etmediğim için hikaye yapısını bu şekilde oluşturdum. Eğer MillAvriLewo ve Scream, Raccoon City'de 3'ü yazmaya karar verirsem, bu durumu göz önüne alacağımdan emin olabilirsiniz.
Grup üyeleri, önde Jill, hemen arkasında da Leon olmak Raccoon City Police Department'a doğru koşmaya başladılar. İçeriye girdikleri gibi diğer polis memurlarını da Nemesis'e karşı uyardılar.
"Başka bir helikopter var mı?" diye sordu Jill. "Acilen ihtiyacımız var."
"Diğerine ne oldu?" diye sordu polis memuru Marvin Branagh.
"St. Michael kulesine acil iniş yapmak zorunda kaldı." dedi Metehan. O an Bilal ile göz göze geldi. "Pekala, çakıldı."
"Hmmm... Peki pilot bozuntusu nerede?"
"Kaçtı."
"Kaçtı?"
"Evet, hem de beni yaln..."
Metehan lafını tamamlayamadan içeri helikopter pilotu Henry daldı. Nefes nefese kaldığı herhalinden belli oluyordu. "Dışarıdaki şeyi gördünüz mü?"
"Kör değiliz." dedi Metehan. Pilota sert bir bakış fırlatmıştı. "Sağ salim gelmiş olmana da sevinmediğimizi söyleyebilirim."
Polis memuru Marvin, Henry'yi aşağılayıcı bir bakışla tepeden tırnağa süzdükten sonra grup üyelerine döndü. "Binanın arkasındaki pistte başka bir helikopter daha var, ama bu sefer dikkatli olun." dedi. "Ha bir dakika... Şu Henry'yi de yanınıza alın. Her ne kadar uçuramamış olsa da, teknik bilgisi size yardımcı olur."
"Pekala..." dedi Leon. Kendilerine doğru yaklaşmakta olan pilotu tuttu ve girecekleri kapıya doğru hafifçe savurdu. "Yürü bakalım."
Helikoptere doluşan grup üyeleri ve Henry, havalanarak Raccoon-Arklay Line'a doğru yöneldiler.
Bu arada, Raccoon City Police Department'a girmek üzereyken helikopter sesi üzerine yukarı bakan Nemesis, silahıyla helikoptere birkaç el ateş etti. Mermilerden biri helikopterin alt tarafına isabet ederken, diğeri de pervaneden sekti ve başka bir yöne gitti.
"Helikopterde herhangi bir sorun var mı?" diye sordu Jill. "Yine aynı şey olmasın!"
"Hayır. Hiçbir sorun yok." diyerek cevap verdi Leon. "Peki bundan sonra ne yapacağız Henry?"
"Herhangi bir şey yapmanıza gerek yok. Raccoon-Arklay Line rotasından sapma yeter."
Bu arada, Metehan ile Levent aşağıya bakıyorlardı. Raccoon City Zoo'ya yaklaşıyorlardı. Aşağıda kıyamet kadar zombinin dolaşıp durduğunu gördüler.
Metehan, bir an için Henry'nin St. Michael kulesinde yaptığı kalleşliği hatırladı. İki eliyle Henry'yi tuttu.
"Ne yapıyorsun?" diye sordu Henry. "Sakin ol!"
"Yaptığını unutmadım Henry." dedi Metehan. "Şimdi ise sıra bana geçti!"
"Hayır, lütfen!"
"Onu başta düşünecektin." dedi Metehan. Pilotu tuttuğu gibi helikopterden aşağıya, zombilerin kıyamet gibi kaynadığı Raccoon City Zoo meydanına attı. "For the lightcıyık oğlum!"
"Bunu niye yaptın Metehan??" diye sordu Levent ve Orçun hep bir ağızdan. "Ne yaptı sana?"
"Daha sonra anlatırım." dedi Metehan. "Öncelikle şuradan bir kurtulalım da..."
"Bitti." dedi Orçun. Levent'e baktı. "Gerçekten bitti."
"Evet." dedi Levent. Jill'e baktı.
"Sonunda..." dedi Jill.
"Gittikçe kendimi hepsinin savaşmaya değer olup olmadığını düşünürken buluyorum. Korkusuz bir gelecek için..." diye içinden geçirdi Orçun. Önce helikopterdekilere, ardından da arkalarında kalan Raccoon City'ye şöyle bir baktı. "Evet, değer."
Helikopter Arklay Sw Stn.'nin üzerinden geçerken, Metehan durduk yere Levent'i dürtmeye başladı. "Uyan!" diyerek zaten uyanık olan Levent'i uyandırmaya çalışıyordu. "Hey! Uyan Levent abi!"
"Levent zaten uyanık ki Metehan...?" dedi Jill. "Neden uyanık olan birisini uyandırmaya çalı..."
Jill lafını tamamlayamadan gökyüzü bir anda göz kamaştırıcı bir parlaklığa büründü. Öyle ki, kimse etrafına bakamaz oldu. Elleriyle gözlerini kapatmaya çalışyorlardı.
Levent sarsılarak uyandı. "Ne oluyor?" diye sordu şaşkınlık ile. "Neredeyim?"
"Sinemadayız Levent abi..." dedi Metehan. "Uyumuşsun abi ya. Resident Evil: Degeneration gibi bir filmde uyunur mu?"
"Ne bileyim yahu. Üzerime bir ağırlık çöktü. Sızmışım."
"Alem adamsın Levent ya." dedi Orçun. "Seni seviyorum."
"Ben de sizleri seviyorum, ama çıkıp, biraz hava alalım. Hem benim de biraz uykum açılsın." dedi Levent. "Hadi gidelim. Umarım ikinci yarıda uyumam."
Bilal, Levent, Metehan ve Orçun, filmin on dakikalığına ara vermesini fırsat bilerek salondan çıkıp, hava almaya karar verdiler...
- SON -
-
Güzel sondu be.Ben çok sevdim abi bu Raccoon olayını.Her son yeni bir başlangıçtır fikrinden yola çıkarak , yeni hikayelerini bekliyorum abi. :)
-
Güzel sondu be.Ben çok sevdim abi bu Raccoon olayını.Her son yeni bir başlangıçtır fikrinden yola çıkarak , yeni hikayelerini bekliyorum abi. :)
Hoşuna gittiyse, ne mutlu bana Berkant'ım :)
MillAvriLewo ve Scream, Raccoon City'de 3 ile ilgili bir konu bulduğum anda devam ettireceğim bu seriyi ;) Yeni hikayelerde görüşme üzere...
-
ilk defa okudum hoşumada gitti yani
-
Helal abi sana süper son 3 bölümü bir solukta okudum anca fırsatım oldu. Vallahi süper espriler süper zamanlama. Klavyene sağlık abi. 3. Sezon 3 gözle birden bekliyorum. Umarım bu kadar kısa olmaz. Yeni karakterler de bekliyorum mesela Metehan abinin psikopatlığına mantık uyduracak bir Berkay hoca. :).
-
O haketti arkadas :D Normalde olsa ilk bir tane yumruk atardim sonra sirtina tekmeyi basip asagi ucururdum :D Her guzel ruyanin bir sonu varmis demek ellerine saglik hocam :]
-
vay anasını be ne rüya görürmüşüm.:D Usta eline, emeğine, zihnine sağlık. Harika vakit geçirtti benim gibi okumayı pek sevmeyen bir adama ile. Çok sağolasın ve devamını bekliyorum. Hatta bunu tamamen birleştirip bir konu olarak açalım ama kilitli olsun o konu ve facebook fan sayfasında da paylaşalım diyorum.:D
-
ilk defa okudum hoşumada gitti yani
Beğendiğine sevindim ;)
Helal abi sana süper son 3 bölümü bir solukta okudum anca fırsatım oldu. Vallahi süper espriler süper zamanlama. Klavyene sağlık abi. 3. Sezon 3 gözle birden bekliyorum. Umarım bu kadar kısa olmaz. Yeni karakterler de bekliyorum mesela Metehan abinin psikopatlığına mantık uyduracak bir Berkay hoca. :).
Bu hikayeden örnek olarak biraz daha uzun tutmaya çalışacağım. En azından senaryoyu ona göre ayarlarım, ama muhtemelen yine tadı damağımızda kalacaktır :D
Ayrıca, üçüncü hikaye için bir konu bulabilir de yazmaya başlarsam, bu sefer Bilal ve Metehan'ın yerine değişik iki üye seçmeyi düşünüyorum. Her hikayede farklı üyeler olsun, farklı kişileri konuk edelim :)
Teşekkürler :)
O haketti arkadas :D Normalde olsa ilk bir tane yumruk atardim sonra sirtina tekmeyi basip asagi ucururdum :D Her guzel ruyanin bir sonu varmis demek ellerine saglik hocam :]
Bence de ucuz kurtuldu aslında :D Daha psikopatça bir şey düşünüyordum da, yazarken iyimserliğime geldi :D
Teşekkür ederim hocam :) Ben de siz okurlarımın gözlerine sağlık diyeyim...
vay anasını be ne rüya görürmüşüm.:D Usta eline, emeğine, zihnine sağlık. Harika vakit geçirtti benim gibi okumayı pek sevmeyen bir adama ile. Çok sağolasın ve devamını bekliyorum. Hatta bunu tamamen birleştirip bir konu olarak açalım ama kilitli olsun o konu ve facebook fan sayfasında da paylaşalım diyorum.:D
Eyvallah Levent'im, sağolasın :D
Hikayeyi tamamen birleştirip, ayrı bir kilitli konu halinde açma ve facebook'ta da paylaşma fikirleri hoşuma gitti. Benim de canıma minnet tabi :D :D O konuda bütün yayın hakkı size ait :D
-
Abi resmen bayıldım. Bu kadar heyecanı, aksiyonu, komediyi bu kadar kısa yazıya sığdırabilen kişi işin erbabıdır. Mükemmel ötesi. Başka birşey demiyorum. Sezon 3 ü iple çekiyorum. Dediğiniz gibi sadece yönetici takım değil, üyeleri de araya serpiştirirseniz heyecanı artacaktır. Tek ricam 3. sezon kısa olmasın. Süpersin Orçunum.
-
Abi resmen bayıldım. Bu kadar heyecanı, aksiyonu, komediyi bu kadar kısa yazıya sığdırabilen kişi işin erbabıdır. Mükemmel ötesi. Başka birşey demiyorum. Sezon 3 ü iple çekiyorum. Dediğiniz gibi sadece yönetici takım değil, üyeleri de araya serpiştirirseniz heyecanı artacaktır. Tek ricam 3. sezon kısa olmasın. Süpersin Orçunum.
Teveccühün Seçkin abim... Gözlerine sağlık :)
Aslında hikayeyi yazmaya başlamadan önce epey bir süre kafamda kurgulamaya çalıştım. Mesela ikinci bölüm, bütün bölümlerin genelinde en kolay yazdığım bölüm oldu. Levent'in arkayı kontrol etmesi kısmı, istasyonu koca bir duman bulutunun kaplaması ve yoldaki trafik kazası falan hep aklımdaydı. O yüzden çok zorlanmadım yazarken, ama ikinci bölümden sonrası, itiraf etmeliyim ki tamamıyla doğaçlama oldu :P Ha bir de bazı kısımlarda Metehan kardeşimin tavsiyelerini yerine getirdim. Buradan ona da özel teşekkürü bir borç bilirim.
Üçüncü sezonu, bu hikayedeki yorumları göze alarak tadında bırakacak şekilde uzun yazacağımdan emin olabilirsin abim. Yorumların için tekrar teşekkür ederim.
Genel olarak da tüm okuyucularıma teşekkürü bir borç bilirim 8)
-
Ellerine sağlık Orçun abi, gerçekten çok güzel bir yazı dizisi olmuş :) Buarada yöneticiler dışında başka üyelerin kullanımlası fikirine de tam destek veriyorum.
-
Valla bende çok beğendim süper olmuş. Güzel işlemişsin olayları tebrik ederim.
-
Ellerine sağlık Orçun abi, gerçekten çok güzel bir yazı dizisi olmuş :) Buarada yöneticiler dışında başka üyelerin kullanımlası fikirine de tam destek veriyorum.
Teşekkürler Bilal 8) Beğendiğine sevindim.
Aslında yeni hikaye için kafamda birkaç isim var, ama onları, konuyu bulup da tam olarak kurguladıktan sonra açıklamayı düşünüyorum :)
Valla bende çok beğendim süper olmuş. Güzel işlemişsin olayları tebrik ederim.
Teşekkür ederim 8)
-
Orçun abi farklı üyeler ile hikaye yazarsan daha çok okunacaktır eminim zaten belli kişiler okuyor. Bunun dışında okumayan üyelerde 2 sahne de olsa yer alınca okunurluk artacak hem sen hem üyeler daha çok zevk alacaktır bu işten. İyi düşünmüşsün. :)
-
Orçun hikayen sitede çok okunanlar arasına çoktan katıldı bile :)
-
Orçun abi farklı üyeler ile hikaye yazarsan daha çok okunacaktır eminim zaten belli kişiler okuyor. Bunun dışında okumayan üyelerde 2 sahne de olsa yer alınca okunurluk artacak hem sen hem üyeler daha çok zevk alacaktır bu işten. İyi düşünmüşsün. :)
--------
Orçun hikayen sitede çok okunanlar arasına çoktan katıldı bile :)
Çok okunup, okunmaması açıkçası benim için çok da önemli değil. Yazmaktan fazlasıyla keyif alıyorum. Hazır yazıyorken de hikayeye forum genelinden seçtiğim üyeleri de konuk edeyim dedim. Farklı oluyor. Kendimi tekrar etmediğim sürece de aklıma konu geldikçe yazmaya devam edeceğim :)
-
Üst üste iki mesaj atmış oldum, ama arada 3 günlük bir boşluk olduğu için pek bir sorun teşkil etmez sanırım :)
MillAvriLewo ve Scream, Raccoon City'de 3'ü yazmaya karar vermiş bulunmaktayım. Hikayeye dahil olacak üyeleri ve Resident Evil karakterleri seçtim ve konuyu da hazırladım, ama ilgili başlığı açmak için epey erken olduğu için o yönde bir girişimim olmadı.
Üçüncü hikayede görüşmek üzere ;)
-
Ben varmıyım abi ? :D
-
Ben varmıyım abi ? :D
Bu hikayede, yönetimden ve özel üyelerden kimse konuk edilmedi :D Sadece üyelerden üç kişiyi seçtim.
-
Makarasına sormuştum zaten abi :D Yine okumaktan zevk alacağım bir şey olacaktır eminim buna. :)
-
Makarasına sormuştum zaten abi :D Yine okumaktan zevk alacağım bir şey olacaktır eminim buna. :)
Ben de makarasına cevap verdim :D Şaka bir yana, elimden geldiğince eğlenceli bir yazı olması için uğraşacağım :)
-
MillAvriLewo ve Scream, Raccoon City'de 3
Kadro: AvriLewo ve ScR
Konuk Oyuncular: ManGa_Ka, fabrisio, bkcm81, Rebecca Chambers, Billy Coen, Chris Redfield, Keith McFadden (M.O.D.) ve Osmund Saddler.
Konu: Sn_AqE'in özel daveti üzerine ziyaret için Gaziantep?e gitmeye karar veren AvriLewo, Scream, ManGa_Ka, fabrisio ve bkcm81, yolda geçirdikleri trafik kazası nedeni ile hastaneye kaldırılırlar.
Olayların ardından, gözlerini restoran olduğunu kısa bir süre sonra anlayacağı garip bir yerde açan ScR, bulunduğu yere nasıl geldiğini bilmemektedir. Bununla birlikte, arkadaşları ManGa_Ka, fabrisio, bkcm81 ve AvriLewo?nun nerede ve ne durumda olduğu hakkında da herhangi bir fikri yoktur. Kafasındaki bu soru işaretleri ile restorandan çıktıktan sonra kendisini Raccoon City?nin tehlikelerle dolu sokaklarında bulan ScR, öncelikle arkadaşlarını bulabilmek ve ardından da Raccoon City?ye nasıl geldiklerini öğrenebilmek amacındadır.
-
Vay be.Yine süper bir macera bizleri bekliyor demek ki. :)
-
Öyle olması için uğraşacağım :)
Kendi başlığını da bir süre sonra açarım 8)
-
Uzun zaman oldu Orçun. Hikayeni dört gözle bekliyorum.
-
Uzun zaman oldu Orçun. Hikayeni dört gözle bekliyorum.
Teşekkürler Seçkin abi :) Mümkün olan en kısa zamanda yeni maceramıza başlayacağız... Bu arada, bu hikaye, MillAvriLewo ve Scream, Raccoon City'de 4 ile bağlantılı olacak ;)
-
hayattan koptuk usta bir süre daha böyle kopuk olacağım ama sen yaz toplu halde cips kola ile okuması daha zevkli olur kesin.=)
-
Sorun değil Levent'im. Hem zaten bu yakınlarda ekleyebileceğimi sanmıyorum. Daha zamanı var ;) Ama bu seferki hikaye ikinci hikayeden daha uzun olacak 8)
-
Aha önemli biri zannettim kendimi :D benim için düştüğünüz duruma bakın :D :D :D. Ellerine sağlık Orçun abi. 4.Sezonu 4 gözle bekliyorum :D (3.sezon da buluşamayız falan :D) kısa zamanda serinin tekrar başlaması güzel oldu :).
-
Ben açıkçası yabancı dizilerde olduğu gibi bir 6 ay sonra bekliyordum; yine iyi geldi :D
-
Şu an daha ilk bölümü tamamlayamadım :D İlk iki bölümü tamamladıktan sonra yavaş yavaş maceramıza başlayacağız ;)
-
Sabırsızlıkla bekliyorum abi. :)
-
Maceramız başladı millet 8)
-
Maceramız başladı millet 8)
hocam özel tim lazım değil mi senaryoya.... :)
-
Maceramız başladı millet 8)
hocam özel tim lazım değil mi senaryoya.... :)
Bir adet Chris Redfield'ımız, bir adet de Seçkin abimiz var :)
-
Maceramız başladı millet 8)
hocam özel tim lazım değil mi senaryoya.... :)
Başkanım, senaryoya jandarma lazım olduğunda çağırırlar seni :D
-
Maceramız başladı millet 8)
hocam özel tim lazım değil mi senaryoya.... :)
Başkanım, senaryoya jandarma lazım olduğunda çağırırlar seni :D
Abi ben senaryoda olmasamda olur orçun hocam nasıl uygun görmüşse zaten uygulamış sormam öylesineydi :)
+ben jandarma komando idim jandarma değil :D
-
Maceramız başladı millet 8)
Hayırlı olsun :D bekliyoruz ilk bölümü
-
Maceramız başladı millet 8)
Hayırlı olsun :D bekliyoruz ilk bölümü
Birkaç gün önce eklemiştim zaten :D Buyrun: https://www.nekrokelebek.com/index.php?topic=4076.0 (https://www.nekrokelebek.com/index.php?topic=4076.0)
-
Maceramız başladı millet 8)
Hayırlı olsun :D bekliyoruz ilk bölümü
Birkaç gün önce eklemiştim zaten :D Buyrun: https://www.nekrokelebek.com/index.php?topic=4076.0 (https://www.nekrokelebek.com/index.php?topic=4076.0)
uzun süredir siteye girmeyip hazır lopcu olunca öyle oluyor :D sağ ol abi :D
-
Vay be... Ne güzel zamanlardı. Tarihin tozlu sayfalarındaki yerini aldı. Sanki hiç yaşanmamış gibi... İnsan özlüyor bu zamanlar yahu :(
-
O zamanlar asla bitmiş değil Usta, sakın bir daha böyle şeyler söyleme :U Her şey, her dakika, her saniye evrilmeye devâm ediyoru. Bunu da en iyi sen biliyorsun :W
-
Biliyor muyum bilmiyorum ama yine de özlüyorum :) Bir de o zamanlarda bu zamandaki gibi dertlerimiz yoktu...
-
Üstad, cidden 10 sene önce derdimiz hiç yokmuş.
-
Hiç sorma adamım ya :( Keşke o zamanlara geri dönebilsek keşke...