Resident Evil'a Hakim Olan Japon Geleneği

[Orcuncharted]

 Son zamanlarda okuduğum en kaliteli makale... Özellikle de Japon kültürüne olan merakım, bu makaleyi bir solukta okumamı sağladı. Hiçbir yerinde sıkılmadım. Aksine, film senaryosu okur gibi okudum...

Albert Wesker'ın ölümüne olan bakış açımı da büyük bir ölçüde değiştirdi; çünkü, halen kafama takılan 'neden bu kadar basit bir şekilde öldü?' sorusuna kendimce bir cevap aldım. Bunun haricinde, Japon geliştiricilerin oyunlarında yer verdikleri direkt veya imalı sembolizm olgusuna hayran olmamak elde değil. Bu girişimleri, oyunları, içini eşeledikçe bulduklarımız doğrultusunda çok daha derin bir hale getirmekte...

Silent Hill serisinde de kendi kültürlerinden kattıkları bazı şeylere tanık oldum. Oynayanlar hatırlar, James'in klozetin deliğine elini sokuşu... Bunun anlamı, bir Japon efsanesine dayanıyor. Vakti zamanında klozetlerin deliklerinde bir tür canavarların yaşadığına inanılırmış. Bu canavarların, insanları deliğin içine çekerek parçalayıp, öldürdükleri düşünülürmüş. Öğrendiğimde çok şaşırmıştım.

Bu tip Japon kültürü yansımalarına ve sembolizm olgusuna Resident Evil serisinde de rastlamak cidden etkileyici... Eminim ki, Resident Evil severler kafalarındaki bir çok soru işaretine bu makale doğrultusunda veda edeceklerdir.

Ellerine sağlık Bilal

[DWG22]

Soner ve Orçun abi, ikinize de teşekkür ederim

[MidnightCaller]

Haydi bakalım Oğuzhan sana güveniyorum İnşallah asıl ilerleyişe kadar yetişirsin de birlikte devam ederiz. Etrafta bleach konuşacak insan yok O zamana kadar kesinlikle devamını okuma ama

Ayıpsın abi biz ne güne duruyoruz,Bleach'ı bitirdim ben mangayıda takip ediyorum darıldım sana bak

[DWG22]

Demek istediğim Oğuzhan'la benim fikirlerim uyuşuyor, yoksa ağabeyim de bleach izliyor Neyse konu dağılmasın.

[MidnightCaller]

Hıı tamam siz takılın

[golgeler]

Ellerine sağlık Bilal abi.Cidden harika bir yazı olmuş.Ayrıca şu animelere gelirsek,eğer Death-Note'u izlemişseniz dediğin gibi Yagami bir bölümde "Artık Tanrı Benim.Bu dünyayı bütün suçlulardan arındıracağım" demişti.Zaten ölüşünüde gördük.Birde şöyle bir bir düşüncem var.İnsan ne kadar fazla güce sahip olmak isterse o kadar güçsüz duruma düşüyor.Bütün denge gidiyor.Örnek olarak Aizen başlarda acayip bir gücü vardı.Ama ilerledikçe nedense daha güçsüzleşmeye başladı.

[DWG22]

Sağolasın. Aizen, "hougyoku"ya öylesine güveniyordu ki zanpktousunun yeteneğini bile kullanmaya değer görmedi. Zaten Gin, tüm kaptan ve vizardlaer Aizen'le mücadele ederken buna değiniyordu.

[golgeler]

"Güç içten gelir,nesnelerden değil"Aizen bu sözü bilseydi ne İchigo kalırdı ne başkası.

[Turambar]

Çok güzel ve çok iyi tespitlerle dolu bir yazı olmuş, dediklerinde son derece haklısın. Ben biraz şu oyun yapamama işine değinmek istedim.

Aslında bizde oyun sektörünün gelişememesinin önündeki en büyük engel, onların çocuk işi olarak görülmesi. Kimse bilmiyor ki dünyada 70 milyar dolar cirosu olan bir sektör aslında ... Kallavi abilerimizin bu önyargısı zaten bir avuç olan bu işe vakıf kuruluşların ve kişilerin projelerini daha öteye götürmelerini engelliyor. Gerçi son yıllarda iyiden iyiye filizlenen her ne kadar sektör olmaktan uzak olsa da kendi pazarımızın temellerini atıyoruz.

Yahu Trine denen oyunu bir Fin şirketi olan Frozenbyte yaptı. Çiçeği burnunda bu şirket oldukça sade fakat güzel bir oyun çıkardı ancak o grafik ve fizikler birtakım desteklerin ürünü ve pek tabii oyun, İskandinav kültüründen bazı öğeler içeriyor. Bizim işi yapma yönünden açıkçası onlardan bir eksiğimiz olduğunu düşünmüyorum.

Bu da buraya not olsun. Gün gelirde iyi bir programcı olursam, WWII deki Amerikan askerlerine inat sağlam bir ekipte, konusu WWI'deki Osmanlı cephelerinde geçen bir oyun yapmak en çok istediğim şey...

[DWG22]

Aslında Türk sektörünün konuyla ilgisi yok; ama ben de birkaç şey diyeyim...

Türklerin oyun girişimlerinde hep bir ayrılık söz konusu. Ekip içinde çözülmeler yaşanıyor. Bunun nedeni Türklere has bir özellik olan bencilliktir Yani şöyle bir durum var ki, bir oyun yapan ekipteki herkes odak noktası olmak istiyor. Hâliyle bu da, oyun sektörünün gelişmesini imkansızlaştırıyor. Tabii ki bu yalnızca oyun için geçerli değil... Müzik grupları, futbol takımları vesaire. İtiraf etmek gerekirse biz bireyseliz. Hepimiz, kendimizi sanki birer devletmişiz gibi görüyoruz. Sanırım bunu aşmak için genetik yapının değişmesini beklemek gerekiyor. Artık bizi nasıl sömürmüşlerse benliklerimizi unutmuşuz...