Resident Evil 5 Belgeleri

LW · « : 07 Ocak 2008, 22:42:33 »

KİJUJU GÜNLÜKLERİ

ANA SENARYO

KABUSLARA GARK OLUŞ / LOST IN NIGHTMARES

HammerHead · « **Yanıtla #1 :** 01 Ocak 2019, 16:15:15 »

ADAM GERİ DÖNÜYOR!

Hey millet! Üzgünüm, bir süredir günlüğümü (blogumu) güncelleyemiyordum. Kijuju'da bir bilgisayar bağlantısı ayarlamak kolay değil (Daha önce okumayanlarınız için ben orada çalışıyorum işte!). Sonunda bir ağ bağlantısı buldum (Teşekkürler https://kijuju.blogspot.com!), yani artık sizi "garip bir ülkedeki bir yabancı" olarak yaşadığım tüm maceralarımdan sizi bilgilendirebilirim.

İş durumu daha iyiye gidiyor ya da söylemem gerekirse burada çalışmaya alıştım artık. Sonunda hayatımda bir düzen var. Şimdiyse bu durumda yapılacak şeylere geldim: içki ve kadınlar. Bundan da iyisi kadınlarla birlikte içmek!

HammerHead · « **Yanıtla #2 :** 01 Ocak 2019, 16:15:31 »

MESLEĞİM

Herkes bana "Adam, Kijuju'da çalışmak neye benziyor?" diye soruyor. Ben de onlara her daim plajda bir çöpçü olmaya benziyor diyorum. Buradaki iş öyle çok şaşalı olmasa da bu yer, harika. Şey, belki de sadece iyidir. Bir madende çalışıyorum ve tahmin edebileceğiniz gibi burada aklınızı başınızdan alacak sürüsüne bereket güzel yüz bulunmuyor! İşteyken genellikle zaman, patronumun iş üzerinde ne kadar çuvallayacağını tahmin etmeye çalışmakla geçiyor. Bu adamın aptallığının sınırı yok. Herif bize ciddi ciddi, banyo yapmak veya içmek için atık suyu kullanabileceğimi söyledi! Tabii ya, derim dökülüp de bir çeşit canavara dönüşmek istemeseydim, o zaman bunu kesin yapardım.

Bu işin en iyi yanı paydos vakti; çünkü bunun ardından ben ve birkaç eleman içki yerimize gidebiliyoruz. Günün sonunda buzlu soğuk bira alabildiğim sürece her şeye katlanabilirim. (Size bilincimizi kaybettiğimiz bir anda meydana gelen kargaşadan ve tamı tamına iki gün boyunca yalnızca sıcak biraya kalındığından bahsetmek bile istemiyorum. Tam bir cehennem yaşantısıydı.)

Her neyse toplanabileceğimiz (ve biradan başka bir şeyin olmadığı ! Puhaha) ışıltılı yeni bir mekan buldum. Bugün çok tatlı görünümlü sarışın bir kız gördüm. Sanki bir yıl boyunca çölde gezmişim gibi oldum (aklım başından gitti) ve sonra birisi, bana bir bardak soğuk su (ya da bira!) ısmarladı. Burada benim gibi bir sürü yabancı işçi var. Ondan dolayı kızın meşguliyetini bilmiyorum - henüz. Ulan İngilizce konuşuyor mu onu bile bilmiyorum! (Şu Fransız herif dışındaki çoğunluk konuşuyor. Sanırım o da İngilizce konuşuyor herhalde; ama ne kadar denersem deneyeyim onu anlayamıyorum. Adamdan yalnızca öfkeli hırıltılar çıkıyor o kadar)

Bu kadınla ilgili işlerin nasıl gideceğine dair bir güncelleme yapmayı sürdüreceğim. Birinci dereceden işim, onun kim olduğunu bulmak olacak. Eğer zamanınız varsa çekinmeden yorum yazabilirsiniz.

HammerHead · « **Yanıtla #3 :** 01 Ocak 2019, 16:15:40 »

ONUNLA İLGİLİ DÜŞÜNMEK

Geçen günlüğümde (blogumda) gördüğümü yazdığım şu kadın, (Okumadıysanız büyük ayıp yapmışsınızdır!) tekrar şehirdeydi. Maalesef ki işe gidiyordum ve zaten bu hafta iki kez kaldığımdan ötürü yine geç kalmak istemedim. Sanırım içki mahmurluğuyla iş yerinde fark edilmemek iyi bir şey. Uyuyarak şunu atlatmayı istiyorum; ancak patronum bana katılmıyor. Tahmin ediyorum ki beni işte zamanında görmeyi ve bu hâldeyken düşük tepki sürelerimle herkesin hayatını riske atmamı tercih ediyor. Keşke burada güvenlik standartlarımız olsaydı.

Aman konuyu dağıtıyorum.

Kızla konuşmam mümkün olmasa bile birkaç şey buldum. Burada büyümemiş; söylentilere inanmam gerekirse buraya, düzenli işinden dolayı ortaya çıkmaktan hoşlanmayan erkek arkadaşıyla birlikte gelmiş. Kendim adına arada sırada işe geç kalıyor olabilirim; ama en azından her gün buradayım. Ben böyleyken o aptal da kendini göstermekten rahatsız olamaz ya! Yine de çok ucuz olan içkiler yüzünden bu adamı suçlamam fazlasıyla güç.

Kızın teoride bir erkek arkadaşı olduğunu biliyorum; fakat eğer bu adam her zaman işe kaçıyorsa, o zaman kızı da ihmal ediyor olabilir. Belki de Sör Adam için prensesi çileden kurtarma zamanı gelmiş olabilir. Şayet herhangi birinin, bu konu hakkında nasıl bir yöntem uygulayabileceğimle ilgili bir fikri varsa, bir yorum atıp beni bilgilendirin. Kijuju'da hayat, her geçen gün daha güzel oluyor gibi.

Bugün Cuma, yani başka bir içki gecesinin zamanı! Belki gizemli sarışın prensesimle denk gelirim...

HammerHead · « **Yanıtla #4 :** 01 Ocak 2019, 16:15:53 »

ORTADA BİR ŞEYLER DÖNÜYOR

Bugün oldukça tiksindirici bir şey gördüm. Kendime bile bunu açıklamaya güç yetirebilir miyim bilmiyorum.

Kijuju'daki arka sokaklardan birinde yürüyordum ve orada yatan ölü bir köpek gördüm. Şurada burada önceden öylesine ölü hayvanlar görmüşlüğüm vardı ve bu da beni doğrudan o kadar şaşırtmadı. (İlk seferinde ölü hayvan görmek bir rahatsız edici olabilir; ama eve dönerken yolda ezilmiş vaziyette hiç görmüşlüğüm yoktu. Şunun şurasında açık fikrili olmaya çalışıyorum.) İşte bu seferkinde, bunlarla beraber, köpeğin kafasının tamamı eksikti! Kim ya da neyin hayvanın başını kestiğini bilmiyorum; fakat her neyse köpeğin kafasını yerde bırakmaktansa alıp götürmüş. Yalnızca yerinde değildi işte. Birisi, neden bir köpeğin kafasını almak istesin ki? Ve bunu yapan kimse, öldükten sonra mı yoksa öldürmeden önce mi almıştı?

Oradaki eksik başlı köpekler beni hassaslaştırdı, böylece gerisin geri koşturdum ve kendimi kasap dükkanının arkasında buldum, bir de ne göreyim? Kasabın kendisi, kocaman, kanlı bir et satırı yıkıyor. Hiçbir sebepten ötürü onun, bir köpeği öldürdüğünü düşünemezdim; ama ya yaptıysa, o zaman ne diye yalnızca kafasını alarak vücudunu geride bırakmıştı? Onu geçtim, adamın köpekle bir alakası bile olmayabilirdi; ama civardaki en arkadaş canlısı kişi de değildi. Ona merhaba dediğimde yalnızca bir tür homurtu koyverdi. Temel bir kural nedeniyle onla öyle çok muhabbetim yoktu. Kabul etmelisiniz ki, üç gün boyunca havada asılı bıraktığı ölü bir keçiyi kim satın almak isterdi ki (Gelin de bu adamla muhabbet kurun)? Dondurucusu olmayan bir kasap. Hiçbir kural ve hiçbir sağlık müfettişi yoksa olacağı budur.

Açıkçası bunu yazarken nasıl desem bilemiyorum; ama son zamanlarda havada farklı bir şey olduğunu hissediyorum. Bana soracak olsanız, bunu tam olarak çözememekle birlikte açıklayamıyorum da; yalnızca biliyorum işte. Sanırım bir içkiye ihtiyacım var.

HammerHead · « **Yanıtla #5 :** 01 Ocak 2019, 16:16:11 »

MUTLU YILLAR!

Haftanın her günü zamanında işte oldum! Sabahları patron bile etrafta yoktu! Sonunda patron işe geldiğindeyse, kendim adına işe ciddi olarak hiç gelmemiş olmayı diledim. İçimizden beşinin başka bir iş alanına götüreceğini söyledi ve sonra da bir kağıt parçası çıkararak isimleri okudu. Bu işlem rastgele miydi yoksa birisinin özellikle onları seçmesiyle mi olmuştu hiç bilmiyorum; ancak içlerinden birkaç tanesinin içme dostlarım olduğunu anladım. Harika. Şimdi işten sonraları kimle içeceğim ben? Bu yeni iş alanı, buradan yaklaşık yarım gün uzaklıkta. Onları bir daha ne zaman göreceğim ya da daha doğrusu hiç görebilecek miyim kim bilir. İyi adamlardı. Kendi kendime acılarımı bastırmam kolay olmayacak. Sizler için bir sek alkol atacağım beyler!

Abi, bugün belki de hayatımın en iyi günüydü! İşten sonra sevdiğim barlardan birine gittim; ama maden dışına aktarılmış olan birkaç kankamdan bu yana ilk zamanlar hiç haz alamaz olmuştum. Birlikte geçirdiğimiz iyi günlerin şerefine birkaç sek attım.

Gecenin geri kalanı boyunca tek başıma oturmaya niyetlenmiştim, eğer O KIZ içeri girmemiş olsaydı. Aynen öyle, içeri giren mesajlarımda kendisinden bahsettiğim gizemli sarışındı! Yanımda birkaç içki içtikten sonra alkolün verdiği cesaretle konuşmaya karar kıldım (Bu sıvıdaki cesarete bitiyorum!) ve bir içki için bana katılmak ister mi diye sordum. Doğal olarak kabul etti.

Başta sessizdi ve ona ne demem gerektiğinden kesin olarak emin değildim; ama bir viski ile sipariş ettikten sonra (tam benim tipim!) geveze bir şey olup çıktı, her şey istediğim gibi gidiyordu. Bana Kijuju'daki hayatıyla ilgili her şeyi anlatmaya başladı. Son zamanlarda, bir şey tarafından etrafta sürüklenmişe benzeyen iskeletleşmiş ya da içi dışına çıkmış hayvanlar gibi bazı garip şeyler görmüş. Yalnızca birkaç haftadır Kijuju'da olduğunu; ama bu ayın başından beri buraya ilk geldiği andan itibaren farklı bir yerdeymiş gibi hissetmeye başladığını söylüyor. Bunu açıklayamıyor; fakat zaman zaman hiç sebepsiz yere korku hissetiğini söylüyor. Eğer onu doğru yorumluyorsam, benimle daha fazla vakit geçirmek istediğiyle ilgili imada bulunduğunu sanırdım.

Sorulara sorarak umutsuz durumda gözükmek istemedim. O yüzden yalnızca dediği her şeyi onaylamakla yetindim. Garip hareketler sergilemiş olan kasaptan bahsetmeden, köpekle ilgili iki gün önce yaşadığım olayı anlatarak onun konuşmasına katkıda bulunmaya çalıştım. Ayrıca ona, herhangi bir organ kalıntısı bulunmayan kazan izleri gördüğümü de söyledim. Bunun dışında civardaki duvar yazılarıyla birlikte kasabanın etrafına kadar yayılmış garip afişlerde de bir artış oldu. (Duvar yazıları yönüne, belki bazılarının çılgın gecelerimden birinde benim tarafımdan bile yapılmış olma ihtimali bulunduğunan çok kafa yormadım.) Bu yer, buraya geldiğim o tüm aylardan bu yana, kesinlikle farklı bir hava aldı. Bu kasaba açıkça görebildiğim kadarıyla değişiyor; ama kimse, yaşanan bu değişimden beni bilgilenme zahmetine girmiyor.

Ona endişelenmemesini ve bu şekildeki çoğu şeyin, vahşi bir kaplana ya da başka bir şeye atfedilebileceğini söyledim. Sözlerimde bir tür rahatlama arıyormuş gibi görünüyordu. O yüzden ben de taburemi onun biraz daha yakınına çektim. İşte o an, bana gerçekten açıldığı zamandı. Belki alkoldendir belki de yanımda rahat hissettiğindendir bilmiyorum; fakat sonuç olarak bana erkek arkadaşından yakınmaya başladı. (Bir kızın, sana erkek arkadaşı hakkında yakınmaya başlaması her zaman iyi bir şeydir.) Görünüşe göre bir gün işe gitmiş ve o zamandan beri geri dönmemiş. Herkes, adamın meşgul olduğunu söyleyip duruyormuş. İş meselesini beni, böylesine alımlı bir kadını ihmal ettirecek derece meşgul edebileceğini hiç sanmıyorum.

Ona, herhangi bir şeye ihtiyaç duyarsa, her zaman bana güvenebileceğini söyledim. Kalkmadan önce bana teşekkür edip gülümsedi ve yürüyerek çıktı. Belki de onu takip etmeliydim; ama sanırım, onun ilgisini canlı tutmak için usulüne uygun olarak biraz zoru oynamam gerekiyor.

Dediğim gibi hayatımdaki en güzel gün!

Ve şu zamana kadar aldığım en güzel yılbaşı hediyesi!

Unutmadan, yorumlar her zaman takdir edilir!

Not: Kızın adını sormayı tamamen unutmuşum! Gelecek sefere dek beklemek zorunda kalacağım.

HammerHead · « **Yanıtla #6 :** 01 Ocak 2019, 16:16:27 »

İZLENİYOR MUYUM?

Sonunda biraz zaman buldum ve yılbaşı tatilini geçirmek üzere ailemin yanına gidebildim. Akrabalarıyla tatilini geçirmenin ya çok eğlenceli ya da dayanılmaz derecede çıldırtıcı olabileceğini konusunda büyük olasılıkla pek çoğunuzun bir görüp geçirmişliği vardır. Ben yalnızca uyumak, yemek ve birkaç içki için sabırsızlanmaktaydım; fakat ailenizle zaman geçiriyorsanız, en son yapma şansına erişebileceğiniz şey dinlenmektir.

Bana Kijuju hakkında soru sorup durdular; yine de onlarla buradaki hayata dair epeyce konuştum, özellikle son olaylar bakımından. Bu da onların oldukça endişeli ve kızgın görünmelerine sebep oldu. Nedenini anlayamıyordum. Millete birkaç ölü köpekten bahsettim ve şimdi tehlikenin her köşede pusuya yatmış olduğunu sanıyorlar. Bilhassa annem endişelendi, başını iki sallamakla yetinip Kijuja'ya geri dönmemem için bana yalvardı. Babamın tepkisi de çok iyi değildi, annemi daha fazla endişelendirmektense sözüne kulak vermemi söyledi. Çalışmaktan nefret etsem bile, iyi bir ücret karşılığında çalışma imkanı sunan ve eve, ailemin normalde olabileceğinden daha iyi bir hayata sahip olabilmeleri için, para göndermeme vesilen olan tek yer Kijuju. Buradaki kereste elde edilen ormanlıkta hayat kolay değil. Civarda sahip olunabilecek iş neredeyse hiç yok ve mevcut olan işlerse, madendekine kıyasla yarısı bile etmiyor.

Onlara açıklamaya çalıştım; ancak anlattıklarımı dinlemeyi reddettiler. Onlara sarışın kızdan bahsetmeyi bile başaramadım. Kijuju'da olmak isteyişimin bir başka nedeni de o zaten; fakat ne annem ne de babam bunu anlayamaz.

Kijuju'ya döndüğümde bir yanım, belki de ailemin haklı olabileceğini hissetmeye başladı. Buradaki hava, bütünüyle boğucu olmasa da bunaltıcıydı. Akşam yemeği almak için pazara koşturdum; ama o süre boyunca sanki birisi beni izliyormuş gibi hissettim. Köşeyi döndüm ve türbanlı adamla konuşan kasabı gördüm. Hiç de dostane bir sohbet yapıyor gibi görünmüyorlardı; aksine kasvetli bir şeyi tartışıyor gibiydiler. Her şey, sinsi bakışların benim tarafıma çevrilmesiyle son buldu.

Doğrudan sonuca zıplamak istemezdim; fakat kasap, şu köpeği ilk kez bulduğum yere yakındı. Eğer hafızam beni yanıltmıyorsa, adamın dükkanının çevresinde birçok ölü hayvan gördüğüme de eminim. Belki bir bakıma yiyecek olarak kedi ile köpek eti satıyor olabilir. Yani öyleyse ne olmuş? Ben böyle rahatım. Parasını nasıl kazanmak istiyorsa bu onun bileceği iştir. Ancak bundan daha fazlası varsa ne olurdu? Duvar yazısı yazıyor ve garip afişler asıyorsa ne olurdu? Bir devrim ya da öyle bir şeyi başlatıyorsa ne olurdu? Maalesef ki hiçbirine verebilecek cevabım yok. Hani cevaplarım olsaydı bile muhtemelen, yine de bu konuda hiçbir işe yaramazlardı.

Sevgilimin bu konuda ne düşündüğünü merak ediyorum. (Biliyorum, henüz sevgilim değil; ama olacak!) Bunla birlikte sizin de ne düşündüğünü de merak ediyorum. O yüzden lütfen yorumunuzu esirgemeyin.

HammerHead · « **Yanıtla #7 :** 01 Ocak 2019, 16:16:38 »

BİRAMDAKİ GÖZYAŞI

Sizi daha erken durumlardan bilgilendiremediğim için özür dilerim. Son zamanlarda hayatımda, yazma fırsatı bulamadığım süregelen çok fazla şey oldu. Yavaş yavaş bana aşık olan şu sarışın kızı hatırlıyor musunuz? Artık birbirimize ilk ismimizle hitap ediyoruz ve kızın adı Allyson. Her ikimizin adının da A ile başlamasından dolayı bunun muhteşem olduğunu düşündüm!

Bunlar iyi haberlerdi. Kötü haberse Kijuju gitgide çekilmez hâle geliyor, o ince çizginin tehlikesiyle orantılı olarak. Birkaç içki için sevdiğimiz mekanda Allyson'la buluştuk. Olaylar iyiye gidiyor diye düşünüyordum: Kız çifte viski almıştı, Bense küçük kupuda biraz içiyordum. Kendimden geçmiştim (Nasıl geçmeyeyim ki?), sonra daha önce hiç görmediğim bir adam çok yüksek sesle konuşmaya başladı. Güneş gözlükleri takıyordu ve konuşurken bira bardağını masaya vurup duruyordu. Aslında daha çok bağırıyordu yahu. Her yere bira saçarak, "Yabancılar topraklarımızdan atılmalı!" ve "Kasabamızı geri alacağız" gibisinden şeyler söyledi! Allyson, adama bir şeyler deyip karşılık vermem gerektiğini söylercesine bana gözlerini dikmişti. Yapardım; ama biramı sahipsiz bırakma niyetinde değildim.

O yerde bu adamı izleyen kişinin bir tek ben olmadığımı gördüm. Ürpertici kasap da, bağıran adama gözlerini sabitlemişti. Ardından yoktan yere birisinin "Kapa çeneni ulan!" diye haykırışını duydum ve bir şişenin havada uçmasıyla kıyamet koptu. Hemen hemen barın tamamı kavgaya başladı ve ben de, Allyson'ın elini tuttuğum gibi (yoksa o mu benimkini tutmuştu?) canımız pahasına oradan kaçtık!

Kız, her hâlükarda kasabanın ta öteki ucunda oturduğundan ve kaldığım yer de olay yerine yakın olduğundan dolayı arkama bakmadan kızla birlikte oraya koşturdum. (Oldukça hoş, dimi?) Kaldığım yere geldik ve onu rahat ettirmek için elini tutmaya çalıştım; ama yüzünü, ellerine gömmüştü. Kollarımı dolarcasına onun omzuna koydum. Oraya öylece oturmuşken ne diyeceğimi bilemedim. Bu şekilde gecenin geri kalanını geçirdik. Sabah olduğunda bana, "Burada artık kalamam. Bu, yaşamak istediğim hayat değil. Erkek arkadaşımı bulacağım ve bizi bu ülkeden çıkarmasını söyleyeceğim. Eve gitmek istiyorum." dedi.

Kendisini koruyabileyim diye, yanımda kalması için onu ikna etmeye çalıştım; fakat başka hiçbir kelime etmeden gitti. Söyleyin bana, bir kadın için bu, normal bir davranış mı? Onu takip etmeli miydim?

HammerHead · « **Yanıtla #8 :** 01 Ocak 2019, 16:18:43 »

TAMAM, İŞTE ŞİMDİ KORKUYORUM

Bu sabah, dışarıdaki bazı gürültüler yüzünden erken uyandım. (Çalar saatim çalmadan da uyanmaktan nefret ederim bir de.) Kijuju, sabahları her zaman gürültülüdür; çünkü genellikle herkes, horozların ötmesine yakın ayağa dikilir. Bunu hiç anlayamayacağım. Bu sabahsa, her daim erken vakitlerde sinirlerimi azdıran o olağan hengameyi ve koşuşturmayı duyamadım. Bir haykırış, öfkeli bir haykırış duydum. Biraz gönülsüzce de olsa bütün bu yaygaranın neyle ilgili olduğunu görmek için yataktan kalktım.

Gördüklerimi asla unutamayacağımı sanıyorum. Bu, ölü köpeği görmekten bile yüz kat daha ürperticiydi. Geniş bir topluluk meclis yerindeydi ve, ne olduğunu tanrı bilir, mekanın ortasına yığılmış çuvallar vardı. Çuvalların bazısından siyah yapışkan bir maddenin dışarı taştığını gördüm. Yağ değildi. Acaba kan mıydı?

Bu yığın hemen hemen iki metre yüksekliğindeydi. Derken birkaç gün önce bardaki o güneş gözlüklü adam ortaya çıktı ve bir megafon yardımıyla konuşmaya başladı. Doğru kelimenin tam olarak "konuşma" olduğunu sanmıyorum aslında. Adamın sözleri kor gibiydi ve onları etrafa saçıyordu. Herifin dediklerinden tam bir anlam çıkaramadım (çok sayıda insan bağırıyordu, kalbimin kulaklarımda çarpışından bahsetmiyorum bile); fakat "adalet" ile "ecel kutlaması" gibisinden sözler yaydığına kulaklarım tanık oldu. Ensemdeki kıllar diken diken olmuştu ve her seferinde de onun "ölüm" dediğini duydum.

Kalabalık iyice kızmaya başlamıştı; ama sonra elinde meşale taşıyan bir adamın, etrafındakilerden kendine yol açara yığına doğru yöneldiğini gördüm. Adamın yığını ateşe vermesiyle herkesin tezahüratı birbirine karıştı. insanların o sevinç çığlığının beni o denli dehşete boğacağını hiç sanmazdım.Bu, beni titretmeye yetti. Ateş, yığını yakıp kül ederken, en üstteki çuvallardan biri yuvarlandı. Ateş, çuvala yayılarak yüzeyini eritmiş ve içindeki şeyin çıkmasına neden olmuştu. Ne olduğunu tam olarak anlayamadım; ama kasabın kendi vücudu gibi görünüyordu! Dünyanın hakimi olan tanrı adına burada neler dönüyor böyle?!

Çabucak perdeleri çekip kapattım ve gerisin geri yatağa döndüm. Bu yazıyı yazmaya, kalabalığın dağılıp gittiğinden tamamen emin olduktan olduktan ancak cesaret bulabildim. Pek tabii, bugün işte bulunma durumum olmayacak.

HammerHead · « **Yanıtla #9 :** 01 Ocak 2019, 16:18:54 »

KAYIP ARKADAŞLAR

Geçen haftaki manyak kalabalığı ve onların şenlik ateşini gördüğümden beri dışarı bakmak için perdelerimi açmadım. kızmış insanları elde etmek için meganofunuyla zehirli sözler söyleyen şu adamı sürekli duymak da hiç yardımcı olmuyor. Keşke birisi çıksa da şunun ağzını kapatsa. Hiç şikayetçi olmam. Ne de olsa huzur bozucu biri değilim.

Sonunda merakım, bana galip geldi ve şöyle bir dışarı bakmak için perdeyi çekip açtım. Bu seferse, neredeyse geçen haftakinden iki veya üç kat daha fazla olarak sıkış tıkış olmuş binlerce insan gördüm! Kijuju'nun bu bölgesinde bu kadar çok insanın yaşamaya başladığını bilmiyordum bile. Onların, Bay Güneş gözlüğünün kibriyle getirdiği yabancılar olduğunu sanmıyorum; ama tanrı biliyor ya hepsi saklanıyordu kesin. Hayretle haykırmama neden olan birini görene dek kalabalığın arasındaki yüzlere tek tek dikkatle bakmamamıştım. Orada denk geldiğim kişi işteki eski içme kankalarımdan biriydi! Onu ve öteki elemanların bir çoğunu başka iş alanına "götürüldükleri"nden beri hiç görmemiştim. Ne zaman patronuma onların durumunu sorsam, adam bana yalnızca bayatlamış baştan savma numarasını yapıyordu. Şimdiyse içlerinden birinin, onca yer arasından burada olduğunu görüyordum. Penceremi açıp ona seslenerek, "Hey, hadi bir içki içmeye gidelim, bendensin!" demeyi çok istedim; fakat öteki insanlara kendimi ifşa ettirmeye de niyetli değildim.

Geceleyin kalabalık dağıldı vakit, onun veya diğer eski içme arkadaşlarımın hep gittiğimiz mekanda bulunabileceklerine dair bir ihtimal olabilir diye eski mekana bir göz atmayı düşündüm. Bar, tamamen savaş alanına dönmüştü. Birkaç gün önceki kavganın burayı tümüyle yıktığından habersizdim. Şu an bunun üzerinde düşünüyorum da mekan sahibinin arbede sırasında öldürüldüğünü duymuştum. Zavallı adam. Muhtemelen barın altının üstünün gelmesi de bu arbede yüzündendi. Olay yerinde kırılmamış tek bir şey kalmamıştı. Son alkol şişesine kadar her şey yağmalanmıştı.

Doğruda eve gitmek üzere döndüm. Ne derler bilirsiniz: asla bir bara aşık olma. Bu tavsiyeye kulak vermeliymişim meğer. Artık ne barım, ne arkadaşlarım ne de kadınım var. Hepsinden kötüsü, içecek bir şeyim de yoktu.

Uzaklaşmaya başlarken ayağım sert bir şeye takıldı. Eğilip onu aldım. Şanslı günümdeydim. Açılmamış bir viski şişesine ayağım dolanmıştı! Açıkçası bugün, olabileceğini düşündüğümden daha iyi hâle geldi. Burada oturarak küçük keşfimin sunduğu ganimetlerin tadını çıkarıyorum. Bu okurken başka kimse içiyor mu acaba?

LW

HammerHead

Ynt: Resident Evil 5 Belgeleri

HammerHead

Ynt: Resident Evil 5 Belgeleri

HammerHead

Ynt: Resident Evil 5 Belgeleri

HammerHead

Ynt: Resident Evil 5 Belgeleri

HammerHead

Ynt: Resident Evil 5 Belgeleri

HammerHead

Ynt: Resident Evil 5 Belgeleri

HammerHead

Ynt: Resident Evil 5 Belgeleri

HammerHead

Ynt: Resident Evil 5 Belgeleri

HammerHead

Ynt: Resident Evil 5 Belgeleri