Resident Evil: Gun Survivor 2 Belgeleri

[LW]

• BEKÇİ ŞEFİNİN GÜNLÜĞÜ
• UMBRELLA MÜFETTİŞİNDEN ROCKFORT ADASI KOMUTANINA GÖNDERİLEN MEKTUP
• EĞİTİM TESİSİ'NDEKİ DUVARA YAZILMIŞ İZAHAT
• BİR GİZLİ AJANIN KENDİ MERKEZİNE GÖNDERDİĞİ E-POSTA
• CLAIRE'NIN MONOLOGU

[HammerHead]

BEKÇİ ŞEFİNİN GÜNLÜĞÜ

"Bilinçli bir insan olarak son birkaç saatim kaldı. Bu günlüğümdeki son yazım olacak. Neyin olup olmadığı hakkında sızlanarak harcayacak vaktim yok. Olan oldu artık. Bu virüs, 48 saat içinde bütün adayı etkisi altına alacak ve ardından adadaki bütün hayat sona ermiş olacak. Yakında virüsten dolayı bende de geriye bir şey kalmayacak.

Ölümsüz sevgilim Neticia, benim son umudum. Seninle ilk karşılaştığımızda boş bir hücrenin tenha köşesine ağını örmüş ve yakalayacak hiç bir avın olmamasına rağmen yuvanı masumca kurmuştun. Merak ediyorum da ben nasıl sana bu kadar bağlandım... Belki de ikimizde diğerlerinden uzak, tenha köşelerde yaşamayı seçen iyi ruhlar olduğumuzu sezinlediğim içindir... Seni özenle hamamböcekleri ve güveler ile beslemeye devam ettim. Seni, avlarının vücutlarını sarmanı ve sıvılarını emerken izlemek beni rahatlatıyor. Nasıl büyüdüğünü fark ettim ancak tek isteğim, senin daha büyük ve güçlü olduğunu görmekti. Bu yüzden tesisteki o vücutları çalmaya başladım. Bu vücutların, eski deneylerden geriye kalan artıklar olduğunu ve gizlice yok edileceklerini bildiğim için bu davranışımın kimseye bir zararı yoktu. Bütün bunları seni beslemek için yaptım. Virüsün senin üzerindeki etkisi hayret vericiydi, çok geçmeden bir insan boyutuna ulaştın. Ardından elimde sana getirecek başka yiyecek kalmadığından, mahkumları hücrene göndermeye başladım. Alfred onları zaten işkence çektirip öldürecekti, birkaçının ortadan kaybolmasını kimse umursamazdı...  Sonunda o kadar büyüdün ki hücren bile artık sana yetmiyordu. Ben de artık seni hapishanenin içerisine salmaya karar verdim. Tavan artık senin yeni yuvan olacak, istediğin mahkumu ve birkaç görevliyi istediğin gibi yiyebilirsin. Kimse seni yok edecek kadar güçlü değil aşkım. O sinir bozucu Alfred'ten de çok güçlüsün, öyle ki sivri dişlerin ile onun o boş kafasını tek ısırıkta koparabilirsin.

Bütün bu anılar... hepsi gidecek. Bütün vücudum virüsün etkisi altında. Sekiz ince bacağından çıkardığı sesleri duyabiliyorum. Neticia, sanırım yemeğini yedin. Sanırım açlık seni çağırıyor. Canım Netty'im... herkesi öldür, her şeyi yok et ve her şeyi silip süpür. Öldüğümde, benim için dünyanın bir anlamı olmayacak. Doğanın sana verdiği dürtü ile şuanda bana baktığını biliyorum. Dişlerini benim üzerime geçirdiğinde, bırakalım da doğa kendi seyrinde yoluna devam etsin..."

[HammerHead]

UMBRELLA MÜFETTİŞİNDEN ROCKFORT ADASI KOMUTANINA GÖNDERİLEN MEKTUP

Teftiş Raporu:

Şimdiye kadar ne bulduğumuza dair kısa bir rapor.

Gizli ajanlarımız henüz D dosyalarında bahsi geçen H.C.F. casusunun kimliğini belirleyemedi. Ancak bu şahsın, Rockfort adasındaki personele açık olan her bölüme erişim sağladığından eminiz. Adamlarımız üç aydır bu dava üzerinde çalışıyor ve sizi temin ederim ki hedefimizin kimliğini tespit ettikten sonra bu meseleyi çabucak ve sessizce halledeceğiz. Kaynaklarımıza göre bu şahıs, düşmanlarımız ile iş birliği içinde. Bize karşı bir saldırı planlıyor, henüz birçok detayı aydınlığa kavuşturamasak ta prototipi çoğaltmakta başarılı olduklarını biliyoruz.

Bu yeni acil durumu göz önünde bulundurduğumuzda size özel bir hediye göndermeyi uygun görüyorum. Nemesis T-Tipi Amerika'da geliştirmiş en yeni B.O.S. olup, Raccoon Şehri'ndeki performansı ile herkesi hayrete düşürmüştür. Bütçe ve envanterimiz gizli olduğundan bu hediyenin, kargo kaydı bulunmayacaktır. Paket, rutin bir gönderide diğer malzemeler arasında gizlenmiş olarak gönderilecektir.

Bu işlemler ile alakalı bütün deliller, en kısa sürede yok edilecek ve bu bilgiler siz ve benim ile birlikte mezara gidecektir.

NOT:
Nemesis, son çare kullanımına uygun olduğu için herhangi bir acil durum tespit edildiğinde, kendiliğinden aktif olacaktır. Onu aktif etmenin başka bir yolu da yoktur.

[DWG22]

EĞİTİM TESİSİ'NDEKİ DUVARA YAZILMIŞ İZAHAT

Değerli oğlum,

T-Virüsü, yakında her şeyi yok edecek. Oğlum, virüsün ne kadar korkunç olduğunu bulunduğum ************ biliyorsun. Virüs, bir kere adanın herhangi bir kısmına bulaştı mı, ne sekteye uğratılabilir ne de durdurulabilir. Virüs, bir defa vücuda girdiğinde ********* denetimi altına aldığını ve virüsün yayılmak için patlak verecek miktarın ******** ortaya çıktığını unutma.

Senden, beni affetmeni isteyemem. Bildiğin gibi annen, benim yüzümden öldü. İnkar edemediğim bu gerçek *********. Ben yalnızca, yaptığım şeyden pişman olabilirim. Hâlâ ne olduğunu ve işlerin neden böyle gittiğini anlamıyorum.

Senin için iyi bir baba olamadığımı; ama sevdiğimiz ****************** itiraf edebilirim. Yaptıklarımı saklayamam. Yaptıklarımı geri de alamam. Tek yapabileceğim yaşayabilesin diye yalvarmak.

Sanırım buraya geri dönmek yerine neyin daha iyi olduğunun farkındasın. Ancak eğer bunu okuyorsan bu, hâlâ buradasın demektir. Olabildiğince çabuk ayrılmalısın! Bu yer ortadan *************. Baban olarak ben, o zaman ölmüş olacağım. Seni seviyorum,*o*.

[HammerHead]

BİR GİZLİ AJANIN KENDİ MERKEZİNE GÖNDERDİĞİ E-POSTA

Gönderen: Scarlet Eve[SMTP:xxxx@xxxx.ne.XX ]
Tarih: 28 Aralık 1998, Perşembe 0:59
Alıcı: Golden Sheep
Konu: T-Veronica ile Karşılaşma

İlk Karşılaşma Raporu:
Rockfort adasından görevlerimiz sırasında T-Veronica virüsünün taşıyıcısı ile karşılaştık. Görünüşe göre adadaki zehirli mantarlar T-Veronica'yı gizlemek için kullanılıyorlar. Sabotaj misyonumuzun neden olduğu üçüncü biyolojik tehlike seviyesi sayesinde, tesis ve adadaki organizasyonun % 90'ının kontrolünü ele geçirdik. Organize direniş çabaları ise hali hazırda bastırılmış durumda. T-Veronica taşıyıcısının, Ashford ailesinin kızı Alexia ile yakın bir benzerliği olduğunu unutmayın.

22:40 Aynı Gün 2. Karşılaşma
İkinci karşılaşmamız bir yakın mesafe çatışmasının patlak vermesiyle bölündü. Ajanlarımız ve iki ünite Hunter'ımız üç dakika içinde yok edildiler.

T-Veronica taşıyıcısının potansiyeli beklentilerimizin üzerinde olduğunu düşünüyorum. Düşmanca bir saldırıya karşılık verebilmek için dönüşümler geçirme kabiliyetine sahip. Savunma amacıyla cildini bir zırha çevirerek kendisini kurşunlara karşı koruyabiliyor. Taşıyıcının herhangi bir çevresel değişikliğe uyum sağlamak için evrimleştiği varsayılıyor. T-Veronica taşıyıcısının kanı, hava ile etkileşime girdiğinde alev alıyor. Saldırmak amacıyla kendi kanını kullanan taşıyıcının bu hareketi, bir alev silahından daha güçlü. T-Veronica taşıyıcısının bir insan zekasına sahip olduğu da göz önünde bulundurduğumuzda, bu silaha karşı hayatta kalma ihtimalimizin düşük olduğunu söyleyebiliriz.

ÖZET: Bu düşman karşısında hayatta kalma ihtimalimiz oldukça düşük.

[HammerHead]

CLAIRE'NIN MONOLOGU

Uyuya kalmışım, V-Tol'un turbo motorunun sesi beni uyandırdı. Bir rüya... hayır korkunç bir kabus gördüm. Bu kabusun etkisiyle terden sırılsıklam oldum ve kalbin deli gibi atıyor.

Her rüya hızla kaybolur. Ancak kabusların verdiği korku ve derin üzüntü hafızalarda kalır. Beni şaşırtan durum ise ağlamış gibiyim. Steve, kokpitte uçağı kontrol ediyor ve kabusu çoktan geride bıraktık. Korkacak neyim kaldı? Neden üzgün olayım? Artık güvendeyiz ve bize korku ve üzüntü veren adadan uzaklaştık.

Karanlığı silerek kokpitin içine giren sıcak güneş ışığını ve deniz yüzeyinde atlayan yunuslar görebiliyorum. Ancak kabusun parçaları asla aklımdan çıkmıyor. Hayal ettiğim sahneler birer birer aklımda beliriyorlar. Adanın hayalini kuruyordum... tıpkı bir süre önce Steve ile birlikte yaptığım gibi mücadele içindeydim. Ancak bu rüya çok daha kötüydü. Eğer bir şeyler ters gitseydi... Bu rüya gerçek olabilirdi... Ama olmadı. O ölüm adasından sağ olarak kaçmayı başardık. Artık bu rüyayı unutma zaman geldi. Güneşin ışığıyla aydınlanan gökyüzünün eşliğinde Steve ile konuşma zamanı geldi.

Gittikçe daha da aydınlık olmaya başladı. O kadar parlak ki üzerimdeki sisi, beyaz bir battaniye gibi hissediyorum. Rüya mı görüyorum? Bilmiyorum...

Bu durum ne zaman kadar sürecek merak ediyorum. Gerçek olduğuma inandığım şey bu mu? V-Tol'un motorlarından çıkan ses, sallanan bir balta sesi gibi gittikçe yükseliyor ve ben de artık uyandığımın farkına varıyorum.