Resident Evil 5 Belgeleri

[DWG22]

UROBOROS PLANI

Uroboros Virüsü, insan DNA'sı üzerinde önemli ve doğrudan bir etkisi sahip olacak. Kalitesiz genelere sahip olanlar, virüsün öldürücülüğüne maruz kalacaktır. Enfeksiyone uğrayan çoğunluğun, bu ayıklamaya dayanması mümkün olmayacaktır. Bir avuç hayatta kalan, üstün DNA bulunduran kimselerle sınırlı olacak.

Gerekli niteliklere sahip olmayan kişilere bu yeni dünyada yer yok. Yalnızca seçilmiş azınlık için aydınlanacak bir dünya. Bu gece Uroboros ve ben, bu dünyayı en muntazam şekilde uyandırmak zorundayız.

Her şey programa uygun. Bombadırman uçağı "tropopoza1" ulaştığında Uroboros Virüsü'nü taşıyan füzeler dağıtılacak.

Bir kez serbest bırakıldı mı virüs, üst troposfere girecek ve rüzgar akılımı kullanarak yayılacak. Daha sonrasında ise insanlık, nihai yargıyı karşılayacak. Duygulara sahip olmayan ve içinde kendi güzelliği yatan bir virüs. Dünyanın her yerinden insanları seçme hakkını bir tek o bulundurarak. Seçilemeyenler ise Uroboros için ev sahipleri olacak ve varlıkları da, yalnızca yeni ev sahipleri aramaktan ibaret olacak.

Bir kere harekete geçince, bu zincirleme reaksiyonu hiçbir şey durduramaz. Milyarların çığlığının uğultusu, İnsanlığın rezil geçmişi üzerine kitap kapanacak.

[DWG22]

BEKÇİNİN GÜNLÜĞÜ

(Bir günlüğe aitmiş gibi görünüyor. Bazı kısımları eksik.)

9 Mayıs 1998

Bu gece güvenlikten Alias ile Scott ve araştırmadan Steve'le poker oynadık. Steve, günün talihlisiydi; fakat hile yaptığını sanıyordum. Eşek herif.

10 Mayıs 1998

Yüksek makamdakilerden biri, bana yeni bir yaratığın bakım görevini verdi. Derisi soyulmuş bir gorile benziyordu. Beslenme talimatı, canlı hayvan verilmesinden ibaretti.

Önüne bir domuz attığımda yaratık, sanki onla oynuyormuş gibiydi... Fiili olarak hayvanı yemeye başlamadan önce domuzun bacaklarını koparıp bağırsaklarını dışarı çıkarttı.

11 Mayıs 1998

Saat 5 civarında Scott, beni uyandırdı. Yüreğim ağzıma geldi yahu. Adam koruyucu bir giysi giyiyordu. Başka bir tanesini bana uzattı ve içine girmemi söyledi. Bodrumdaki laboratuvarda bir kaza olduğundan bahsetti.

Açıkçası böyle bir şeyin olacığını biliyordum. Araştıma görevindeki şu namussuz ile hiç uyumuyorlar, yılbaşında bile.

12 Mayıs 1998

Dünden bu yana kahrolasıca uzay giysisini giyiyorum. Derimde kirlenme oluşuyor ve her yeri kaşınıyor. Allah'ın belası köpekler eğlenircesine bana baktıklarından bugün onları beslememeye karar verdim. Başlarım gelmişlerine geçmişine.

13 Mayıs 1998

Sırtımın tamamı şişip kaşındığından revire gittik. Sırtıma büyük bir sargı bezi sardılar ve giysiyi giymeme gerek kalmadığını söylediler. Tek yapmak istediğim bir uyku çekmek.

14 Mayıs 1998

Bu sabah ayağımda başka bir büyük kabarcık bulduk. Köpek barınağına ayağımı sürüklüye sürüklüye gittim. Gariptir ki tüm gün boyunca sakinlerdi.

Sonradan bazılarının kaçtığını fark ettim. Belki de, son üç gündür onları beslemediğim için beni cezalandırma şekilleri böyledir. Eğer dışarıda onları herhangi biri bulursa, başım gidici demektir.

16 Mayıs 1998

Geçen geçe kaçmaya bir araştırmacının vurulduğuna dair söylentiler etrafta dolaşıyor. Bedenimin tamamı yanıyor ve artık sürekli terliyorum.

Kolumdaki şişliği kaşırken çürümüş bir et parçası açığa çıktı. Bana ne halt oluyor lan?

19 Mayıs 1998

Ateş tamam, ama kaşıntılı. Bugün açlık ve köpek maması yemek.

21 Mayıs 1998

Kaşıntılı kaşıntılı Scott geldi aptal suratı yüzünden onu öldürdüm. Lezzetli.

4 / /

Kaşıntılı. Lezzetli.

(Son birkaç sayfa arasında bir not sıkıştırılmış)

PAROLA 3

PW-316-6224-ck

[DWG22]

PATRICK'İN HATIRALARI 1

Bir süreliğine Efendi Spencer, sanki eski sağlığına kavuşuyormuş gibi oldu; ama kader çok acımasızdı ve şimdiyse günlerce, kendini yaptığı araştırmaya bağlıyor. Yemek salonunda kendi yemeğini aldığını görmeyeli yıllar geçti. Onun beğenisine sunmak üzere yemekler hazırlamak için çalıştım ve bunları her gün çalışma odasına götürdüm. Maalesef ki, çorba ve diğer sıvılar dışında herhangi bir şey tüketecek takatten yoksun.

Bu evin geçmişinde bir kez olsun, durumun şu anki kadar vahim olduğunu hiç hatırlamam. Geçmiş kuşaklar zamanında, Spencer Malikanesi yalnızca en hâli vakti yerinde Avrupa sosyetesinin bağlantı noktasıydı. Şimdiyse burası yalnızca, pek çok konutundan birinde, kendini fillen inzivaya çekmiş bir adama bakmaktan başka işi olmayan bir iskelet kadrosundan ibaret.

Ailem, bu adamın büyük dedesi döneminden beri Spencer hanesinin hizmetinde olmuştu. Bu hızlı düşüş hâli, bir nesil öncesinde bile hayal edilemezdi.

Gençlik günlerimi şefkatle anıyorum; ama o günler de, artık bir ömür boyu kadar önceymiş gibi geliyor. babamın, geçmişte hanenin baş uşağı olduğu zaman, neredeyse 50 yıl önceydi. O zamanlar, babamın varisi olmak için hazırlık olarak onun görevlerini öğreniyordum ve beni ev etrafında sürekli çalışmaya iten bir takım getir götür ile günlük ev işi hiç eksik olmazdı.

Önemli tarihsel ailelerden gelen başka bir asilzade olan Lord Ashford'u ve Efendi Spencer'ın okul arkadaşlarından biri olan Doktor Marcus'u, kaç kereler yaz sıcağından sığınırlarken bu köşkte bulduğumu hatırlıyorum. Babam ve ben, onlara eşlik eder ve bir şey istediklerini görmek için elimizden geleni yapardık.

Belki de oradaki en genç kişi olmamdan dolayı beni alaya alırlardı. Sık sık olmasa da bana, içlerinden biriymişim gibi davrandıkları da olurdu. Lord Ashford'un, bana ilk konyok tadışımı bahşettiğini zamanı hatırlıyorum. Yemek salonun ikinci katında, odayı döşeyen taş heykellerin yanında. Şişeyi açtığındaki bal kokusunu hiç unutmayacağım. Fakat bu kıymetli anlar, şimdilik yalnızca birer anı.

Lord Ashford, Doktor Marcus ve tabii ki babam, hepsi çoktan diğer tarafa göçtüler. Geriye bir tek Efendi Spencer ve günlerinin olduğu ihtimalinden korkan ben kaldık.

Efendi Spencer öldüğü zaman, şanlı ailesinin sonu damgalanmış olmakla birlikte ona karşı olan ailemin hizmeti de sonlanmış olacak. Şimdilik, yalnızca kaçınılmazı bekleyebilirim.

[DWG22]

PATRICK'İN HATIRALARI 2

Bodrumda hapsedilmiş sefil ruhların çığlıklarını düşünmeden edemiyorum. Bir hafta önce, Efendi Spencer'ın talimatlarına uygun olarak hepsine virüs verildi. Şu an her neye dönüştülerse, artık insan değiller.

Efendi Spencer'ın buyruğuyla birden fazla deneyde yardımcı olmuştum. benim gibi fen ilimleri okumamış basit bir uşağın neye fayda sağlayabileceğini bilmiyorum; fakat efendinin önemli çalışmalarında bana güvenmesinden onur duymalıyım. Genellikle etrafındakilere güvenmekle yahut rağbet etmekle hiç ilgisi yoktur.

Ancak gerçek ruhsal durumumu ve zannımca nasıl hissetmem gerektiği arasında bir kopukluk duygusu varken yardımcı olmak elimde değil. Bir yandan, elinden geldiğince efendiye yardımcı olma şansından ötürü neşeyle doluyken diğer taraftan, her bir deneye yardımcı olmakla ruhumun bir parçasını sanki kaybediyormuş gibi hissediyorum. Zihinsel becerilerimi korumamın tek yolu, bütün duygularımdan kendimi koparmaya çalışmak veya bir süreliğine uzaklaşmak.

Hangi durumda olursa olsun, efendiye sorgulamamalı ve görevimi yerine getirmeliyim.

Görev ve onur: söz konusu olan bunlar.

Nesillerdir ailem, Spencer hanehalkına sadakatle hizmet etmiştir. Görevime ihanet etmeyerek, ölene kadar Efendi Spencer'a hizmet edeceğim. Hayatımı, ona hizmet etmeye adadım ve buna sırtımı dönmüyorum.

Denekleri kontrol edip, mevcut durumlarını Efendi Spencer'a rapor etme zamanı geldi.

Görevlerimi sırtlanacak ve bunları büyük bir şerefle gerçekleştireceğim.

[DWG22]

PATRICK'İN HATIRALARI 3

Yetişkinliğimin büyük çoğunluğu boyunca Efendi Spencer için çalışanlardan biriydim. Ancak son zamanlarda, onun hareketlerini esrarengiz buluyorum. Örneğin, yerini dış dünyadan tamamen gizlemek için her türlü önlemi almaktan geri durmadı. Ne sebeple hiç bilmiyorum.

Derken bir gün efendi, benden belirli bir adamı bulmamı ve efendinin nerede olduğu konusunda onu bilgilendirmemi istedi. Bu adamla irtibat kurmak için bu denli çaba sarf etmek isteyişinin nedenini bilmiyorum; ama muhtemelen birisinin onu bulup bulumayacağını görmek istedi.

Söz konusu olan adam, uzun bir zaman zarfında duymadığım bir isim: Bay Albert Wesker. Onunla yalnızca bir kez tanışmıştım ve bu da on yıl önceydi.

Onun yüzünü hatırlayamamayı itiraf etmekten utanç duyuyorum; çünkü baş uşak olmak demek, insanları hatırlamak demektir. Nedeninin, diğer özelliklerini tümüyle gölgede bırakan öylesine soğuk, duygusuz bakan gözleri olduğuna inanıyorum. Yine de, Efendi Spencer'ın o doğrultuda arzusu olmasa Wesker'in sahip olamayacağı o bilgiyi ellerine ulaştırmaya çalıştım.

Doğru fiyat karşılığında, sokaklara bu bilgiyi yayabilecek vicdansız bir fert tanıyordum. Konuşmayı umursamayan huylu bir tip. Wesker'la düzenli bir iş ilişkisi olan kadın bir casusun hizmetindeki bu şahsiyetin, böylesine önem verdiği şeyi bulmuştum işte.

Bu adama hak ettiğinden fazlasını ödedim (Adının Roberto mu Ricardo mu olduğunu unuttum) ve Efendi Spencer'ın isteklerini gerçekleştirecek asgari düzeyde gerekli bilgili ona verdim.

Görev aşkıyla Efendi Spencer'ın yönergelerini harfi harfine gerçekleştirdim. Bu noktaya gelindiğinde durum, çok daha anlaşılmaz bir hâl aldı.

Efendi gitmeme izin verdi; ama nedenini bilemedim. Nedenini sordumsa da, ki daha önce bir kez bile onu sorgulamamıştım, yalnızca sessiz kalarak cevap verdi.

Şimdi ne yapacağımı bilmiyorum, kayıp duygusuysa doldum. Bugüne kadar bildiğim her şey uçtu gitti. Hayatımın tamamını Spencer hanehalkına hizmet etmeye adamıştım ve şimdiyse kitap, hiçbir neden olmaksızın zorla kapatıldı.

Geriye kalanlar, yalnızca itimatsız güvenlik görevlileri ve arazinin altında mahkum olan kişilerle olacak. Hakikaten, güvenlik görevlilerinin becerileriyle, Efendi Spencer'ın tüm ihtiyaçlarını karşılayacağından şüpheliyim.

Acaba ölmeyi planlıyor olabilir mi? Yo! O, Öyle bir insan değil. O, bitmemiş vaziyetteki işlerini büsbütün bırakmayı istemez.

Efendi Spencer'ın iş başında, benim becerimin idrak edebileceğinin çok ötesinde bazı büyük entrikaları olmalı.

Ne olursa olsun ben, yalnızca onun isteklerine uyup, veda edebilirim o kadar. Ayrılmak kalbimi kırıyor olsa da sonsuza kadar sadık kalacağım.

[DWG22]

DENEK LİSTESİ

001: Hans
002: Felicia
003: Marco
004: Jonah
005: Irma
006: Ken
007: Laura

008: William
009: Hiro
010: Derek
011: Miles
012: Alex
013: Albert

Seçilenlerin sayısı yukarıda listelenen 13 kişi ile sınırlandırılmıştır.

[DWG22]

SPENCER'IN HATIRALARI 1

Bendeniz Ozwell E. Spencer, Umbrella kurucusu ve aynı zamanda icra kuruluşu başkanı olduğumdan dolayı tüm insanlığın hükmünü kendime müjdeliyorum. Herkes, benden önceki antik sahte tanrılara nasıl secde ettiyse, bana da öyle secde etmeliler.

En azından kaderimin böyle olması gerekiyor.

Ama bir tanrı olamadım, kendi zayıf insanlığımın bağlarını kesemedim.

Onun yerine vücudum, bu lanetli hastalık tarafından, çağın hastalığı tarafından yok ediliyor. Yüzümdeki kırışıklıklar iyi ayrışmış bir kanyon gibi oyuldu, kollarımsa ölmeye yüz tutmuş bir ağacın kurumuş ince dalları gibi. Yaşlılık, beni bacaklarımı kullanmaktan bile mahrum etti. Bedenimi tahrip etmeye devam bu hastalığı durdurmak için bugüne kadarki tek şansım, bir tanrı olmam ve insanlığın kaderini şekillendirmemdi.

Ölüm bir kimsenin yanı başındayken hayatın sevinçlerini gerçekleştirmek hakkındaki bir atasözünün varlığına inanırım.

Atasözleri aynı, ölecek kişiyi zayıf kılmaya benzer. Kısa ve öz vecizelerle, mahiretlerini gizlemeye çalışırlar. Ölümlüler, ölüm endişesi duymayanlar için hayatın ne anlama geldiğini idrak edemez. cahillerse, kendi ukalacı derin düşencelerinden taraf olmayanlar için genelleme yapmaya düşükün olurlar.

Zamanla bana yapılan bu gülünç hicvi telafi edeceğim ve tüm insanlığı hakimiyet altına alacak mükemmel bir varlık olarak kendimi sunacağım.

Hayatlarına idare etmek için onlara bir dizi yeni buyruk vereceğim.

Geriye kalan tek şey, ölümsüz yaşamın anahtarını bulmak.

Bu anahtarsa, Umbrella tarafından üretilen virüsün ta kendisidir. Hücre bölünmesini sınırlayarak bu işlevi geçersiz kılan bu şey, telomerik kısalmayı bastırıyor. İşte ölümsüzlüğün anahtarı da bu işlem sürecin içerisinde bir yerde. Bu işlem süreci mükemmeleştirilebilirse anahtar, benim olacak.

Yani, onu üzerimde kullanabilmeye vakıf olurum. Alex sayesinde, emellerimi gerçekleştirebilirim.

Umbrella'nın iflası sonrasında çok fazla beşeri sermaye kaybetsem de, buna rağmen hepsinden daha iyi ve daha zeki Alex'e, son çocuğuma sahibim. İnsanlığın başı olarak rolümü varsayarak devrin hastalığına bir çare bulabilmek adına beni koruyan birinin varlığına, Alex'e dair inancım var.

Alex, bir yolunu bulacaktır.

[DWG22]

SPENCER'IN HATIRALARI 2

Alex, yapmış olduğum her şeyi bana sordu.

Alex'in yaratıcılığı, normal insanlarınkinden çok daha üstün. Gerekli malzemeleri toplamak için uygun zamanı bekliyoruz ve aynı zamanda Alex, işlemin aksamadan çalışmasını sağlamaya devam ediyor.

Çocukların çoğu, kendi akıl sınırları tarafından geride tutuluyordu; ama Alex öyle değil. Başkalarının yeteneklerini gözlemleyerek onları özümsemekte böylesinde becerikli bir kimseye, daha önce hiç tanıklık etmemiştim.

Daha memnun olamazdım. Alex, diğer hepsinden daha üstün nicelikler sergiliyor. Alex ve diğer araştırmacılara, araştırmalarını yürütmeye yarayacak her şeyi sağladım: sınırsız maddi kaynak, en modern teçhizatlar, araştırma malzemeleri ve sonsuz denek kaynağı. Noksan olan tek şey zamandı.

Araştırmalarını, yakınlardaki bir ülkenin terk edilmiş askeri üssüne ev sahipliği yapan Güney Denizleri'ndeki tecrit edilmiş bir adada yürütecekler. Alex, çoktan araştırma görevlilerinden bir grup, araştırma malzemeleri ve yüzlerce deney öznesiyle oraya gitti.

Araştırmalarının müjdesi için ciddiyete bekledim. Ama bunun yerine bir ay sonra, benden yalnızca daha fazla denek isteyen bir telefon geldi. Yüzlerce deney öznesini, yalnızca bir ayda bitirmeleri nasıl mümkün olabilirdi?

Artan düş kırıklığıma karşın Alex, bana güvence vermeye çalıştı.

"Tüm deneylerin sorunsuzca ilerlediğini duymaktan memnun olacaksın."

Ve böylece beklemeye devam ettim...

[DWG22]

SPENCER'IN HATIRALARI 3

Bekledim de bekledim, henüz adadan haber yok. Ayrılışlarından bu yana bir yıl geçti ve araştırmaları için binbircesine deney öznesi gönderdim.

En kısa sürede Alex, virüs için bir iyileştirme yapacak, ekipse denekleri başka bir toplu iş için kullanıyor. Ne yazık ki bunu test etmeden önce virüsü incelemeye vakitleri yok. Keşke deneklerin buna nasıl tepki vereceğine bakarak ilerleme kaydetmeleri mümkün görünse.

Tüm bunlar, sanırım ki beklenebilecek şeylerdi. Alex'in suçu değil.

Sabırsızlaştım, doğru; ama durum da vahim.

Yaşlılık, yalnızca bu aşınmış kabukla yetinmeden iç organlarıma da saldırdı ve neredeyse çoğunu işlevsiz kıldı. İşlevsellikleri az olsa da onları kullanabilmeyi, yalnızca bedenime bağlı makinelere borçluyum. Zaman ne acısız bir düşman.

Sana güveniyorum Alex! Bir tek sen, bana sonsuz hayatın anahtarını verebilirsin!

[DWG22]

SPENCER'IN HATIRALARI 4

Sonunda! Başarılı bir rapor!

Deney başarılı olmuş!

Haberler başlı başına, damarlarıma dolaşan yeni bir enerji dalgası göndermeye yetti.

Kendimi dinçleşmiş hissediyorum. Geçen geceki yemeğin tadı, hâlâ damağımda. Mükemmel ötesi bir şarap. Uşağım Patrick, tam anlamıyla bir mutfak alimi.

Maalesef ki, bu heyecan kısa ömürlü oldu.

Alex ortadan kaybolmuş! Adadan tek bir üzücü haber gelseydi daha az kaygılı olabilirdim.

Fakat aynı şekilde diğer araştırmacılar da, hiçbir yerde bulunamıyormuş!

Deneklerin binlercesi de cabası!

Daha da önemlisi, beni bir tanrı yapacak olan son virüs de dahil diğer bütün araştırma malzemeleri bulunamıyormuş!

İhanete uğradım!

Kendi kendimi ihanete uğramaya yine izin verdim!

Albert'le olan hatalarımdan ders çıkarmış olmam gerekiyordu!

Şimdi hayatım, bıçağın ucunda duruyor.

Sadece sadık uşağım Patrick'e güvenebilirim.

Beni bu hastalıktan kurtaracak virüsü bulma konusunda son umudum.

Ama zaman lehime mi?

Zihnimi kurcalayan soru bu işte.

Ve de yalnızca ben, tanrı olacak kişi bu soruya yanıt verebilir.