Proje Sorumluları: DWG22, HammerHead Projede Yer Alanlar: DWG22, HammerHead, ilsirya, Orcuncharted Proje Kaynağı: Üçüncü Taraf
Dead Space; piyasada Resident Evıl'ın uzayda geçeni olarak bilinen ve piyasaya sürüldüğü andan itibaren kendisine hayatta kalma korkusu türünde kalıcı bir yer edinmiş olan bir oyundur. İlk olarak 2008 yılında çıkışını yapan Dead Space, daha çıkmadan önce bile adından söz ettiriyordu ve bunun sağlayan nedenlerden biri de, sunduğu korku değil; yan yana stüdyolarda bulunmaları nedeniyle The Sims 3'le kardeş oyun olarak ün salmasıydı. Tabii çıkışından sonra sunduğu korkuyla da piyasayı alt üst etmeyi başardı. 2023 yılındaysa ilk oyunun yeniden yapımı (remake'i) oyun dünyasıyla buluştu ve hem senaryosal hem de karakter açısından geçmişteki tüm eksikler kapatılmaya çalışıldı. Biz de Forever Ekibi olarak, bu 2023 yapımı Dead Space oyununa el atmaya karar verdik.
Proje tahminen 5 bölüm olacak şekilde ayarlanacak ve her bölümün 20 ila 40 dakika arasında olması planlanmakta. Bölümler hazır oldukça yayınlanacak ve proje tamamlandıktan sonra sitede ilgili bölüm oluşturularak konusu açılacak. Tam bir oynanıştan ziyade tüm ara sahnelerle birlikte sinematik bir oynanış sunulacak. Proje kaynağının izin verdiği ölçüde tüm oyun içi belgeler toplanacak ve proje kapsamında çevrilecek. Oyun içi belgelerin tamamı projeden sonra yazılı metin olarak, eksiklikler de varsa giderilerek, Nekro Kelebek'te arşivlenecektir.
İlk Dead Space'in her iki sürümü de aynı hikâye gidişatına sâhip; uzay gemisi mühendisi ana karakterimiz Ayzek (Isaac), dünya kırıcı uzay gemişi İşimura'da kıdemli sağlık personeli olarak görev yapan eşi Nikol (Nicole)'dan eşinden haber alamayınca bir şekilde İşimura'ya yardıma giden Kellion Gemisi'nin mürettebatı arasına girer. Ve böylece ölümün hüküm sürdüğü bir uzay çılgınlığına bulaşır.
Şöyle bir kutsama hareketi var: işaret ve serçe parmakları başparmağın altına katlanır, orta ve yüzük parmakları ise yukarıda olur.
Bu karanlık kutsamanın, kötülüğe karşı koruduğu söylenir. Tıpkı boynuz işareti gibi, oldukça benzer; ancak şekli ters. Gerçek şu ki, karanlık kutsama bir teslimiyet işaretidir. Kendimizden daha aşağı olanlara tam bir teslimiyet. Bu işaret; yalnızca onun bir parçası olduğunuzda kötülüğe karşı koruma sağlar.
Kadim ölüm şehri R'lyeh'te, orada hayal kurur Cthulhu ve bekler. Tasvirden münezzeh olan zamanın çukurunda pusuda yatmıştır ora. Ölüm uykusunda değildir yani. Ey R'lyeh, senin o taş blokların ki dünyaya korkuyu salacak ritüeli mühürler.
Taşları nasıl çağıracağını bilen harekete geçsin. Zamanı geldi. Cthulhu'nun gölgesi gökyüzünü karartsın. Binlerce yavruyla birlikte Kara Orman Keçisi'nin hizmetkarı, tasvirden münezzeh olanın onuruna flütünü çalsın.
Teğmen Lope de Vega'nın Aztekler diyarına yaptığı şaşırtıcı seyahatlerin anlatımı. "Ümmet-i İsa aşkına!" diye haykırdı Kaptan Cortez, karşı karşıya kaldığımız o garip ayine inanamayarak. Vahşileri yarı çıplak bulduk. Birbirlerine gümüş ve altından toplar atıyorlardı. Deli deli gülmeleriyse ayrı bir olaydı, besbelli ki bir putperest uyuşturucusu alıp kudurmuşlardı. Gel gör ki, meğerse içlerinden biri kendisine doğru atılan topu yakalayamayacak olsa, o zavallı kafir yakalanıp kurban edilmek üzere tapınaklarına sürüklenecekmiş.
Sonradan öğrendiğimiz kadarıyla bu korkunç oyun onlar için çok kutsal bir ritüelmiş ve gök cisimlerinin hareketini simgeliyormuş. Ola ki bir topun düşürülmesi, bir felaketi habercisi oluyor imiş. İşte Aztekler, tanrısız cahillikleriyle buna inanıyorlardı. Sayısız tanrıları, ancak sonsuz sayıda insan kurban edilince yatışıyordu. Kurbanın daha atmakta olan kalbi de, katil rahibin elinde dururdu.
Tapınağın içi şaşırtıcı derecede serindi. Zırhımızın ağırlığı, bitkinliğimiz, hatta çektiğimiz acının yükü... hepsi, kaba ve görkemli sunağın uyandırdığı hayranlık duygusuyla silinip gitmişti. Mezarlık benzeri sessizlikte, derûnî bir ses yankı yaparak bir büyü mırıldandı. Su tanrıçası Chalchihuitlicue'nin görkemli heykeli canlılıkla titriyor gibiydi.
Altın bir pelerine sarılı ve değerli mücevheratla bezeli bu devasa put, gözlerimizin önünde resmen hayat buluyordu.
Ne büyük bir dehşet! Heykelin daha birkaç dakika önce cansız olan granit gözleri şimdi kanla dolmuştu. Şaşkınlıkla geriye doğru sendeledik. Dom José bir kasılma nöbetine tutuldu. Sanki iblislerin saldırılarını savuşturmak ister gibi haçını kaldırmaya çalıştı. Putperest rahip acımasızca güldü. Heykelin ağzı ölümcül bir sırıtışla açıldı, dişleri hançer ucu gibi sivrilmişti.
Kaptan Cortez "Saldırın!" diye bağırdı. Ama faydası yoktu; olduğumuz yere mıhlanmıştık.
Ne kadar uğrsaşsak da hareket edemedik. Sanki zırhlarımız tapınağın zeminine çivilenmiş gibiydi. Bacaklarımız güçsüzleşti ve bir demir yığını gibi yere serildik. Sadece Cortez'in aklî melekeleri, hançerini kınından çıkaracak denli çalışıyordu. Çıkardığı gibi de onu kahkaha atan rahibe fırlattı... En kaliteli Toledo Çeliği'nden yapılma 10 santimlik o çelik, putperestin yüzüne saplandı. Kanı fışkırdı ve artık cansız olan puta sıçradı. Kendimizi zorlukla toparladık.
O melun an zihnimden asla çıkmayacak. Yoldaşlarım doğal olarak zırhımıza yapılmış şeytanî büyülerden bahsediyorlardı. İster doğru olsun ister olmasın gerçek şu ki; bu bilinmeyen boyutun sözde ilahı bize birer oyuncakmışız gibi davranmıştı. O putperest heykelin içinde hâlâ kötücül bir enerjinin saklı olduğuna ikna oldum; kibirli bir fatihi çaresiz bir kuklaya dönüştürebilecek kadar güçlü bir enerji.
Belgenin en sonunda Dom José De La Sierra'nın Aztek Tenochtitlan Tapınağı'nın yıkılmasından önce yaptığı Chalchihuitlicue çizimi yer almakta.
Jacob Van Ostadte'nin Eseri Terra Incognita'nın Tamamlanmamış Bölümü
Vatikan Kütüphanesi'nin Arınma Bölümü'nde yer alan ibarelere göre bahsi geçen el yazmasının şimdiye kadar yayınlanmamış bir kısmı. Buzlu ve tekinsiz bu topraklarda, büyücülerle şifacıların sır dolu ayinleri eski efsanelere derinlemesine kök salmıştır. Gizemli ve zalim varlıkların geçmişte, Arktik ovalarına hükmettiği düşünülmektedir. Hatta devasa duvarlarla çevrili lanetli bir şehrin günümüze kadar ayakta kalmış olduğuna inanılmaktadır. Bu yer ki muhteşem hazineler barındırmakta ve insanların yüzyıllar boyunca kalplerine korku salmış dejenere varlıkların gelecek nesilleri tarafınca mesken tutulmaktadır.
Normalde buranın dingin (Eskimo) insanları birden "Buzun Mahkumları"ndan bahsedilince öfke ve dehşete kapılırlar. Bu korkunç mahkumlar, donmuş hücrelerinden serbest bırakılsalardı hiç şüphesiz korkunç bir insan eti arayışına girerlerdi. Bu kan donduran varlıklar belirli ritüel sözcüklerle çağrılabilir. Hatta kontrol de edilebilirler; ancak çok büyük zorluklarla.
Ne yalan söyleyeyim, bölgedeki seyahatlerim sırasında birçok kez ve birçok farklı yerde bana tekrarlanan bu hikayelerden etkilendim. Ayrıca, ilmine vakıf olmadığım bir malzemeden yapılma rahatsız edici kült nesneleri de gördüm. Bir diğer dikkat çekici gerçek ise, yerel Eskimoların belirli sözcükleri telaffuz etmekten büyük bir tiksinti duymaları ve bunları söylemekten her zaman kaçınmalarıydı.
İşte bu tam da sözcüklerin içerdiği gücün canlı bir örneği oluyor. İncil'de söylendiği gibi: Başlangıçta söz vardı.
Kayalar Konuşabilseydi veya Diğer Adıyla Louisiana Plantasyonu'nun Hikayesi
Yazan Marquis de Champfrey
Florida, şerefsiz şeytan yüzlü gaspçı (Abraham Lincoln) tarafından hak-hukuk hiçe sayılarak alınıp devşirildikten sonra babam, hiç olmazsa kraliyetçi duygularımızı ifade etmekte ve ülkemizin aklını başına toplamasını ummakta özgür olabileceğimiz bu hoşgörüsüz topraklarda kalmayı seçti. 1818'de, zavallı adam talihsiz bazı spekülasyonlara kurban gittikten sonra Pickford denen biri, Ledoux'nun topraklarını satın aldı. Mamafih, Pickford kısa sürede karşılaştığımız en namussuz insan çıkıverdi.
Bu Pickford, neresinden baksan kötünün kötüsü bir maceracıydı, yeni zengin olmuştu ve havasından geçebilene de aşk olsundu. Önce küreklerle durmaksızın çalışan bir adam ordusu geldi, çevredeki bataklığı doldurmak için adeta topraktan bir dağ kazıyorlardı. Girişim oldukça muazzamdı. Kölenin tekinden nihai hedefin; mevcut mağaraları, devasa boyutlardaki başka bir mağarayla birleştirmek olduğunu öğrendik.
Hırstan gözü dönmüş olan Eliah Pickford, sürekli olarak zalimce işçilerini kovuyor, peşine de yenilerini işe alıyordu. Planlarını başkalarının öğrenmesini engellemek için elinden geleni yapıyordu. Bu durum babamı hayli eğlendirdiydi, hatta "Zavallı aptal sonunda kendi mağarasında kaybolup gidecek!" demişti. İnşaat sürüp duvarlar yükseldikçe dedikodular da aldı başını gitti. Uğursuz komşumuz bir denizciydi; yaptığı şaibeli ticaretle zengin olmuş bir serseri. Hakkında anlatılan iğrenç hikâyelerin haddi hesabı yoktu.
İnşaat bittiğinde Pickford, bizi "Derceto" adını verdiği şaşaalı malikanesinin açılışına davet etti. Babam bu garip ismin ne anlama geldiğini sordu. Pickford, "Derceto bana açıkçası bereket tanrıçası Astarte'yi hatırlatıyor. Buralarda adı sanırım Shub-Niggurath," diye cevap verdi. Kötülük ile dolu böyle bir ismin yüksek sesle söylenmesi hani babam için nedense o kadar da şaşırtıcı olmamıştı; hülasa, sonrasında şaşırmadığını bizzat kendisi de itiraf edecekti.
Hemen oradan ayrıldık.
Haziran 1862 yılında Derceto açıklanamayan koşullar altında yandı; şüphesiz kıskanç bir Yankee'nin veya o minavaldeki başka birinin işiydi. Kurşunlarla delik deşik olmuş efendilerini kurtarmak uğruna hizmetçilerin alevlere doğru yaldır yaldır koşmalarını izlemek hayli ender görülecek bir manzaraydı. O korkunç geceden sonra Derceto harabeye döndü. Kararmış duvarları, zamanla her insan yapımı eserde olduğu gibi, doğaya yenik düşerek kısa sürede otlarla ve bitki örtüsüyle kaplandı.
1875'te mülk sonunda Howard Hartwood adında bir beyefendi tarafından satın alındı. Güzel hasbihallerden keyif alan babamın, artık hayatta olmayışından ötürü bu yeni komşunun arkadaşlığını tadamayacak olması üzücüydü. Tarih konusunda bilgili ve eğitimli olan babam, korsanlık alanında özel bir çalışma yapmıştı. Ama Pickford'un korsan bayrağı taşıyan bir gemiye komuta ettiğini bana söyleyen Hartwood olmuştu. Bu da, o alçağın büyük servetini açıklıyordu!
Hartwood, Pickford'a hayran kalmıştı ve bu korsanın gizli bir hazinesi olduğunu kanıtlamak için çokça araştırma yaptı. Harabeleri adım adım gezdi. Sonra yanmış evi olduğu gibi yeniden inşa ettirdi ve büyük yangın gecesi mucizevi bir şekilde alevlerden kurtulan kütüphaneyi yeniledi.
Böylece Hartwood o kütüphanedeki her cildi incelemeye koyuldu ve bana araştırmalarından sık sık bahsetti. Yakışıklı bir duldu ve ileride profesyonel bir sanatçı olacak olan oğlu Jeremy'ye de derinden bağlıydı.
Hartwood durmadan çalıştı, yeri geldi ona teklif ettiğim odada, yeri geldi Derceto adını verdiği yeni restore edilmiş evinde. Gören de hazine avında iyi şans tanrısından yardım gelmesini umuyor sanardı. Daha sonrasında anladığım kadarıyla, tüm aramaları boşa çıktı. Derceto'da bulunacak kayıp bir hazine yoktu. Hartwood'un ölümünü Paris'te bulunduğum sırada öğrendim. Ama menıkbe ve kıssalarda da denildiği gibi, bu başka bir hikaye.
*** In nomine invocatoris, si non sanctificatus es, cave. De vermis mysteriis non absolvo follem legendum fatum et eum versus: "tibi, magnum innominandum signa stellarum nigrarum et...
Çağrıda bulunanın adına, eğer kutsanmamış isen, dikkatli ol. Cahillerin, Solucanın Gizemlerini ve ona atfedilen beyitleri okumasından razı değilim: "Kara yıldızların büyük işareti üzerine olsun ve..."
Eskimo kampının kuzeyine doğru yapılan bir günlük yelken yolculuğunun ardından, Arktik Okyanusu'na bakan bir uçurum üzerine konumlanmış kadim bir stellariumla (normalde gözle görülemeyen gök olaylarının gözlemlenmesi durumu) karşılaştık. Jacob van Ostadte, keşif gezimizdeki en hevesli üyemizdi. Grönland'ın kuzeydoğu kıyısındaki yerlilerin kullandığı birçok kutsal eşyada bulunan tuhaf bir kristalize metal türünün kaynağını araştırıyordu.
Bu bölge, her kaşif için dikkate değer bir keşifti ve hepimizi bir aydınlanma, bir anlam arayışı kapılamıştı. Günümüze ulaşan mimarî, kökeni itibarıyla neredeyse dünya dışı ve şaşırtıcı derecede sofistike görünüyordu.
Jacob'un aradığı metal neredeyse her yerde bol miktarda bulunuyordu. Keşfimiz bizi o kadar büyüledi ki, güneşin ufukta batması bile bizi bizden aldı. Kampımıza geri dönmeye hazır bir şekilde hızla ekipmanlarımızı toplarken Jacob van Ostadte, kalmak istediğini söyledi. Kararlıydı da.
Tekrar düşünmesi için yalvardık. Gece her geçen saat daha da soğuyordu ve mevcut güvenliğimiz için endişeleniyorduk. Jacob, onu yalnız bırakmazsak şiddete başvuracağını söyleyerek bu teklifi reddetti. Artık kar yağışı da şiddetini artırınca onu orada tek başına bırakmak zorunda kaldık.
Ertesi gün hava kötüleşti; çadırlarımız iyicene işe yaramaz hâle gelince sığınaklarımızı korumak uğruna kısıtlı olan saatlerimiz daha da azaldı. Ekip, Jacob'ın öldüğünü düşünerek onu gözden çıkarmıştı. Onu kurtarmak için son bir girişimde bulunma isteği duydum; bu yüzden de karanlık çökerken birkaç işaret fişeğiyle sahile ve stellariuma doğru tırmanışa yöneldim.
Derken onu gördüm. Işıl ışıl ışıldayan gökyüzüne, o ilâhi fenere, kilitlenmişti. Jacob yere yığıldı ve öyle canhıraş dolu bir çığlık attı ki tüm benliğim korku ve acıma duygusuyla sarsıldı. Soğuk hava bedenini harap ettiği için elem içinde ağlıyordu. Ona ses ettim ve bana doğru döndü. Boş bakışları karşısında far görmüş tavşan gibi olduğum yerde donakaldım ve bana şöyle dedi: Şimdi gitmelisin, Herr Stern. Git ve bir daha asla geri dönme.
Avrupa'da savaş devam ederken, Amerikan güçleri, Alman saldırılarını durdurmak için üstlerine düşen her şeyi yapıyor. Cesur birliklerimize destek amaçlı Boston ve New Orleans'tan gönderilen askerî gemilerimiz dün itibarıyla Fransa'ya ulaştılar. Bu destek kuvvet, müttefiklerimizin masumları savunmasına ve Alman savaş makinelerini yenmesine yardımcı olmakta önemli bir rol oynayacak. Siperlere akın eden düşmana karşı çelik gibi bir iradeyle kendilerini savunacaklar, aynı zamanda da top-tüfek ve saf Amerikan ruhuyla cephede nasıl ilerleyeceklerini planlayacaklar. Ancak top-tüfek bir yana insanı, Allah'ın verdiği yaşama hakkından mahrum bırakabilecek başkaca şeyler de var. Ülkenin iç kesimlerinde ölümcül bir grip çok sayıda can aldı. New Orleans'ta neredeyse...
Proje Sorumluları: DWG22, HammerHead Projede Yer Alanlar: DWG22, HammerHead, ilsirya, Orcuncharted Proje Kaynağı: Oyun İçi Belgeler
Altyazılı video projesinin tamamlanmasıyla birlikte Alone in the Dark (2024)'ün oyun içi belgeleri de proje olarak sıraya alınmıştır. Oyun içerisinde çok sayıda belge ve tam olarak belge olmayan, ama belge olarak atfedilebilecek içerik bulunmaktadır. Bu bağlamda en başta genel bir inceleme yapılacak ve bu inceleme sonucunda hikâyesel açıdan tamamlayıcı olduğu düşünülen içerikler ele alınacaktır. Dahası aynı şeyi yapımın 1992 sürümü için de hayata geçirmeye niyetliyiz. Altyazılı video projesinde belgeleri daha önceden zaten hazırlamıştık; ancak o dönemde sitenin kapalı olması sebebiyle herhangi bir arşivleme yapamamıştık.
Alone in the Dark (2024) genel itibarıyla senaryo anlamında karışık bir oyun, bu sebeple de belgelerin önemi bu projede daha da ön plana çıkmakta. Buna ilaveten yeni Alone in the Dark oyununu yapan Pieces Interactive kapatıldığı ve Alone in the Dark serisi süresiz olarak askıya alındığı için Forever Ekibi olarak bu projenin hakkını diğer projelere nazaran daha da vermek istiyoruz. İstiyoruz ki 1992 yılındaki oyunun geliştiricisi Frederik (Frédérick), bu çabamızı görecek olsa duygulansın. İstiyoruz ki aslında başarılı olan bir oyun, sırf para kaygısı yüzünden hebâ edilmiş olsa bile ardında bıraktıklarından bir miras inşaa edilmesine katkımız olsun.
Belgelerin çoğu altyazılı video projesi sırasında hâlihazırda çevrilmiş durumda. Eksik olan birkaç belgeyse tespit edilerek uygun şekilde çevrilecek ve tüm belgeler bir araya getirildikten sonra olası en iyi toplanma sırasına göre sitede fihrist (indeks) eşliğinde yayınlanacaktırlar. Olası diyorum; çünkü belgelerin toplanışı bölümler (chapterlar) arasında bile tercihe göre değişebiliyor. Diğer önemli bir husussa Alone in the Dark (2024)'teki tüm belgelerin, klasik orijinalinde olduğu gibi seslendirilmiş olmasıdır. Projenin hakkını vereceğiz dedik ya, bundan ötürü belgeler seslendirmeli olarak da arşivde yerini alacak. Tüm belgeler, seslendirmeleriyle birlikte tek bir videoda toplanacak ve uygun zaman damgalarıyla birlikte sitedeki her belge iletisine eklenecektir. The Evil Within serisinin belge projelerinde de bir benzerini hayata geçirmiştik. Kezâ aynı şey pek tabii, 1992 sürümü için de yapılacak. Hatta daha doğru bir ifadeyle 2024 ve 1992 belge projeleri eş zamanlı olarak ilerleyecektir.
Bu proje kapsamında Alone in the Dark'ın ilk oyunuyla (1992 ve 2024 sürümü) ilgili yapabileceğimiz her şeyi yapmayı umuyoruz...
Bana güvenmeni istiyorum. Bu; aile tarihimizin en önemli anı. Şüphelerin olduğunu ve o korkunç kocakarı (Bayan Jackson) sana yalanlar söylediğini biliyorum. Sana asla ihanet etmem. Söz veriyorum.
Yeğenimin sizi bu karmaşaya sürüklemesinden ötürü fazlasıyla müteessirim. Lütfen, size yalvarıyorum, onu bu lanetli yerden uzaklaştırın. O dünya yiyeni yok edip tavan arasına kilitledim, sonra da saklanabileceğim bir yere çekildim. Emily'ye güvende olduğumu söyleyin. Sizi dinlemesini sağlayacak aklınıza gelen her tür yalanı söyleyin. Onu New Orleans'a geri götürün!
Bayan Thompson, geçen haftanın yoğun geçtiğini anlıyorum. Bu koşullar altında, Derceto'daki meselelerin kamuoyuna açık edilmediğini, hâliyle de üzülmenizi gerektirecek bir şey olmadığını hatırlatmak isterim.
Lütfen mükemmel çalışmanıza devam edin ve Perosi'nin ölümü veya daha da önemlisi Cassandra Beauregard'ın intiharı üzerine düşünmeyin. Bunlar ne sizin ne de grubumuz için hiçbir şey ifade etmemeli. Sadakatinize ve Tabouis Kardeşler'le olan yakın akrabalığınızın Derceto'nun sırlarını gizli tutacağına dair inancım tamdır.
İletileri Göster
