Mikhail Victor Anıları

[DWG22]

ÖNEMLİ NOT: Mikhail Victor hakkında çok büyük bir bilgi paylaşımı yoktur.Çünkü sadece bir oyunda bulunan ve önemli bir yeri olmasına rağmen kısa süreli senaryoda bulunan karakterlerden biridir.Hepimizin bu adama azda olsa saygısı vardır.Çünkü ölümü acı bir şekilde olmuştu, ama emsâli az görünen bir cesaret ile kendini Nemesis? e karşı koyarak feda etmişti.SeT kardeşim sağ olsun yaptığı videoda; müzik ile işlenen senaryo çok güzel verilmişti ve bende hem etkilendiğim için, hem de uzun zaman sonra bir ilham geldiği için böyle bir şey yazmaya karar verdim.Yalnız çoğunlukla belirtirim okumayı sevmeyen bir milletiz, yapacak bir şey yok böyle gelmiş böyle gider? O yüzden yazıyı yazdım diyelim.Kime ne kardeşim okuyan bir elin sayısını geçmez belki.Burada okumayan kişilere bir sitemim yok yanlış anlaşılmasın.Çünkü açıkça söyleyeyim yazdıktan sonra bende okumuyorum.Allah hakkı için o kadar uzun oluyor ki insanın gözünü korkutuyor.İşte bundan dolayı akıllı bir çözüm buldum ve kısa kısa bölüm bölüm yazmaya karar verdim.Yani çok uzun olmamak şartıyla iki-üç günde bir bölüm şeklinde anlatmaya çalışacağım.Yazacaklarımın hepsi hayal ürünü olacak maalesef.Fakat saçma sapan veya makara yazmak amaçlı yazmayacağım.İşin içine siyaset veyahut dini bir tema karıştırmamaya çalışacağım.Bunu bizzat Levent abi? yi düşündüğüm ve zor duruma düşürmemek için yapacağım.Çünkü zaten işleri başından aşkın birde başka sorumluluklar almasını istemem.Yalnız bunu sadece ben yapacağım diye bir koşul yok, cesareti olan yazsın? Benim yapmaya çalıştığım Mikhail Victor? un geçmişine en yakın olanı yazmak olacaktır, elimizde bulunan bilgilere göre.Bunun bana kazandıracakları da var tabii? Ayrıca yazmak benim bir yeteneğim diye düşünüyorum.Daha doğrusu yetenek değil, yazmayı severim, ama yetenekli değilim.Bende bir şey var fakat yeteneğim değil, hayal gücüm?

[DWG22]

BÖLÜM 1:

Mikhail Victor; cesur, zor durumlarda ani ve doğru kararlar alan bir insandı.Bu özellikler sanki onu baştan bir asker kılıfına sokmuştu.Haksızlıktan yana biri değildi, savaşın kuralları olduğunu düşünürdü ve bunlara göre savaşılması gerektiği fikrindeydi.Savaş kurallarına en iyi kim uyarsa onun kazanmasının yüksek olduğunu düşünürdü.Asker olmadan önce Rusya? nın bulunduğu ortamda sohbet ortamı bu şekilde olurdu.Sadece Rusya değil, tüm Dünya? Sonuçta herkes ülke sorunları hakkında tartışır.Mikhail Victor gönüllü olarak askere yazılmaya karar vermişti.Ona göre; aklında bu düşünceler varsa bunları savunmak için askerden çağrılması değil birebir kendi isteğiyle giderek orduya katılması gerekirdi.Birçok kişi savaş ortamında asker olduktan sonra asker olmadan önceki fikirleri çoğunlukla değişir.Çünkü anlarlar ki bu zor şartlara ayak uydurmak için hayal edilen kurgular yalnızca sohbet amaçlıdır? Yalnız Mikhail bu fikri kendince ortadan kaldırdı.Çünkü onun tarafından bakarsak hiçbir zaman düşüncelerinde bir değişiklik olmamış ve sezgileri daha fazla kuvvetlenmişti.Savaş onun gözünde sadece bir satranç idi.Hamlelere göre ilerlerdin ve yanlış hamle yaptığın zaman bedelini ödemen gerekirdi.Bu hatadan sonra ne kadar hile yapılsa da o bataklıktan kurtulunamazdı.Mikhail kesinlikle büyük bir lider olmaya adaydı, ama olamadı.Kesinlikle hafife alınmayacak başarıları ve kahramanlıkları vardı.Kendi rütbesi üstünde olanlar bile ona saygı gösterirlerdi.Çünkü kendi üstleri korkudan siperlerde ana rahimlerinde kıvrıldıkları gibi  korkuyla ellerini başlarına kapadıkları zaman; daima cepheye yaklaşan bir bombayı Mikhail geri atar veyahut ters yönden gelen düşman askerin üstüne ilk o atlardı.Yinede Mihail? in bir lider olması için bunlar yetmedi.Her şeyden önce komutanlarının verdikleri haksız kurallara uymazdı ve onları sorgulardı.Kötü durumlarda çekinmeden müdahale ederdi.Bunlardan dolayı Mikhail çok fazla cezayı kaldı.Komutanları onu çok öldürmek istediler.Fakat bunun gibi başarılı bir asker bulunmayacağını düşündüklerinden bundan vazgeçtiler.Ayrıca Mikhail? in bulunduğu birlikteki askerlerin hırslarını kaybetmelerinden korktukları içinde  Mikhail gösterdiği başarıları, korkusuzluğu ile diğer arkadaşlarında olumlu yönde etkiliyordu.Yalnızca onlar komutanlarına karşı çıkmaktan korkarlardı.Mikhail onları hiçbir zaman üstlerinin yaptığı haksızlıklara cephe almak için örgütleyememişti.Mikhail tek başına yeterli olamıyordu.Her seferinde ya cezaya bırakılıyor yada karşı çıktığı şey onun gözleri önünde tekrarlanıyordu.Buda bir ceza yöntemi olarak görünürdü tabii. Mikhail? in üstlerine karşı çıktığı ilk belirli konuşma şöyle olmuştur.Mikhail üstlerinin yaptığı bu haksızlıkları, asker günlüğüne çoğunlukla kısaca not almıştır.İlk sorguladığı zaman şöyle yazmıştı:

?Savaş alanın gerisinde dinleniyoruz.Artık o kadar uzun zamandan beri savaşıyoruz ki tarihi ve kiminle savaştığımızı unuttuk.Bazıları eve dönmek için ağlıyorlar, bazıları ise kaçmaya çalışıyorlar.Bunları sonları her zaman bellidir.Ağlamak veya kaçmaya teşebbüs ölümdür. çektirirler.Bu yüzden her zaman metanetli olmamızı isterler.Bugünlerde asker takviyesi için cepheye birçok acemi gönderdiler.Daha askerlik bilgisi bile vermemişler.Ne yapacaklarını bilmeden etraflarına korku dolu gözlerle bakıyorlar.Bazı arkadaşlarım onlarla alay ediyor ve bu beni çileden çıkarıyor.Böyle durumlarda bunu yapan kimse silahımın dipçiği omzuna sert bir darbe indiriyorum.İstiyorum ki orada kalıcı bir iz oluşsun ve bunu yapanlara ilk geldiği günü hatırlatarak, geride değer verdiği kim varsa onu hatırlatıp acı çektiriyorum.Bunu sonuna kadar hak ediyorlar....?

BİRKAÇ SAAT SONRA

?Acemi birlikleri önden savaşa sürüyorlar.Ellerine ne doğru düzgün silah nede mermi veriyorlar.Bunu tam olarak anlamış değilim.Madem onları buraya savaşmaya getirdiler; o zaman neden savaşma fırsatı vermeden ölüme gönderiyorlar.Buna daha fazla tahammül edemedim ve acemi birliklerin ilk gidenlerin sorumluluğunu elinde bulunduran komutana gidip itiraz etmeye karar verdim.İtirazımı gülünç bulup, bana nasihat vermeye kalktı.Daha sonra yüzüme bakarak nasihate ihtiyacım olmadığını anladı ve işin önyüzünü anlatmaya başladı:

_Asker emin ol en önden gidenler acemi olabilir, ama şuanda hepimiz için büyük hizmette bulunuyorlar.En önden gidenler piyon gibidir.En başta piyonlar oynatılır ki karşıdaki kişinin nasıl bir taktiğe ve nelere sahip olduğunu öğrenebilelim?

Bunun mantıksız taktiğin kısaca anlamı acemileri kurban ederek, savaştığımız kişilerin ellerindeki silah gücünü ve nereden saldırdıklarını öğrenmek.Yani bunun için kendi askerlerimizi feda ediyoruz demek.Ayrıcalıklı olanlar ise sıcak çay içip, vücutlarını ısıtıyorlar.Daha sonrasında ise savaş kahramanı sayılıyorlar.Acaba tam tersi değil mi? Yinede bir şey öğrendim.Satranç sadece iyiyi görmek için değil, kötüyü görmek içinde kullanılabilen bir araçmış.Fakat elden ele göre değişen araç??

BÖLÜM SONU

[DWG22]

BÖLÜM 2:

Birkaç yıl sonra bilinmeyen bir hapishanede?

Mikhail Victor yavaş yavaş uzandığı yerden doğrularak soğuktan çatlamış ellerini ovaladı.Yattığı yerde ne bir yastık ne de bir yorgan vardı.Sadece zımparalandığı halde birkaç kıymığın görüldüğü ve paslanmış çivileri olan düz bir tahtadan ibaretti.Ortalama bir insan boyunun yarısı kadar yükseklikteydi, duvara dayalıydı ve kalın zincirler ile destek görüyordu.Hücrenin kuzeye bakan kısmından parmaklıksız nefes alınması için açılmış dikdörtgen bir boşluk vardı.Bazıları buna pencere derken bazıları soğuktan öldürmek istedikleri için açtıkları boşluk olduğunu düşünüyordu sadece.Mikhail ayağa kalkarak vücudunu ısıtmak için ağır ve düzenli adımlarla yürümeye başladı.Her attığı adımda ayakkabısından çıkan tok ses boş hücrede hafif bir yankılanma oluşturuyordu.Ara sıra hücresinden kaçmasını engelleyen parmaklıkların ardından dışarı sorgulayan gözlerle baktıktan sonra ısınma yürüyüşüne devam ediyordu.En sonunda 20 dakika kadar sonra asker görünümlü ve albay çizmeli bir adam gelerek Mikhail? in hücresine bir yemek bıraktı.Mikhail yada bu asker görünümlü kişi göz göze gelmemeye bizzat dikkat gösterdiler.Mikhail temkinli bir şekilde eğilerek  eliyle yemeğini göz seviyesine getirdi.Yemek tam anlamıyla yemek ile görünmemenin yanında tamamen donmuştu.Mikhail? in yüzünde hafif bir tebessüm belirdi ve yemek tabağını yerine geri bıraktı.Sırtını soğuktan taş duvara yaslayarak düşüncelere dalmaya hazırlandı.Kim belir beki yerde duran yemeği yerse daha çabuk öleceğini düşünüyordu yada bu duruma nasıl düştüğünü yeniden gözlerinde canlandırmaya çalışıyordu.

Mikhail? in buraya düşme nedeni herhangi basit bir suçtan kaynaklanmıyordu.Bir savaş alanında keşif örgütü olarak görevlendirilmişlerdi.Etrafta kar erimeye yüz tutmuştu, ıslak toprak ve nem kokusu askerlerin dikkatini dağıtıyordu.Mikhail ve bazı askerlerde hafif yaralar mevcuttu.Savaşın avantajı ile bu küçük yaralar bir sıyrık acısı veriyordu.Dinlenmek için ormanlık bir koruya yaklaştılar.Aslında dinlenen tek kişi başların sorumlu olarak bulunan üstleriydi.Diğer askerler hâlâ silah başında ayakta dikiliyorlardı.Yaklaşık 10 dakika sonra dört ağaç gerisinde bir hareketlenme meydana gelmişti.Komutan hemen ayağa kalktı, o tarafa asker göndermek için elini havada hazır tutmuştu.Fakat buna fırsat kalmadan uzakta bu hareketlenmeyi başlatan kişi ortaya çıkarak kaçmaya başladı.Sadece on beşlerinde gösteren bir kız çocuğuydu.Hedefe en yakın kişi olarak Mikhail bulunuyordu.Üstü, Mikhail? e ateş emri verdi.Ama Mikhail hiçbir hareket belirtisi göstermeden kızın kaçışını izlemeye devam etti.Komutan toplam 3 kez emrini tekrarladı ve en sonunda Mikhail? in yanından geçerek kıza ateş etmeye hazırlanıyordu ki çok yakından birkaç el ateş sesi geldi ve komutan yere yığıldı.Mikhail silahını yerine koyarak koruluk dışına doğru ağır adamlar yürümeye başladı.Diğer askerler hayret ve korku ile hiçbir şey yapmadan Mikhail? in gidişini izlediler.Sadece öylece durdular.Aslında hiçbiri o komutanın ölmesine üzülmemişti, ama mecburen Mikhail? i ihbar etmek zorunda kaldılar.Yoksa Mikhail yerine orada bulunan askerler yargılanacaktı ve işlemedikleri bir suç yüzünden bunu göze alamazlardı?

BÖLÜM SONU

[DWG22]

BÖLÜM 3:

Mikhail, ihbar edildikten sonra tamamen askerlikten men edildi.İşlediği suçun cezasını çekmesi için kısa süreli aramalar yapıldı.Ama en sonunda bunlardan vazgeçilerek Mikhail? in aranmasına son verildi.Çünkü ölen kişi sadece bir askerdi, bu işin üstüne bu kadar giderek uğraşmalarına gerek yoktu.Günün birinde ölen komutanın yerine elbette daha iyisi gelecekti.Mikhail, o ormanlık korudan uzaklaşıp tüm askerî hayatını geride bıraktığı zaman normal bir yaşam sürmeyi tercih etseydi belki de şuanda hücrede bunları düşünmüyor olacaktı.İşte Mikhail bu yüzden farklı bir askerdi.Artık orduyu tamamen bırakmıştı.Bunun iki nedeni vardı.Birincisi göründen nedeni idi.İkincisi ise, kendi hissettiği duygulardan kaynaklanmaktaydı.Görünen nedeni; savaştan yıpranan Rusya? nın dağılmasından dolayı hükümete karşı savaş açmasıydı.Dışardan dinleyen birine gayet basit ve mantıklı görünen bir nedendi.Bu Mikhail? i sadece bir vatansever olarak göstererek yaptığı her işi gayet anlaşılır gösteriyordu.İkinci ve görünmeyen nedeni ise; işgal altında bulunan bu sivillere karşı olan merhametinden kaynaklanmaktaydı.İşgal atında bulunan bu insanlar işin savaşında gerçekten savaştığını hissedebiliyordu Mikhail.Bu savaşma çok daha farklı bir şeydi, her şeyden önce yardıma ihtiyaçları, bir düzene, kendilerinin cesaretlendirilmelerine ihtiyaçları vardı.Bu nedenlerden dolayı Mikhail gerçekten ve iyi bir şey için savaştığına sonuna kadar inanabiliyordu.Maalesef her şey planlandığı gibi olmadı.Evet, ilk başlarda her şey mükemmel idi ve yapılan direnişler çok iyi sonuç vermekteydi.Daha sonraları örgütlediği cesur adamlarının arasına hainler karışmayı başardı.Gelen köstebeklerin her birine göre çok iyi geçmiş hikayeleri vardı.Mikhail tecrübeleri ve sezileri karşısında bu yeni gelen kişilerin hikayelerine ve yaşayışlarına hiç inanmamıştı.Ama örgütlediği kişiler, daha fazla adamın mutlaka işeye yarayacağını söyleyerek Mikhail? i ikna etmeyi başarmışlardı.Mikhail? in bunu kabul neden etmesinin askeri değerler açısından da önemli bir yer vardı.Sonuçta adamların fazla oluşu, örgütlenmiş kişiler açısından büyük bir moral desteği olurdu.En sonunda, gizlice bilgi sızdıran kişiler sıklık bir ağaçlık alandayken hükümet adamlarına haber saldılar.Daha önceden haber vermeyi düşünmüşlerdi elbette.Fakat Mikhail, hükümetin kendilerinin yerini tespit etmemeleri açısından bir günden fazla aynı yerde konaklanmaktan kaçınıyordu.Bundan dolayı bilgi sızdıran kişiler ormanlığa doğru yola çıkmadan önce, çevrede bulunan birkaç kişiye para vererek hükümete nereye gittiklerini söylemelerini istedi.Mikhail konaklayacakları yere vardıklarından, hükümet çoktan yolu yarılamıştı.Hükümet konaklanan yere vardığında Mikhail ve örgütlenmiş kişiler neye uğradıklarını şaşırdılar.Tamamen hazırlıksız ve biçare yakalanmışlardı.Hiçbir şey yapamazlardı, hiçbir çatışmaya giremezlerdi.Mikhail? i terörizm ve savaş suçlusu olarak idam etmek üzere özel bir askerî hapishaneye yolladılar.Yandaşlarını ise yakalandıkları anda öldürülmüşlerdi.Ne kadarda garipti? Mikhail? in hayatının değişimi ağaçlık bir koruda başlamıştı ve şimdi yine ağaçlık bir alanda sona eriyordu Mikhail? i yargılayacakları zaman öldürülmüş olan komutanında cezasını katmaya karar verdiler, böylece bu ceza ile Mikhail? in hapishanede biraz zaman geçirerek iyice umutsuzluğa kapılmasını istiyorlardı.Nitekim bunların hiçbiri Mikhail üzerinde olumsuz bir etki göstermedi.Aksine hapishane, onu daha fazla dayanıklı hale getirmeyi başarmıştı.

Mikhail bunları soğuklar içerisindeki hücresinde düşünürken idamı için gerekli işlemler yapılıyordu.Mikhail gelişmiş sezgileri sayesinde bunu iliklerine kadar hissedebiliyordu.Yinede hiçbir korku belirtisi göstermiyordu.Çünkü iyi bir şey uğruna  öleceğini biliyordu?

BÖLÜM SONU

[DWG22]

BÖLÜM 4:

Mikhail, ayakta gözlerini yere dikmiş bir şekilde sırtını duvara yaslıyordu.Bir nevî  yaslandığı kara taşın, sırtını soğutmasına izin veriyordu.Ara sıra ellerini ağzını götürerek bir nebze olsa ısıtmaya çalışıyordu, her ne kadar bir işeye yaramayacağını bilmesine rağmen ölümü beklerken boş durmak istemiyordu.Şu zamandan sonra düşünecek hiçbir şeyi de kalmamıştı.Tüm düşüncelerini iki hafta öncesine kadar bitirmişti.O zamandan beri sürekli sırtını belirlediği bir konuma dayayarak zamanın geçmesini bekliyordu.Böylece zaman sanki daha bir isteksizce ilerliyordu, bu da Mikhail? e daha uzun hayatta kalmasını sağlıyordu.Ölmekten korkmayabilirdi, ama çokta iyi şeyler yapmış sayılmazdı ve az iyi iş yapmış olarak ölmek istemiyordu.Belki düşünceleri her zaman doğruyu göstermişti.Fakat kötü işler yapan kişilere hiçbir zaman düzgün olarak bir itirazda bulunmamıştı.Sadece sorular sorarak sorgulamakla yetinmişti.Bu kalıplaşmış işlevi çokta uzun süre olmayan bir zamanda yıkmıştı? Yinede bu bir şey değiştirmezdi.Her şeyden önce pekte yararlı şeyler yapamamıştı.Son zamanlarını sadece bekleyerek geçirmek zor olabilirdi, fakat Mikhail, hücresinden kurtulsa bile ne yapabilirdi ki? Hiçbir şey, herhangi bir şey yapsa bile hayatını anlamsızlaştıracağı kesindi. Bu yüzden en iyi çözümün ölüm olacağına önceden karar vermişti.

Öğlen saatlerine doğru:

Güneş ışıklarının huzmeleri az da olsa dikdörtgen şeklindeki küçük pencereden içeri girebiliyordu.Mikhail; ?İdam için iyi bir gün? diye düşüncü içinden ve ardından yüzünde hafif bir tebessüm oluştu.Bu, Mikhail? in gerçekten ölümden korkmadığını gösteren bir işaretti.Hücresinin biraz gerisinde ıslak zeminin üzerinde şapırdayan birkaç lüks deriden ayakkabı sesi duydu.Artık hücrede geçirdiği zamanda ayakkabı seslerinin zeminde çıkardıkları sesi o kadar detaylı dinliyordu ki farklı bir ayakkabının sesini tanıyabilmişti.Bir anlam verememesine rağmen beklemeyi sürdürdü.En sonunda iki takım elbiseli adam ve artık tanıdık bir yüz olarak sayılan genç askerde yanlarındaydı.Anlaşılan onlara refakatçilik yapmak istemişti.Mikhail, bu takım elbiseli ve lüks deriden ayakkabı giyen adamların kendisini idam etmek için gelmediklerine emindi.Mikhail hiçbir ani tepki vermeden onların yüzlerine soru soran gözlerle baktı?

Birkaç saat sonra:

Söze ilk önce gri takımlı kişi başlamıştı.Sesi hoş ve tane tane konuşuyordu.Koyu kumral saçları ve mavi gözleri vardı, en fazla yirmi beşlerinde gösteriyordu.Yanındaki adam ise farklı olarak daha yaşlıydı, saçlarından birkaç tel beyazlamıştı bile.Kısık bakan gri gözleri vardı, durmadan Mikhail? i izleyerek sanki olumsuz bir hareket yapacak mı diye izliyordu? Genç adam konuşurken Mikhail hiç soru sormadı.Bazen şaşırdığını göstermek için kaşlarını yukarı kaldırarak sert bir şekilde genç adamın suratına bakıyordu.Genç adamın söylediklerinden bazıları o kadar anlamsızdı ki, Mikhail bunun bir numara olup olmadığına karar veremiyordu.Genç adam çok uzun zamandan beri konuşuyordu.O ne kadar konuşmaktan yorulmamış gözüküyorsa, Mikhail dinlemekten o kadar yorulmuştu.Genç adamın sözleri bitince Mikhail düşünmek için biraz zaman istedi.Verilen bilgileri tartarak daha iyi anlamak için kendince hayalî bir özet çıkarmak istiyordu.Bu adamların geliş nedeni kısaca:

   Mikhail? in bu hücreden kurtularak Umbrella denilen tıbbî bir eczane şirketiydi.Amacı; ölümcü olarak bulunan virüslere karşı bir çeşit panzehir bularak dünya insanlarına katkı sağlamaktı.Nedense bu sözler, Mikhail? e üzerinde iyi düşünülmeyerek kurgulanmış basit cümleler olarak geldi.Bu cümlelerin arkasında muhakkak gizlenmiş, örtbas edilmiş bazı gerçekler vardı.Mikhail özetlemeye devam etmeye karar vererek, bunu daha iyi düşünmek için aklının bir yerine yazdı.Umbrella? nın buraya geliş nedeni ise; Mikhail? i para ile satın alıp idamdan ve bu hücreden kurtararak U.B.C.S (Umbrella Biohazard Özel Kuvvet Birliği) adında özel bir birliğin başına getirmekti.Bu hiç mantıklı gelmiyordu.En başta neden Mikhail gibi; kayıtlarda vatan haini gibi suçla yargılanmak üzere olan eski bir askeri U.B.C.S adlı birimin başına getirmek istesinlerdi ki? Mikhail? in bunu sormaya niyeti vardı, ama sahte bir cevap alacağını bildiği için bu sorusundan vazgeçti.Çünkü bu soruya, bin bir türlü cevap verilebilirdi.Mikhail teklifi reddetmeye kesinlikle kararlıydı.Ölüme bu kadar yaklaşmışken aldatmak ölümü aldatmak hoş olmayabilirdi.Yalnız Mikhail ölümü düşünür düşünmez sırt tarafında hafif bir ürperti geldi.Nedendir bilinmez? Sırtını soğuk taştan duvara yaslamasından dolayı mı, yoksa artık ölümden kurtula bileyeceğini düşündüğü için ölmek mi istemiyordu.Mikhail için itiraf etmesi zor olsa da, bu teklif söylendikten sonra ölümden korkmaya başlamıştı.Çünkü kurtulabilir ve yeni bir amaca hizmet edebilme şansı vardı.Bu hücreden kurtulursa belki de hayatı anlamsızlıktan sıyrılabilirdi.Yinede ölümün üstesinden gelebilirdi, fakat bu teklifi geri çevirince pişman olmaktan dolayı, ölümün gelmesinden bile daha fazla korkuyordu.Neticede Mikhail uzun bir düşünmenin ardından kararını verdi ve teklifi kabul etti.Takım elbiseli adamlar kendilerinden memnun bir şekilde gülümseyerek, Mikhail? i hücresinden çıkarmak için gerekli işlemleri yapmaya gittiler.

Yaklaşık 1 saat sonra Mikhail hapishaneden tamamen kurtuldu ve dışarı adımını atarak taze havayı ciğerleri acıyıncaya kadar içine çekti ve gözlerine kısara uzun süre güneşe baktı.Götürüldüğü, yerde ona iyi bir yemek verdiler ve temizlenmesini sağladılar.Daha sonra kendi ekibinin askerleri ile tanışmaya gitti.Ekibinde bulunan kişiler çok yakından tanıdığı kişilerdi.Bunlar örgütlenme zamanında yanında olan en çok güvendiği adamlardı.Anlaşılan hükümet o ağaçlıkta herkesi öldürmemişti ve Umbrella şirketi de, aynı suçu işlemiş kişileri satın almıştı.Mikhail uzun bir süreden beri yaşayamadığı mutluluğu yaşayabiliyordu.Hayatında geçirdiklerinden sonra acı bir mutluluktu belki; ama bu bile yeterli sayılırdı?

BÖLÜM SONU

[DWG22]

BÖLÜM 5:

İlk 1 ay boyunca Mikhail ve ekibi sıkı bir eğitimden geçirildiler.Anlaşılan Umbrella her şeyi en baştan düşünerek satın aldığı adamlarının neler yapabildiklerini merak ediyordu.Umbrella işini iyi bilen bir şirketti, yada başında işini bilen kişiler olduğu için diğer yönetimde böyle gözüküyordu.Ama bir gerçek vardı ki; o da Umbrella? nın, Mikhail ve ekibine ödediği değer her şeyiyle değmişti.Çünkü bu askerler her türlü zor koşulların üstesinden gelmeyi çok iyi şekilde becerebiliyordu.Taktikleri ve birbirleri arasındaki uyum kusursuz denecek kadardı.Bulundukları durum ani bir şekilde değiştirse, o ana en iyi şekilde uyum uydurabiliyorlardı.Umbrella, bu işle büyük bir kazanca girdiği kesindi.Yinede bu adamları hangi amaç için satın aldığı belirsizdi? Çok geçmeden Mikhail ve ekibini ana merkeze almaya karar verdiler.Eğitimden en iyi sonuçları alarak geçmeyi başarmışlardı.Ana merkeze bir helikopter aracılığıyla gittiler.Uzun sayılmayacak bir yoldu, ama helikopter bunu nedense güçleştiriyor gibiydi.Kısa bir yolculuğun ardından adını ve nerede bile olduğunu bilmedikleri ana merkeze gelmişlerdi.Onları satın alan iki adam böyle hitap edilmesini istemişti.Basit bir eczane şirketi için bu kadar gizliliğin nedeni Mikhail tarafından anlaşılamıyordu.Mikhail? in, ekibi ise hiçbir şeyin farkında olmadan yeni hayatlarına uyum sağlamaya çabalıyorlardı.Mikhail? de hayatını düzenlemekle uğraşıyordu, fakat bununlar beraber Umbrella hakkındaki gerçekleri de aklının bir kısmında düşünmekteydi.Ne kadar düşünürse düşünsün çok fazla yol katedemiyordu.Çünkü Umbrella kendini o kadar sağlam temeller üzerinde kurmuştu ki içerden bir kurcalama olmadığı müddetçe her şey yeni ütülenmiş bir çarşaf gibi pürüzsüz görünüyordu.Kısa zaman sonra Mikhail çevresindeki diğer askerler ile konuşurken aralarında çok fazla benzerlikler olduğunu fark etti.Mikhail? in şuana kadar konuştuğu herkes kötü bir suç işlemiş ve hepside Umbrella tarafından parayla satın alınmıştı.Bazıları başka türlü bu birime katıldıklarını söylüyorlardı, ama ?Nasıl ??  olduğunu sorduklarında, net bir cevaplar olmuyor ve bunun cevabını onlarında bilmedikleri anlaşılıyordu.Mikhail bazı geceler, Umbrella çalışanı hariç girilmesi yasak olan enine uzun bir binadan  korkunç çığlıklar duyuyordu.İşte bundan itibaren Mikhail, Umbrella Şirketinin normal bir eczane şirketi olmadığını anlamıştı Umbrella? nın kesinlikle gizli amaçları vardı ve büyük olasılıkla bu amaçlar doğrultusunda Mikhail ile diğer adamlar bu yüzden parayla satın alınmıştı.Belki de Mikhail bu gerçeği kavrayan tek kişiydi.Mikhail, bu çığlıklara biraz daha dikkat edince sadece geceleri değil, gündüzleri de meydana geldiğini öğrendi.Yalnız gündüzleri rahatça duyulmamasının nedeni oluşan yüksek sesten kaynaklanmaktaydı.Bu sadece askerlerin çıkardığı sesten ibaret değildi, Umbrella? nın, çığlıkların geldiği binanın yakınlarında bir inşaat gerçekleştirmesinden kaynaklanıyordu.Mikhail, inşaatı da dikkatlice izledikten sonra, yalnızca gerçekleşen garip olayları örtbas etmek amacıyla yapılmış bir oyun olduğunu anladı.Aslında hiçbir inşaat yapılmıyordu.Sadece makinelerin çalıştırılarak gürültü yapması sağlanıyordu, bir iş yaptıklarını göstermek amacıylada sık sık kazı çalışmaları yapılıyor ve bina temellerine ait olması gereken dayanıklı metaller oradan oraya farklı yerlere taşınıyordu.Umbrella işini iyi yapmaktan da öte bir şeyler yapıyordu.Umbrella işini kusursuz yapıyordu.Mikhail, artık bir şeylerden iyice şüphelenmeye başlamıştı.Bunca şeyin basit bir nedeni olması imkânsızdı.Bir gece Mikhail yatağına sırtüstü şekilde uzanıp tüm bunları yeniden aklından geçirip yeni bir şeyler bulmaya çalışırken çılgınca bir fikre kapıldı; ?Acaba, bu askerleri ve kendini sefalet içinde bulundukları hapishanelerden kurtararak, sadece daha konforlu bir hapishaneye mi yerleştirmişlerdi?? Bu gizli düşünceyi aklının bir kısmına yazarak uykuya daldı, sabah olunca çok daha iyi düşünebileceğine inanıyordu.

Sabah saat 06:20 sıraları:

Mikhail ordudan ve hapishaneden kazandığı alışkanlıkla her zamanki erkenden kalktı.Aklına aniden bir fikir gelerek ana merkezi geldikleri sırada kendileri korumaları için verilen silahı çekmecesinden çıkardı ve şarjörünü çıkartıp dolu olup olmadığına baktı.Şarjör kesinlikle dolu değildi, silahın namlusuna bakarak mermi sürülüp sürülmediğini de kontrol ettikten sonra çekmecesine geri koydu.Kendilerini korumak için glock çeşidi birer silah veriliyordu, ama yanında veya içinde mermi yoktu.Mikhail üstüne yeşil yeleğini giyerek her vakit serbest olan bahçeye çıktı.Dışarı çıktığında artık monoton bir alışkanlık olarak dört kes temiz havayı ciğerlerine acıyıncaya kadar içine çekti.Uzun zaman önce, bir daha hapishane gibi bir yere düşerse bu havayı bulamayacağını düşündüğü için, artık her sabah kalktığında temiz havayı değerlendirmeye karar vermişti.Mikhail daha iyi görmek için gözlerini kısarak uzaktaki çitlere baktı ve ilk defa gördüğü bir şeyi keşfetti.Kalbi hızlı atmaya başlamıştı, heyecanla birlikte yürürken hafif sendelediğini fark etti ve başkasının da bunu fark etmemesi için hemen kendini toparladı.Buraya çitlerin sadece; bulundukları arazinin sınırını göstermek amacıyla bulunduklarını söylemişti.Fakat yakından bakıldığı zaman sınır belirlemek için değil, sanki kaçılmasını engellemek için yapılmış bir havası vardı.Kendini belli etmeyecek düzende yürüyerek çitlere 50 metre kala durdu.Yerde ilginç bir şey görmüş gibi yapara toprağa doğru eğildi ve çitleri daha detaylı incelemeye koyuldu.10 metre boyunda Umbrella simgesini taşıyan bir kapı vardı, etrafı uzun çitlerle çevrilmişti.Bunlara çit demek hafif kalırdı, sanki metalden surlar gibiydi? Buradan bakınca çok basit görülüyordu, fakat zaten bu izlenim verilmek istenmiş zaten.İyice incelenirse birçok engelin daha su yüzüne çıkacağı muhakkaktı.Mikhail daha fazla yaklaşmayı riske alamayarak geri dönmeye karar verdi.Şuandan itibaren Mikhail bir gerçeğin farkına varmıştı.O da; her ihtimale karşı burada hapsedildikleriydi?

BÖLÜM SONU

[DWG22]

BÖLÜM 6:

Umbrella? nın emri altında çalışmalarının 4. ayı henüz bitmek üzereydi.Satın aldıkları askerler şuana kadar yemek, içmek ve yatmak dışından herhangi bir şey yapmamışlardı.Gâliba Umbrella onlara biraz zaman tanımak istiyordu? Nitekim bu varsayım doğru çıktı ve kısa bir  süre sonra tüm birimlerin tek bir ekip olarak nasıl olduklarını sınamak amaçlı uygulamalı bir eğitim yapmaya karar verdi.Umbrella, bu kararını askerlere duyurunca; hepsinde bir şaşkınlık ve tedirginleşme duygusu hakîm olmuştu.Mikhail hariç.O, er yada geç böyle bir şeyin olacağına sezinlenmişti.Herkese giymek istedikleri türden koyu renkte ve sırt taraflarında Umbrella amblemi bulunan operasyon giysileri dağıtmaya başladılar.Bahçeye çıkılma emri verildikten sonra herkes hizaya girerek bir sonraki emri beklemeye başladılar.Birkaç asker ufuktan ana merkeze doğru gelen birkaç helikopter fark etmişti.Bir iki dakika içerisinde bunlar toplam 40 helikopteri buldu.Mikhail ve çoğu asker anlamışlardı ki; gidecekleri yere helikopter ile ulaşacaklardı.Yinede 40 helikopterin bu kadar askere fazla gelip gelmeyeceğini düşünen kişiler vardı.Tam 15 dakika sonra helikopterler iniş yaptı ve helikopterlere doğru gidilmeleri için yeni bir emir verildi.İlk önce bir görevli önünde tek sıra haline sıra oldular.Görevlinin okuduğu ilk isimlerle beraber, birinci helikoptere binilmeye başlandı.120 civarında asker, 40 helikopter arasında 25 tanesine sığdırılmıştı.Peki bu kadar fazla helikopter madem 25 tanesine sığdırılacaktı da neden 40 tane gelmişti? 25 helikopter aynı aralıklı zamanlarla havalanarak uzun bir yolculuğa doğru uçmaya başladılar.Yalnız Mikhail? in aklı hâlâ kalkış yapmamış olan diğer 15 helikopterdeydi.

Dört buçuk saat sonra:

Bu yolculuk bitmiş ve helikopterden inmeye hazırlanıyorlardı ki her helikopterin önüne ikişer görevli geldi.Birinin elinde helikopterde bulunan askerlerin isimleri yazılı bir liste bulunuyordu.Diğeri ise üstü sıkı halatlarla kapatılmış ağır bir yükü helikopterin önüne çekmekle uğraşıyordu.İkinci görevli halatları çözdükten sonra, bu yükün silahtan ve cephaneden ibaret olduğunu anlaşıldı.Listeden ismi okunan askere silahları verilerek eski bir kulübe önünde sıra olmaları isteniyordu..Umbrella ne kadarda sistematik çalışıyordu böyle?

Birkaç dakika sonra Mikhail? in iki sıra önünde bulunan bir asker şöyle dedi:

_?Afedersiniz efendim??
_?Söyle!? dedi kızgınca listeden ismi okuyan görevli.Anlaşılan pek soru sorulmaya alışık değillerdi.
_?Efendim, ana merkeze toplam 40 helikopter geldi.Fakat biz 25 tanesine bindirildik, diğer 15 helikopter ne için gönderilmişti? Önlem amaçlı mı?? diye sorma gafletinde bulundu asker.
_?Etrafına bakmayı dene aptal! Ne görüyorsun?? diyerek elindeki listeyi bir kenara fırlattı ve soru soran askerin üzerine yürümeye başlayarak sözlerine devam etti; ?Silahları ve cephaneleri görüyorsun değil mi? O halde bu ne lanet bir soru ha! Şuanda bana sorduğun bu mantıksız soru yüzünden ne kadar zaman kaybettik biliyor musun? Seni rapor edeceğim ve sana iyi bir ceza verilmesini önereceğim.Artık burada olduğuna göre soru sormayı değil, emir almayı öğrenmelisin, asker gibi görünmeye çalışan serseri!? şeklinde ağırca azarladı.

Fakat zor bir soru değildi, yalnızca basit bir soruydu.Çoğu asker diğer helikopterlerin cephane ve silah getirdiğine inanmıştı.Mikhail için sadece ?Mantıksız? bir düşünceden ibaretti.Peki silah ve cephaneler helikoptere yüklenmeden önce, kendi ve diğer askerler ana merkezde sırada bulundukları halde verilse daha mantıklı olmaz mıydı? Görevlilerin işi sadece silah dağıtmak veya listeden isim söylemek değildi.Onlar mantıklı yada mantıksız bahane bulmak içinde çalışıyorlardı.Silahlar tamamen dağıtıldıktan ve eski kulübe önünde sıraya geçildikten sonra.Herkesin kendi ekibini bulması söylendi.Mikhail kendi ekibini bularak sessizce yerdeki kuru toprağı eşelemeye başladı.Adamları ise almış oldukları yeni silahları inceliyorlardı?

BÖLÜM SONU

[DWG22]

BÖLÜM 7:

Mikhail Victor ve diğer U.B.C.S askerleri yoğun tipi ve yüksek bir kar yığını ile mücadele ederek dağ yolunun istikametinde yol almaya çalışıyorlardı.Mikhail Victor bir yandan da düşünüyordu.Geçirdiği tecrübelere dayanarak böyle zor bir durumda kafasını, yalnızca gidecekleri yöne ve yapacakları işe odaklamalıydı.Fakat şuanda zamanın hemen geçmesini sağlamak için düşünmeye ihtiyacı vardı.Bir sorun vardı; o da, Mikhail? in ne düşüneceği idi.Biraz sonra Mikhail? in dudakların hafif bir tebessüm meydana geldi ve ne düşüneceğini buldu.Çok uzun zaman önce yaşanan bir şey değildi.Bizzat bugün yaşanmış bir şeyi düşünmeye karar vermişti.Mikhail? in düşündüğü şey; bu dağlık yola nasıl gönderildikleriydi?

Askerleri ile hizaya girdikten sonra, birkaç üst rütbeli Umbrella çalışanı geldi ve onlara doğruca bulundukları yerden yürümeye başlayıp dağ yamacındaki köyü geçerek dağ yoluna gitme emri verildi.Herkes arasında bir kargaşa ve telaşlı fısıltılar başlamıştı.O anda arkasını dönüp gitmekte olan uzun boylu ve siyah giyinmiş kişi, askerlere doğru dönerek soğuk ve tehditkar bir sesle; ?Yoksa emirlerimiz sorgulanıyor mu!? dedi? Bunu soru şeklinde sormuştu, ama apaçık ses tonundan belliydi ki ölüm fermanından başka bir şey değildi.Kimseden bir ses çıkmadığı zaman kendi yoluna devam etmeye başlamıştı bile.

Paralı askerler ve Mikhail çaresizce dağ yolunu tutmuşlardı.Gidecekleri yer hakkında hiçbir bilgi veya neden gittikleri hakkında bir şey söylenmemişti.Köyden geçtikleri zaman halkta bir şaşırma bile belirmedi.Anlaşıldığı kadarıyla bu köy büyük ihtimalle Umbrella? nın koruması altına aldığı küçük yerlerden biriydi.Bunu düşünen tabii ki sadece Mikhail idi.Neredeyse bu fikrine çok yaklaşmıştı.Ama aksine burası ancak Umbrella? nın aldığı küçük kalelerden biri olabilirdi.

Mikhail düşüncelerinden biranda sıyrılarak çevresine dikkat kesildi.Farkında değildi; ama tipi durmuştu ve kar, havayı yumuşatmıştı.Artık soğuk vücutlarını kamçılamıyordu.Mikhail? i asıl düşüncelerinden alan şey bir hareket belirtisiydi.Kesinlikle bir şeyler sezinlemişti.Mikhail? in adamları dışında diğer askerler yollarına devam ediyordu.Demek onlar fark etmemişti.Mikhail 1 dakika boyunca ayakta durur vaziyette etrafını dinlemeyi sürdürdü ve beklediği işaret gelmişti.Uzaklarda acı bir çığlık yankılanarak onlara doğru gelmişti, birkaç silah sesi birbirine karıştı ve ses yaklaştığı Mikhail aynı anda; ?Yerlere siper yatın!? diye emretti.Adamları emri ikinci kez tekrarlatmadı.Hemen yere siper alacak vaziyette gelecek hedefe doğru dikkat kesildiler.Karın beyazı yüzünden ileri görmek çok güçtü ve daha fazla zorlanırlarsa geçici körlüğe maruz kalabilirlerdi.En sonunda birkaç şey çok hızlı koşarak onlara doğru koşmaya başladı.Dört ayak boyunca attan bile hızlı koşuyorlardı.İri yapılıydılar ve nefes alış verişlerindeki buhar havaya karışıyordu.Sanki bulundukları ortam ağır çekime geçiş yapmış gibi her şey yavaş yavaş ilerliyordu.Yaşadıkları şaşkınlıktan dolayı kimse ateş edemiyor ve oldukları yerden hareket edemiyorlardı.Yaratıklardan biri uzunca sıçrayarak tek darbede bir askeri yere indirdi? Diğer yaratıklar ona hücum ederek tek avlarından parçalar koparmaya başladılar.Hiç kimse bir şey yapmıyordu, bu ilginç sahnenin dehşeti içinde ancak olanları seyredebiliyorlardı.Mikhail kendini en çabuk toplayan olarak ateşe başladı ve sonrasında; ?Ateş!? diye emir verdi.Bu emirle birlikte adamları anında ayılarak büyük çeviklikle sağ sola yuvarlanarak daha iyi hedef almak için pozisyon ayarladılar.Mikhail ateş etmeyi durdurdu ve yaratıklara bakmak için hafiften doğruldu.6 tanesi yedikleri kurşundan dolayı yerde yatıyorlardı.Fakat mantıklı olmayan şey hâlâ hareket ediyor olmaları ve birinin ayağa kalkmak için hazırlanmasıydı.Mikhail biliyordu ki kendi adamları ıskalamayacak kadar iyi nişan alırdı.Nitekim yaratık üzerinde kanla parıldayan kurşunlar, zaten çoğu merminin isabet ettiğini gösteriyordu.Mikhail iyi refleksleri ile çeviklik göstererek ayağa kalktı ve ayağa kalkan yaratığın üzerine ateş etmeye başladı.Yaratık kendine çarpan kurşunlara inat olanca hızıyla Mikhail? in üstüne atlamaya hazırlanıyordu.Mikhail bunu fark ederek bacaklarını kara iyice saplanacak şekilde açtı ve yaratık havadayken silahın dipçiğini indirebilmeyi başardı.Bunu yaparken köpeğin verdiği sert tepki ile Mikhail? de yere yığıldı.Yinede kar düşüşünü yavaşlattı ve hemen kendini toparlayarak yeniden ayağa dikildi.Yaratıklar saldırma pozisyonları yeniden almışlardı.Mikhail? in silah dipçiği indirdiği yaratıkta yeniden ayaklanmış, diğer yaratık dostları arasında sıralanmıştı.Mikhail tüm askerlere sesini duyurmak için bağırarak; ?Yaratıkları ablukaya alın! Hemen ablukaya alın! Birbirimize yakınken daha kolay hedef oluruz?? Hemen sonra ablukaya almaya başladılar ve Mikhail son sözcükleri yoğun ateş altında kaybolup gitti? Mikhail? in bu taktiği işeye yaramıştı.Yaratıklar nereye saldıracaklarını şaşırmışlardı.Çok kısa süre sonra yaratıkların hepsi tamamen ölmüş şekilde yerdeydi.Hiç kimse böyle bir saldırı beklemiyordu, bazıları yere oturdular, bazıları da bunların devamının geleceğini düşünerek ayakta uygun adım turlamaya başladılar?

BÖLÜM SONU

[DWG22]

BÖLÜM 8:

Çok kısa süre sonra aşağıya doğru uzanan kasaba yolundan bir Umbrella görevlisi geldi.Ayakta turlayan askere nazikçe burada neler olduğunu sordu? Asker bazı detayları atlayarak neler olduğunu anlatmaya başlamıştı.Görevli soru sormaya hazırlanıyordu ki, bir başka asker hemen lafa girerek korkuyla, burada neler olduğunu sordu.Anlaşılan bu asker, böyle bir şeyin sorgulanması durumunda başına geleceklerden habersizdi.Fakat görevli çok sakin ve vakur bir edayla; dağda bulunan köpek cinsi hayvanların doğal etkenlerden dolayı evrim geçirdiğini söylemişti.Mikhail için ne kadar saçma ve bayağı bir bahaneydi bu böyle.Yalnızca bir bahane bulmak istemişlerdi ve onu da meraklı askerlere söylemek için hazırlamış oldukları kesindi.Sonuçta bu mantıksız fikre, korkuya kapılmış tüm askerler sıkı sıkıya inanmaya hazırlardı ve inanmışlardı bile.Bu görevlinin, diğer görevlilere nazaran bu kadar nazik ve anlayışlı oluşunun nedeni şuan yaşanan durumdan kaynaklandığı çok belliydi.Mikhail bu düşüncelere dalmışken, görevli o sırada ölmüş olan bir U.B.C.S askerini yere çömelerek incelemekle meşguldü.1-2 dakika sonrasında ayağa doğrularak; başka askerlerin ölüp ölmediğini sordu.Askerlerden biri 4 kişinin daha öldüğünü söyleyince görevlinin dudaklarında meydana gelmiş zafer gülümsemesi Mikhail? in gözlerinden kaçmamıştı.Ne var ki, görevli kendisinin, Mikhail tarafından gözlendiğini görünce hemen mimiklerini sert ve oturaklı hale getirerek başka bir yöne bakmaya başlamıştı.Bu davranışlar bile Mikhail? in fikirlerini doğrular nitelikteydi.Mikhail elbette buralarda bir şeyin döndüğünün farkındaydı.Yinede neler döndüğü hakkında tam olarak bir fikri yoktu.Mikhail yalnızca Umbrella? nın gizli bir amacın peşinde olduğundan emindi?

Umbrella Görevlisi, diğer ölü askerleri inceledikten sonra, sağ kalanların geri dönerek kasabada meyhanesinde dinlenmelerini söyledi.Bazı askerler hangi meyhaneye gidecekleri hakkında konuşuyorlardı.Ama çok geçmeden anlaşıldı ki kasabada sadece bir tane meyhane bulunuyormuş.Böylece soğuktan vücutları yanan askerler, ısınmak ve geçirmiş oldukları zor anı üstlerinden atmak için sıcak meyhaneye girdiler.

Yarım saat sonra:

Paralı askerlerin çoğu yaşadıklarını unutmuş gibiydiler.Aldıkları alkolün etkisiyle yaptıklarının ve ne hakkında muhabbet ettiklerinin farkında değillerdi.Mikhail? in düşüncesine göre; ?tam bir zavallıydılar?? Sadece içki ile kendilerini uyuşturduklarının farkında değillerdi.Mikhail ve adamları kesinlikle alkol kullanmayan insan tiplerindendi.Mikhail en son askeriyeye katılmadan önce alkol aldığını hatırlar.Bir asker olduktan sonra alkolün ne kadar zararlı olduğunu kavrayabilmişti.Her şeyden önce bir asker iken alkol kesinlikle alınmamalı görüşündeydi.Çünkü  kişi daima dinç ve kafası durgun , nasıl ve ne yaptığını farkında olmalıdır.Bu yüzden Mikhail uzun zaman önce bu zararlı alışkanlığı kendi bodrumuna veyahut tavan arasına kapatmıştı.Diğer askerler kendilerin geçmiş şekilde eğlenirken, Mikhail ve iki adamı bir masa etrafında düşünceli tavırlarla oturuyorlar.Sağında Maximillian ve solunda Cheslav oturuyorlardı.En güvendiği iki sadık dostuydu.Mikhail için ekibindeki kişiler bir asker olmaktan önce, onun dostları sayılırdı.Birde çok sıcak kanlı olan ve herkesle kaynaşabilen İlbey vardı.Sıcakkanlı, sempatik ve espriliydi.Maximillian ile Cheslav nasıl Mikhail? i sadıksalar İlbey? de o kadar sadıktı.İlbey? in, Mikhail? in yanında oturmayışının nedeni; bir suç işlemesinden veya bir kusuru bulunmasından değildi.Yalnızca dağda geçirilen zorluktan dolayı biraz yalnız kalmak istemişti.Ne kadar gariptir ki; Mikhail ilk onun toparlanacağını düşünmüştü.Fakat daha kimse toparlanamamıştı.Sadece İlbey diğerlerinden daha fazla etkilenmişti.Maximillian, soğuk biriydi, ama gerektiği zaman gülmesini bilirdi.Sessizliği, sabrı ve soğukkanlılığı sayesinde zor durumlarda yada birine oyun oynanırken çok başarılı olurdu.1.86 boyu vardı, keskin bakan gri gözlere sahipti ve çokta uzun olmasa da sarı saçları vardı.Cheslav ise; Çek asıllı bir Rus idi.Uzun bir boyu ve kısa, koyu renk sarı saçları vardı.1.79 boylarında sayılırdı.İnce bir yapıya sahipti, ama bu, Cheslav? a ayrı bir çeviklik kazandırıyordu.Çok iyi gören mavi gözleri sayesinde uzaktaki tehlikeleri iyi görebilirdi.İlbey, Türk Tatarlarındandı.Ağzı çok iyi laf yapardı.Böylece gayet başarılı bir şekilde istenilen bilgiyi başkasının ağzından alabilirdi..Sık siyah saçları ve koyu kahverengi büyük gözleri vardı.Çene yapısı kuvvetliydi.1.82 boylarındaydı, vücut yapısı olarak sağlam ve kuvvetliydi.Bu özellikleriyle İlbey çekici sayılabilirdi.Mikhail için asla bulunmayacak eşsiz insanlardı bunlar.Belki bir daha göremeyeceği kadar cesur ve ne zaman, nerede, nasıl davranacaklarını bilirlerdi.Mikhail biran için farkında olmayarak kafasında bunları sorgulamaya başlamıştı?

Bir buçuk saat sonra:

Umbrella görevlisi beklenenden çok daha geç gelmişti.Ama kimseyle konuşmadan meyhanenin kapı önünde bulunan Umbrella? nın görevli nöbetçilerini yanına çağırdı.Biraz sonra bu nöbetçiler birkaç cesedi sürükleyerek meyhaneye soktular.Mikhail ve ekibi dışında kimse bunun farkına bile değildi.Çoğu kişi daha fazla içki içmekle meşguldü.Nöbetçiler ve Umbrella görevlisi hiç hissettirmeden meyhanenin ambarının kapısını açarak cesetleri içeri taşıdılar.Hemen ardından görevliler ve görevli ambardan dışarı çıkarak kapıyı kapattılar.Görevli, nöbetçilerle bir şey konuşmaya başlamıştı.Mikhail konuşulanları duymak için dikkatini toplamaya çalıştı.Ama bu gürültü içerisinde bunu yapmak çok güçtü.Umbrella görevlisi hızlı adımlarla meyhane kapısından dışarı çıktılar, nöbetçiler ise eski yerlerine yerleştiler.Mikhail? in şuan aklında bulunan tek şey ambara girmekti.Çünkü bu meyhanede niçin nöbetçi olduğunun farkına varmıştı.Kesinlikle ambara girilmesini engellemek içindi?

BÖLÜM SONU

[DWG22]

BÖLÜM 9:

Mikhail, dirseğini masaya dayayarak yumruğunu çenesinin altına almış hâlde düşünceli bir şekilde oturuyordu.Oturduğu sandalyede yalnızca ambara nasıl gireceğini düşünerek zaman öldürüyordu.Muhakkak burada tüm gece boyunca kalmayacaklardı ve Mikhail bunun bilincinde olduğu için biran önce işini halletmeye yönelmişti.Ambarın içine gizlice girmeyi denese; şüphesiz daha elini daha kapıyı uzatmadan yakalanırdı.İki elinin avuç içlerini şakaklarına dayayarak çaresizce kendini düşünmeye zorladı.Adamlarının hepsine tek tek baktı.Kendisi yüzünden, onlarda eğlenemiyor gibi görünüyorlardı yada Mikhail kendini bu yüzden sorumlu tutuyordu.Biran için Mikhail? in aklına bir fikir geldi.Aslında işeye yaraması şüpheli bir fikirdi, ama en azından küçükte olsa bir şansı vardı.Mikhail, masaya sandalyesini iyice yakınlaştırdı ve gövdesini masaya doğru eğdi.Adamları hemen Mikhail? in bir şey söyleyeceğini anlamışlardı.Onlarda masaya iyice yaklaştı ve Mikhail? i dinlemeye hazırlandılar.Mikhail konuşmadan önce nöbetçilere bir bakış attı ve aklında ki düşünceleri tartarak söylemeye karar verdi:

_?Benim verdiğim işleri ne olursa olsun, hayati bir tehlike veya bu yaşantınızdan ayrılmak uğruna yapar mısınız?? diye adamlarını deneyerek sordu Mikhail.

_?Elbette efendim, sizi yüzüstü bırakmamak ve vereceğiniz görevleri en iyi şekilde yapmak bizim için onurdur.? dedi Cheslav.Mikhail diğer adamlarının da güvencelerini almak için sırayla yüzlerine baktı.Hepside Mikhail? in gözlerini kendi üstlerinde yakalayınca Cheslav? in dediğini doğrulamak istercesine gözlerini açıp kapatarak, başlarını hafifçe aşağı yukarı salladılar.

_?Peki öyleyse?? diyerek Mikhail biraz duraksadı ve sözlerine devam etti ?Buraya gelen Umbrella görevlisini biliyorsunuz ve şu ambarın kapısına girdiğini de biliyorsunuz.? Dedi Mikhail sağ elinin parmak ucuyla kapıyı göstererek.

_?Evet, efendim.Ama ambarın kapısı?? diyemeden Mikhail elini kaldırarak İlbey? in lafını kesti.

?Özür dilerim, İlbey.Ama ilk önce söyleyeceklerimi söylemem lazım.Sonra sorulması gereken soru varsa sorarsınız.En son dediğim gibi ambarın içine girmişti ve içeri girerken yanında cesetlerde vardı.Düşündüğü şey; bana göre orası bir depo değil ve cesetleri de zaten o yüzden oraya koymadılar.Kesinlikle ambarda bir şeyler var.Benim oraya girmem lazım ve bunun içinde site ihtiyacım var.Beni anlayabildiniz mi?? dedi Mikhail adamlarının suratındaki ifadelere bakarak.Hiçbiride kendileriyle alay ediliyormuş gibi görünmüyorlardı.Aksine Mikhail? in dediklerini düşünerek neden böyle bir şey istediğini bulmaya çalışıyorlardı.Söze ilk giren Maximillian oldu;

_?Efendim biraz basit bir soru gibi olacak, ama ambarın içinde ne bulmayı bekliyorsunuz??

_?Basit bir soru değil, bana göre çok mantıklı ve karmaşık bir nedeni olduğunu söylebilirim.Bunun nedeni söylemediğim için, size güvenmediğimi sanmayın.Yalnızca bu düşüncemden tam olarak emin değilim ve bundan dolayı sizi yanlış yönlendirmek istemem.Şimdi bunlara rağmen sizden istediğimi yapacak mısınız?? diyerek sordu Mikhail

_?İstekleriniz, bizim için emirdir!? dedi alaycı bir gülümsemeyle İlbey.

_?Güzel, öyleyse yapmanızı istediğim şey; şuradaki nöbetçilerle bir muhabbet kurmanız.Yalnız Maximillian sen kapının yakınında kal.Yalnız çokta yakınında değil, en iyisi en yakın masaya otur.Herhangi bir şeye karşı senden yardım istemek zorunda kalabilirim.O halde anlaşıldı mı?? diyerek adamlarını süzdü.

_?Evet efendim!? dedi hepsi kısık sesle hep bir ağızdan.